AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study shows that depressive temperament in bipolar patients and irritable temperament in their children predicted insecure attachment in both patients and their children.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to identify the attachment style of bipolar patients and their children, and to investigate the relationship between attachment style, and temperament, personality characteristics, and clinical features of bipolar disorder. Method: The study included 44 euthymic bipolar patients, 35 of their healthy children (>16 years old), and 84 healthy controls (matched in terms of age, gender, and sociocultural background with the patients and their children). Diagnostic interviews were conducted using SCID-I, SCID-II, and SCID-NP. Bipolar symptoms were evaluated using SCIP-TURK. Temperament and attachment style were measured using TEMPS-A and AAS. Results: More of the bipolar patients had an avoidant attachment style and more of their children had an anxious/ambivalent attachment style than did the healthy controls (p < 0.001 and p < 0.001). There was a negative correlation between insecure attachment and hyperthymic temperament (p = 0.008 and r = 0.623, and p = 0.049, r = 0.386). Insecure attachment style in the bipolar patients was predicted by borderline personality disorder, the severity of manic/depressive episodes, and depressive temperament. Insecure attachment in their children was predicted by anxious-avoidant and anxious-ambivalent attachment styles, the number of depressive episodes, irritable temperament (children), low-level social functioning, and a depression-mania-remission pattern. Conclusion: We observed a reciprocal relationship between insecure attachment style and mood disorders. This study shows that depressive temperament in bipolar patients and irritable temperament in their children predicted insecure attachment in both patients and their children.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı iki uçlu olgularda ve çocuklarında bağlanma biçimlerini araştırmak, bağlanma biçimi ile mizaç, kişilik ve iki uçlu bozukluğun klinik özellikleri arasında bir ilişki olup olmadığını incelemektir. Yöntem: Bu çalışmada 44 iki uçlu bozukluk tanılı ve ötimik olgu ile bu olguların sağlıklı ve 16 yaşın üzerinde olan 35 çocuğu ve yaş ve cinsiyet yönünden benzer, aynı çevreden 84 sağlıklı birey değerlendirilmiştir. Tanı görüşmeleri SCID I, SCID II ve SCID-NP ile yapılmış, iki uçlu bozuklukla ilgili bilgiler SCIP-TURK kullanılarak doldurulmuştur. Mizaç, TEMPS A Mizaç Ölçeği, bağlanma biçimi, Erişkin Bağlanma Biçimi Ölçeği (EBBÖ) ile değerlendirilmiştir. Bulgular: İki uçlu olgularda (İUB) kaçıngan bağlanma, iki uçlu olguların çocuklarında (İUBÇ) kaygılı/ikircikli bağlanma sağlıklı kontrollerden sık bulunmuştur (p< 0.001 ve p< 0.001). Güvensiz bağlanma ile hipertimik mizaç arasında ters ilişki saptanmıştır (p= 0.008, r= -0.623 ve p= 0.049, r= 0.386). İUB'da sınır kişilik bozukluğu, ağır şiddette dönem ve depresif mizaç; İUBÇ'da ebeveynin kaçıngan ve kaygılı/ikircikli bağlanması, depresif dönem sayısı, sinirli mizaç, düşük sosyal işlevsellik ve DMİ (depresyon-mani-iyilik) gidiş örüntüsü güvensiz bağlanmanın yordayıcılarıdır. Sonuç: Güvensiz bağlanma ve duygudurum bozukluğu arasında karşılıklı ve çift yönlü, olumsuz bir etkileşim vardır. Mizaç bağlanma biçimi ile ilişkilidir. İki uçlu olgularda depresif, iki uçlu olguların çocuklarında sinirli mizaç güvensiz bağlanmayı öngörmektedir.