Sonuçlar kapsamında araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler geliştirilmiştir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın ana amacı “duygusal zeka seviyesi yüksek bireylerin daha az tükenmelerini sağlayabilmek için duygusal emek stratejilerinden yararlanabilir miyiz?” sorusuna cevap bulmaktır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla duygusal zeka düzeyinin tükenmişlik üzerindeki etkisinde üç farklı duygusal emek stratejisinin aracılık rolü incelenmiş ve hizmet sektörü çalışanları olan özel güvenlik görevlilerinin tükenmişlikten kaçış yolu çizilmeye çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçlar kapsamında araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler geliştirilmiştir.
Bu çalışmanın ana amacı “duygusal zeka seviyesi yüksek bireylerin daha az tükenmelerini sağlayabilmek için duygusal emek stratejilerinden yararlanabilir miyiz?” sorusuna cevap bulmaktır. Bu amaçla duygusal zeka düzeyinin tükenmişlik üzerindeki etkisinde üç farklı duygusal emek stratejisinin aracılık rolü incelenmiş ve hizmet sektörü çalışanları olan özel güvenlik görevlilerinin tükenmişlikten kaçış yolu çizilmeye çalışılmıştır. Analiz sonuçlarına göre duygusal emek stratejilerinden yüzeysel davranış ve samimi duygular duygusal zekanın tükenmişlik üzerindeki etkisinde kısmi aracılık rolü oynarken, derinlemesine davranış stratejisinin aracılık rolü üstlenmediği tespit edilmiştir. Sonuçlar kapsamında araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler geliştirilmiştir.
Aksaraylı, Mehmet ve Özgen Işıl (2008), “Akademik Kariyer Gelişiminde Duygusal Zekânın Rolü Üzerine Bir Araştırma”, Ege Akademik Bakış, 8 (2), 755-769.
Alavinia, Parviz ve Tala Ahmadzadeh (2012) “Toward A Reappraisal of the Bonds Between Emotional Intelligence and Burnout”, English Language Teaching, 5 (4), 37-50.
Ashforth, Blake E. ve Ronald H. Humphrey. (1993) "Emotional Labor in Service Roles: The Influence of Identity." Academy of Management Review, 18(1), 88-115.
Aslan, Şebnem ve Özata, Musa (2008). “Duygusal Zekâ ve Tükenmişlik Arasındaki İlişkilerin Araştırılması: Sağlık Çalışanları Örneği”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 30, 77-97.
Austin, Elizabeth J., Dore Timothy C.P., O’Donovan Katharine M. (2008), “Associations of Personality and Emotional Intelligence with Display Rule Perceptions and Emotional Labor”, Personality and Individual Differences, 2008, 44:679–688.
Barling, Julian, Slater Frank ve Kelloway Kevin e. (2000), “Transformational Leadership and Emotional Intelligence: An Explotary Study”, The Leadership and Organizational Development Journal, 21, 157-161.
Baron M. Reuben ve Kenny. A David (1986), “The Moderator-Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations”, Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182.
Bar-On, Reuven (2003), “How Important is It to Educate People to be Emotionally and Socially Intelligent and Can It be Done?”, Perspective in Education, 21 (4), 3-13. Brotheridge Celeste M. ve Lee Raymond T. (2003), “Development and Validation of The Emotional Labour Scale”, Journal of Occupational and Organizational Psychology, 76, 365-379.
Brotheridge, Celeste M. (2006), “The Role of Emotional Intelligence and Other Individual Difference Variables in Predicting Emotional Labor Relative to Situational Demands”, Psicothema, 18, 139-144.
Brotheridge, Celeste M. ve Grandey, Alicia A. (2002). “Emotional Labor and Burnout: Comparing Two Perspectives of “People Work””. Journal of Vocational Behavior, 60(1), 17-39.
Chan, David W. (2006). “Emotional Intelligence and Components of Burnout Among Chinese Secondary School Teachers in Hong Kong”. Teaching and Teacher Education, 22(8), 1042-1054.
Ciarrochi, J., Chan A.ve Bajgar J. (2001), “Measuring Emotional Intelligence in Adolescents”, Personality and Individual Differences, 28, 539-561.
Çakar, Ulaş ve Arbak, Yasemin (2004), “Modern Yaklaşımlar Işığında Değişen Duygu-Zeka İl