AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: The color stability of hybrid ceramic material was not affected by the surface finishing method, and the lowest surface roughness values were observed in the glazing of sandblasting surface group.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: The aim of this study is to evaluate the effect of four different surface finishing methods and aging on the surface roughness and color stability of dental hybrid ceramic. MATERIAL AND METHODS: Hybrid ceramic blocks were prepared with dimension of 12x14x1 mm and 4 groups were determined as; polishing with technical kit (ET), polishing with clinical kit (EC), glazing of sandblasting surface (ES) and glazing of etching surface (EA) (n=10). Color parameters and surface roughness values were measured. Thermocycling procedure was applied. Color and surface roughness values were re-measured. ΔE values were calculated and data was analyzed with Kruskal Wallis, Bonferroni Dunn and Wilcoxon signed ranks tests. Surface analysis were performed with scanning electron microscope to 2 specimens of each group. RESULTS: Significant difference was not observed among ΔE values of the groups with different types of surface finishing procedure. Before and after aging, EA group had lowest surface roughness values. After aging, surface roughness values increased for ES group. CONCLUSION: The color stability of hybrid ceramic material was not affected by the surface finishing method, and the lowest surface roughness values were observed in the glazing of sandblasting surface group.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, dört farklı yüzey bitirme metodunun ve yaşlandırma işleminin dental hibrid seramik materyalde yüzey pürüzlülüğü ve renk stabilitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM: Hibrid seramik bloklar 12x14x1 mm boyutlarında hazırlandı ve örnekler yüzey bitirme metotlarına göre; teknik kitle polisaj (ET), klinik kitle polisaj (EC), kumlanan yüzeye glaze (ES) ve asitlenen yüzeye glaze (EA) olmak üzere 4 alt gruba ayrıldı (n=10). Renk parametreleri ve yüzey pürüzlülük değerleri ölçüldü. Tüm örneklere yaşlandırma işlemi uygulandı. Renk ve yüzey pürüzlülük değerleri tekrar ölçüldü. Renk değişim (ΔE) değerleri hesaplandı ve verilerin analizi Kruskal Wallis, Bonferroni Dunn ve Wilcoxon signed ranks testleri kullanılarak yapıldı. Her gruptan 2 örnekte Taramalı Elektron Mikroskobuyla (SEM) yüzey analizi yapıldı. BULGULAR: Farklı yüzey bitirme işlemi uygulanan grupların ΔE değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmedi. Yaşlandırma işlemi öncesi ve sonrasında, EA grubu en düşük yüzey pürüzlülük değerlerini gösterdi. Yaşlandırma işlemi sonrasında ES grubunun yüzey pürüzlülük değerleri yükseldi. SONUÇ: Hibrit seramik materyalin renk stabilitesi yüzey bitirme metodundan etkilenmedi ve en düşük yüzey pürüzlülük değerleri asitlenmiş yüzeye glaze uygulanan grupta görüldü.