AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPhysical health perception was impaired to a greater degree in patients with recurrent major depressive disorder when compared with single episode depressive patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To investigate quality of life and its association with depression in patients with major depressive disorder. Method: The study included 74 patients diagnosed with major depressive disorder according to DSM-IV. The Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D) was used to assess the severity of depression; and the, Medical Outcomes Study Short Form-36 (MOS SF-36) and EuroQol 5-D (EQ-5D) were used to measure quality of life. Results: In the assessment of quality of life, it was determined that Patients with major depressive disorder scored significantly lower on all domains of MOS SF-36 compared to Turkish normative data. The depressive disorder patients had lower EQ-5D health utility index scores, in comparison to Turkish normative data. There was a significant negative correlation between mean HAM-D score and all domains of MOS SF-36 and EQ-5D health utility index scores. When quality of life in depressive patients was compared according to episode type, patients with recurrent type major depressive disorder had lower quality of life in terms of physical functioning, general health perception, and physical component summary score than patients with single episode type major depressive disorder. Concusion: All domains of quality of life were lower in patients with major depressive disorder and quality of life decreased as severity of depression increased. Physical health perception was impaired to a greater degree in patients with recurrent major depressive disorder when compared with single episode depressive patients.
Özet
Amaç: Major depresif bozukluk işlevsellik ve yaşam kalitesinde en fazla bozulma yaratan hastalıkların başında gelmektedir. Bu araştırmada major depresif bozukluk tanısı konan hastalarda yaşam kalitesinin ve depresyon ile ilişkisinin ortaya konması amaçlanmıştır. Yöntem: Bu araştırma major depresif bozukluk tanısı konmuş 74 hasta ile yürütülmüştür. Hastaların depresyon şiddeti Hamilton Depresyonu Derecelendirme Ölçeği (HAM-D) ile belirlenmiş, yaşam kalitesinin incelenmesi amacıyla Kısa Form-36 (SF-36) ve EuroQol-5D (EQ-5D) ölçekler uygulanmıştır. Bulgular: Hastaların yaşam kalitesi ölçümünde tüm SF-36 alanları (23.9-79.2 arasında) toplum norm değerlerinden anlamlı olarak düşük bulunmuştur. Yine EQ-5D sağlık yararlanım endeks puanı (0.4) toplum norm değerlerinden anlamlı olarak düşük elde edilmiştir. Hastaların HAM-D puanları hem SF-36 alt alanları ile hem de EQ-5D sağlık yararlanım endeks puanıyla eksi yönde istatistiksel olarak anlamlı bağıntı göstermektedir. Hastaların dönem tipine göre yaşam kaliteleri karşılaştırıldığında, yineleyici tipte major depresif bozukluğu olan hastalar tek dönem geçirenlere göre fiziksel işlevsellik, genel sağlık algısı ve fiziksel bileşen özet puanı açısından daha kötü yaşam kalitesi bildirmektedirler. Sonuç: Major depresif bozuklukta tüm alanlarda yaşam kalitesi bozulmaktadır ve depresyon şiddetlendikçe yaşam kalitesi daha düşmektedir. Yineleyici depresyonu olan hastalarda fiziksel sağlık algısı daha da bozulmaktadır.