AI Summary & Key Takeaways
AI InsightGenel olarak yaşlıların kaldıkları kuruma ve diğer sakinlere karşı geliştirdikleri aidiyet duygusunun kurum dışı sosyal destekten daha önemli olduğu düşünülmektedir.
📌 3 Key Takeaways
Özet
Amaç: Manisa huzurevlerinde kalan yaşlılarda depresyon belirtilerinin yaygınlığının ve bu yaygınlıkla ilişkili etkenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma Manisa il ve ilçelerindeki huzurevlerinde kalan yaşlılar üzerinde yürütülmüştür. 145 yaşlıya yüz yüze görüşme yöntemi ile sosyodemografik bilgiler, sağlık durumları, yakınları ve kaldıkları kurumun idareci, personel ve diğer sakinleriyle ilişki biçimini değerlendirmeyi amaçlayan bir form ve Yaşlılar için Depresyon Ölçeği (YDO) uygulanmış, depresyonun varlığına etki eden etkenlerin belirlenmesi için lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. Bulgular: Örneklemin yaş ortalaması 73.9±9.2, YDÖ ortalaması 11.9±6.52'dir. YDÖ kesme noktasına göre %35.9 oranında depresyon bulunduğu belirlenmiştir. Regresyon analizinde algılanan sosyal düzeyden tatmin olmamanın (p=0.004); kişisel bakımını yapabilme yetisinin tam olmamasının (p=0.045); huzurevinden çıkarılma şeklinde gelecek kaygısı bulunmasının (p<0.001), sosyal etkinliklere katılma isteğinin her zaman olmamasının (p=0.007) ve kurumun fiziksel koşullarından yeterince hoşnut olmamanın (p=0.032) depresyon varlığıyla ilişkili olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Huzurevlerindeki yaşlılarda depresyon belirtilerinin yaygın olduğu ve bunun kurum dışındaki yakınlardan gelecek olan sosyal destek ile ilişkili olmadığı görülmektedir. Genel olarak yaşlıların kaldıkları kuruma ve diğer sakinlere karşı geliştirdikleri aidiyet duygusunun kurum dışı sosyal destekten daha önemli olduğu düşünülmektedir.