Journals / Kafkas Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2023 / Cilt: 10 - Sayı: 19

es-Seyrü ve’s-sülûk ilâ meliki’l-mülûk İsimli Eser Bağlamında Nefsin Mertebeleri

Pages
270–299
Publication Date
2023-01-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Tasavvufa sülûk etmekten maksat, işte bu gayenin gerçekleşmesini sağlamaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yüzyıl Osmanlı mutasavvıflarından Kâsım b.
📊
Key Findings & Data:Salâhuddîn el-Hânî’nin (ö. 1109/1697) es-Seyrü ve’s-sülûk ilâ meliki’l-mülûk isimli eseri çerçevesinde nefsin mertebelerini incelemeyi amaçlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Tasavvufa sülûk etmekten maksat, işte bu gayenin gerçekleşmesini sağlamaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Halvetiyye · nefs

Özet

Bu çalışma, 17. Yüzyıl Osmanlı mutasavvıflarından Kâsım b. Salâhuddîn el-Hânî’nin (ö. 1109/1697) es-Seyrü ve’s-sülûk ilâ meliki’l-mülûk isimli eseri çerçevesinde nefsin mertebelerini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmaya konu olan eserin dikkat çeken yönü, uzun yıllar tüccarlık yaptıktan sonra tasavvufa meylederek yedi yıl uzlete çekilen ardından iki yıla yakın kısa bir tahsil hayatından sonra hem müderrislik hem de şeyhlik makamına geçecek derecede kendini yetiştirmiş olan bir alimin kaleminden çıkmış olmasıdır. Eser, tasavvufun en temel meselelerinden biri olan “nefs” konusunu Halvetiyye tarikatında “atvâr-ı seb‘a” diye tabir edilen ve emmâre, levvâme, mülheme, mut’mainne, râzıye, marziyye ve kâmile olarak sayılan yedi makam esasına göre incelemektedir. Müellife göre nefs, bu makamlardan her birinde sonraki makama karşı on perdeyle perdelidir ve bu perdelerden her biri, sonrakine göre daha yoğun haldedir. Bu nedenle nefsin Allah Teâlâ'ya en uzak olduğu makam, O’nunla kendi arasındaki perdelerin en yoğun olduğu “emmâre” makamıdır. Bu makamları başarıyla aşarak vuslat-ı ilahîye nâil olmak ancak bir şeyhin gözetiminde seyrüsülûk yapmaya bağlıdır. Aksi takdirde vuslata erişmek mümkün olmadığı gibi bazen sâlikin yanlış itikatlara saplanarak yoldan çıkması bile söz konusu olabilir. Bu itibarla sâlik, seyrüsülûkünü tamamlayıncaya kadar özellikle de kendisine birtakım ilhamların gelmeye başladığı “mülheme” makamında, başına buyruk hareket etmekten kaçınıp şeyhin gözetimi altında şeriatın ahkâmına sımsıkı sarılmalı ve tarikatın âdâbı çerçevesinde yaşamaya devam etmelidir. Bu hassasiyet üzere seyrüsülûke devam eden sâlik, kurbiyet-i ilâhîye erişecek, Allah Teâlâ'nın yeryüzündeki halifesi olmaya ve nihayet insanları Allah’ın yoluna irşad etmeye layık bir mürşid haline gelecektir. Tasavvufa sülûk etmekten maksat, işte bu gayenin gerçekleşmesini sağlamaktır.

🔖

Cite This Article

ÖZÇELİK, M. (2023). es-Seyrü ve’s-sülûk ilâ meliki’l-mülûk İsimli Eser Bağlamında Nefsin Mertebeleri. Kafkas Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 19, 270–299. https://ajindex.com/articles/879224

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Ahmed b. Hanbel. Müsnedü’l-İmâm Ahmed b. Hanbel. thk. Ahmed Muhammed Şâkir. 20 Cilt. Kahire: Dâru’l-Hadîs, 1995.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah eş-Şeybânî. ez-Zühd. thk. Muhammed Abdüsselâm Şâhîn. Beyrut, 1999. Ali Rızâ Karabulut, Ahmet Turan Karabulut. Mu’cemü târîhi’t-türâsi’l-İslâmî fî mektebâti’l-âlem - el-mahtûtât ve’l-matbûât. 6 Cilt. Kayseri: Dâru’l-Akabe, 1422. Aşkar, Mustafa. Niyazî-i Mısrî ve Tasavvuf Anlayışı. Ankara: Kültür Bakanlığı, 1998.
  3. Ayni, Mehmet Ali. “(Nefs) Kelimesinin Manaları”. Darülfünun İlahiyat Fakültesi Mecmuası 14 (Şubat 1930), 45-52. Aynî, Mehmet Ali. Tasavvuf Tarihi. İstanbul: Büyüyenay Yayınları, 2017.
  4. Bardakçı, Necmeddin. Doğuştan Günümüze Tasavvuf ve Tarikatlar. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2. Basım, 2016. Beyhakî, Ahmed b. Hüseyin el-Horasânî. Kitâbü’z-zühdi’l-kebîr. thk. Âmir Ahmed Haydar. Beyrut: Müessesetü’l-Kitâbi’s-Sakafiyye, 1996. Beyhakî, Ahmed b. Hüseyin el-Horasânî el-. Kitâbü’z-zühdi’l-kebîr. thk. Âmir Ahmed Haydar. Beyrut: Müessesetü’l-Kitâbi’s-Sakafiyye, 3. Basım, 1996. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyn. el-Câmi‘ li-şü‘abi’l-îmân. thk. Abdül’alî Abdülhamîd Hâmid. 14 Cilt. Bombay: Mektebetü’r-Rüşd, 2003. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. Sahîhu’l-Buhârî. thk. Komisyon. 9 Cilt. Mısır: el-Matbaatü’l-Kübrâ el-Emîriyye, 1311. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. İstanbul: Ağaç Kitabevi Yayınları, 5. Basım, 2009. Cevherî, İsmail b. Hammâd. es-Sıhâh tâcü’l-lüğa ve sıhâhu’l-Arabiyye. thk. Ahmed Abdülgafûr Attâr. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-’Ilm li’l-Melâyîn, 1987. Cürcânî, Ali b. Muhammed eş-Şerîf. Kitâbü’t-ta‘rîfât. thk. Komisyon. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1983.
  5. Çakmaklıoğlu, M. Mustafa. İbn Arabî’de Ma‘rifet İfadesi. İstanbul: İnsan Yayınları, 2007.
  6. Çelik, İsa - Yıldırım, Birol. “Halvetiyye Geleneğinde Etvâr-ı Seba/Nefsin Mertebeleri”. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi 86 (2018), 21-44.
  7. Çoban, Ali. Mevlevî Sülûkü - Cezire-i Mesnevi ve Şerhlerine Göre -. Konya: Palet Yayınları, 2021.
  8. Demirci, Mehmet. “Hakîkat-i Muhammediyye”. 15/179-180. İstanbul: TDV Yayınları, 1997. Ebû Hadra, Hişâm Muhammed Salâhuddîn - vd. Sahîhu’l-kütübi’s-sitte ve zevâidüh. Cezire: Mektebetü’l-Îmân, 2. Basım, 2019. Ebû’d-Deheb, Eşref Tâhâ. el-Mu‘cemü’l-İslâmî. Kahire: Dâru’ş-Şurûk, 2002. Erzurumî, İbrahim Hakkı. Mârifetnâme. İstanbul: Matba’a-i Ahmed Kâmil, 1330. Ferîd, Ahmed. Tezkiyetü’n-nüfûs. İskenderiyye: Dâru’l-Akîde li’t-Türâs, 1993. Gazâlî, Ebû Hâmid Muhammed. İhyâü ‘ulûmi’d-dîn. 4 Cilt. Beyr