Journals / Folklor/Edebiyat / 2020 / Cilt: 26 - Sayı: 104

Folklor Halay Değildir! Peki ya Halay? Ana Çizgileriyle Halayın Kültürel Serüveni

Pages
781–811
Publication Date
2020-11-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu doğrultuda halayın erken dönem Türk inanç ve yaşam biçimleriyle olan ilişkileri, kültürel bir gösterge sistemi ve iletişim formu olarak başlıca özellikleri ve benzeri hususlar bütüncül ve disiplinlerarası bir yaklaşımla incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnsan bedeninin zaman ve uzamda gerçekleştirdiği estetik hareketler şeklinde açıklanan dansın uygarlık tarihinin en eski eylem ve sanat türlerinden biri olduğu kabul edilmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu bakımdan geleneksel danslar aynı zamanda, içinde yaratılıp icra edilerek kuşaklararasında aktarıldığı topluluğun inançlarını, değerlerini, yaşam biçimini, sosyokültürel ve psikolojik özelliklerini de yansıtan kültürel göstergelere ve iletişim formlarına karşılık gelmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu doğrultuda halayın erken dönem Türk inanç ve yaşam biçimleriyle olan ilişkileri, kültürel bir gösterge sistemi ve iletişim formu olarak başlıca özellikleri ve benzeri hususlar bütüncül ve disiplinlerarası bir yaklaşımla incelenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:folklor · disinlinlerarsı çalışmalar · halay

Özet

İnsan bedeninin zaman ve uzamda gerçekleştirdiği estetik hareketler şeklinde açıklanan dansın uygarlık tarihinin en eski eylem ve sanat türlerinden biri olduğu kabul edilmektedir. Bu yönüyle insan ve toplum bilimlerinin en arkaik konularından biri olan dansın ve çoğu zaman ona eşlik eden müziğin, insanlık ve medeniyet tarihi boyunca insan yaşamında üstlendiği çeşitli işlevlere bağlı olarak kültürel üretim ve tüketim faaliyetleri içinde kendine oldukça geniş ve özel bir yer edinmiş olduğu gözlemlenmektedir. Bu bakımdan geleneksel danslar aynı zamanda, içinde yaratılıp icra edilerek kuşaklararasında aktarıldığı topluluğun inançlarını, değerlerini, yaşam biçimini, sosyokültürel ve psikolojik özelliklerini de yansıtan kültürel göstergelere ve iletişim formlarına karşılık gelmektedir. Geleneksel danslar bu çerçevede, disiplinlerarası bir kültür araştırma ve inceleme disiplini olan folklorun kapsama alanına giren konulardan biridir. Folklor ile geleneksel danslar arasındaki ilişkiler geçmişten günümüze o denli güçlü olmuştur ki geleneksel halk danslarını adlandırmada -yanlış ve daraltıcı bir şekilde- bilimsel bir disiplinin adı olan “folklor” terimi yaygın olarak kullanılagelmiştir. Bu dikkatten hareketle gerçekleştirilen çalışmada, geleneksel danslar arasında yaygın bir form olarak beliren halayların kültür ve inanç tarihi bağlamında geçmişten günümüze serüveni genel hatlarıyla ele alınmıştır. Bu doğrultuda halayın erken dönem Türk inanç ve yaşam biçimleriyle olan ilişkileri, kültürel bir gösterge sistemi ve iletişim formu olarak başlıca özellikleri ve benzeri hususlar bütüncül ve disiplinlerarası bir yaklaşımla incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

KESKİN, A. (2020). Folklor Halay Değildir! Peki ya Halay? Ana Çizgileriyle Halayın Kültürel Serüveni. Folklor/Edebiyat, Cilt: 26 - Sayı: 104, 781–811. https://ajindex.com/articles/90386

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Altıntuğ, M. (2013). Türk halk oyunlarında dansçı ve oyun etkileşiminin ürünü olan naraların göstergebilimsel yaklaşımla incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12: 31-49.
  2. And, M. (2012). Oyun ve bügü. Türk kültüründe oyun kavramı. (3. Baskı).İstanbul:
  3. Yapı Kredi. Ataman, S. Y. (1975). 100 Türk halk oyunu. İstanbul:
  4. Yapı ve Kredi. Ataman, S. Y. (1987). Folklor araştırmaları açısından halk oyunlarımıza genel bir bakış ve ateş kültü ile ilgili oyunlar. III. Milletlerarası Türk folklor kongresi bildirileri (II. Cilt: Halk Müziği, Oyun Tiyatro, Eğlence) içinde (ss. 39-47). Ankara:
  5. Kültür ve Turizm Bakanlığı. Aymaz, V. (1998). Halayların yapısal özellikleri ve yörelere göre dağılımı. İstanbul Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Bayat, F. (2006). Ana hatlarıyla Türk Şamanlığı. İstanbul:
  6. Ötüken. Beydili, C. (2004). Türk mitolojisi ansiklopedik sözlük. Ankara:
  7. Yurt. Cengiz, S. A.-vd. (2017). 171 yaşındaki “folklor” sözcüğünün yanlış kullanımı üzerine Ankara’nın Çankaya ilçesinde bulunan Folklor Sokağı’nda bir alan çalışması. Erdal Hamarta, vd. (eds.) II. INES Uluslararası Akademik Araştırmalar Kongresi (INES-2017) bildirileri içinde (ss. 1698- 1705). Ankara:
  8. Çizgi. Çalışkan, H., vd. (2016). Tarihi ve kültürel değerlerin dans yoluyla topluma aktarımına ilişkin görüşlerin belirlenmesi: Eskişehir’in tarihi ve kültürel değerlerinin anlatımında “Tymbris’in dansı”. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 60: 319-325.
  9. Çetin, C. (2006). Anadolu’da bereket kültü ve Anadolu Türk köylüsü seyirlik oyunlarına yansımaları. Ankara Üniversitesi DTCF Dergisi, 46 (1): 189-210.
  10. Çiğdem, İ. S. (2003). Türk halk oyunlarının inançsal kökenleri. Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Çobanoğlu, Ö. (2001). Türkiye’de halkbilimi eğitim ve öğretiminde karşılaşılan güçlükler. Türkbilig, 2: 23-31.
  11. Çobanoğlu, Ö. (2012). Türk mitolojisinde al dini ve okra ilişkisi. 38. ICANAS uluslararası Asya ve Kuzey Afrika çalışmaları kongresi bildirileri. Tarih ve medeniyetler tarihi içinde (II. Cilt, ss. 981- 986). Ankara:
  12. AKMBY. Demir, E. (2008). Doğu Anadolu Bölgesindeki halayların müziksel çözümlenmesi. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi. Demirsipahi, C. (1975). Türk halk oyunları. Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür. Ekmekçioğlu, İ.-vd. (2001). Türk halk oyunları. İstanbul:
  13. Esin. Eroğlu, T. (1994). Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgesi halk oyunları ve bu bölgelerdeki halayların folklorik incelemesi. Erci