Akut bacak iskemisi ile başvuran hastalarda endovasküler tedavi girişimleri ve cerrahi embolektomi yönteminin uzun dönem sonuçlarının karşılaştırılması

Özet

Giriş ve amaç: Akut bacak iskemisi (ABİ) en sık görülen acil vasküler girişimlerden biridir ve kardiyovasküler mortalite ve amputasyonlarla yüksek oranda ilişkilidir. Başarılı endovasküler tedavi (EVT) stratejilerine ve cerrahi girişimlere rağmen ABİ’li hastalarda mortalite ve morbidite oranları hala yüksek kalmaya devam etmektedir. Bu çalışmada, EVT veya cerrahi embolektomi ile tedavi edilen ABİ’li hastalarda uzun dönem sağkalım ve ampütasyon oranlarını araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Çalışmamıza 2016-2020 yılları arasında hastanemizde ABİ tanısı alan 86 ardışık hasta retrospektif olarak dahil edildi. ABİ tanısı renkli doppler ultrasonografi veya bilgisayarlı tomografik anjiyografi ile konuldu. Antibiyotik tedavisi gerektiren akut enfeksiyonu olan hastalar, kronik inflamatuar hastalık, son dönem karaciğer yetmezliği ve malignitesi olan hastalar çalışmaya dahil edilmedi. Hastalar cerrahi yöntemle tedavi edilenler (grup 1) ve endovasküler yöntemlerle revaskülarize edilenler (grup 2) olacak şekilde iki gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmanın ortalama takip süresi 19 ay (1-26) idi. Cerrahi gruptaki ve EVT grubundaki hastaların tüm nedenlere bağlı mortalite ve amputasyon oranları istatistiksel olarak benzerdi (sırasıyla %14,3'e karşı %27,3, p:0,139 ve %14,3'e karşı %9,1, p: 0,453). Kaplan-Meier sağkalım analizi, EVT ile cerrahi grup arasında tüm nedenlere bağlı mortalite ve amputasyon açısından anlamlı bir farklılık göstermedi (log-rank p = 0.649). Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde, Rutherford evresi, konjestif kalp yetersizliği ve CRP / albümin oranı (CAR), amputasyon ve tüm nedenlere bağlı mortalitenin bağımsız bir öngördürücüsü olabileceği bulunmuştur. Sonuç: Çalışmamızda akut bacak iskemisi olan hastalarda EVT ve cerrahi embolektominin benzer uzun dönem sonuçları olduğunu gözlemledik. Ayrıca Rutherford klinik evresi, konjestif kalp yetersizliği ve yüksek CAR'ın mortalite ve amputasyonun bağımsız bir belirleyicisi olabileceğini gözlemledik. Bu verilerin daha büyük ve prospektif çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.