SavedAdd your journal

Journals / Rize İlahiyat Dergisi / 2022 / Sayı: 22

Ebû Amr’ın Eleştiriye Konu Olan Sahih Kıraatleri

Kadir TAŞPINAR
Pages
117–140
Publication Date
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çerçevede, Ebû Amr’a ait hangi kıraat rivayetlerinin hangi gerekçeyle eleştirildiği, bu eleştirilerin kıraat âlimleri tarafından nasıl karşılandığı irdelenecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kıraat rivayetlerini, sened, Mushaf hattı ve Arap dili kaidelerine göre tasnife tabi tutan kıraat âlimleri, bu üç şartı sağlayan kıraatleri sahih, üç şarttan birisini taşımayan kıraatleri ise şâz olarak kayda geçmişlerdir.
📊
Key Findings & Data:Bununla birlikte, özellikle İbn Mücâhid’in (ö. 324/936) en çok itimat edilen yedi kıraati belirlemesinden önceki zaman diliminde, birtakım sâiklerle sahih kıraatlerin eleştirildiği görülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çerçevede, Ebû Amr’a ait hangi kıraat rivayetlerinin hangi gerekçeyle eleştirildiği, bu eleştirilerin kıraat âlimleri tarafından nasıl karşılandığı irdelenecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sahih Kıraat · Eleştiri · Ebû Amr

Özet

Kıraat rivayetlerini, sened, Mushaf hattı ve Arap dili kaidelerine göre tasnife tabi tutan kıraat âlimleri, bu üç şartı sağlayan kıraatleri sahih, üç şarttan birisini taşımayan kıraatleri ise şâz olarak kayda geçmişlerdir. Bununla birlikte, özellikle İbn Mücâhid’in (ö. 324/936) en çok itimat edilen yedi kıraati belirlemesinden önceki zaman diliminde, birtakım sâiklerle sahih kıraatlerin eleştirildiği görülmektedir. Söz konusu eleştirilerin neredeyse tamamı, Basra dil ekolüne mensup âlimlere aittir. Çalışmamızda, yedi kıraat imamı arasında yer alan ve Basra dil mektebinin en önemli temsilcilerinden olan Ebû Amr’ın (ö. 154/771) kıraat rivayetlerine yöneltilen eleştiriler ve bu eleştirilere verilen cevaplar konu edinilecektir. Bu çerçevede, Ebû Amr’a ait hangi kıraat rivayetlerinin hangi gerekçeyle eleştirildiği, bu eleştirilerin kıraat âlimleri tarafından nasıl karşılandığı irdelenecektir.

🔖

Cite This Article

TAŞPINAR, K. (2022). Ebû Amr’ın Eleştiriye Konu Olan Sahih Kıraatleri. Rize İlahiyat Dergisi, Sayı: 22, 117–140. https://ajindex.com/articles/877525

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Ablay, Rıfat. “Müfessir ve Dilbilimcilerin İbn Amir Kıraatine Dilbilimsel ve Eleştirel Yaklaşımları”. Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 16 (2020), 39-51.
  2. Ahfeş, Ebü’l-Hasen Saîd b. Mes‘ade el-Mücâşiî el-Belhî. Me’âni’l-Kur’ân. thk. Hüdâ Mahmûd Kurâ’a. Kâhire: Mektebetü’l-Hancî, 1411. Altıkulaç, Tayyar. “Ebû Amr b. Alâ”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 10/94-96. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
  3. Bayraktutan, Osman. “Kırâat İlminin Dünü Bugünü Yarını (Kırâat Sınıflandırmaları Bağlamında)”. Uluslararası Din Bilimleri Çalıştayı. 117-138. Iğdır: Iğdır Üniversitesi Yayınları, 2017. Beyzâvî, Nâsirüddîn Ebû Saîd Abdullah. Envârü’t-tenzîl ve esrârü’t-te’vîl. thk. Muhammed Abdurrahman el-Mar’aşlî. 5 Cilt. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, 1418. Birışık, Abdülhamit. Kıraat İlmi ve Tarihi. Bursa: Emin Yayınları, 2004.
  4. Çetin, Abdurrahman. Yedi Harf ve Kıraatlar. İstanbul: Ensar Yayınları, 2013.
  5. Çollak, Fatih. “Revm”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 35/31-32. İstanbul: TDV Yayınları, 2008.
  6. Dağ, Mehmet. Geleneksel Kıraat Algısına Eleştirel Bir Yaklaşım. İstanbul: İslâm Araştırmaları Merkezi, 2011. Dânî, Ebû Amr Osman b. Saîd. Câmi’u’l-beyân f’l-kırââti’s-seb’. Câmiatü’ş-Şârika, 1428. Dânî, Ebû Amr Osman b. Saîd. et-Teysîr fi’l-kırââti’s-sebʻ. thk. Ferîd Muhammed b. Azzûz. Beyrût: Dâru İbni Kesîr, 1437. Dimyâtî, Ahmed b. Muhammed. İthâfu fudalâ-i’l-beşer. thk. Şaban Muhammed İsmail. 2 Cilt. Beyrût: Alemü’l-Kütüb, 1987. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf el-Endelüsî. Tefsîru’l-bahri’l-muhît. thk. Sıtkı Muhammed Cemîl. 10 Cilt. Beyrût: Dâru’l-fikr, 1420. Ebû Şâme el-Makdisî. el-Mürşidü’l-vecîz. Beyrût: Dâru Sâdır, 1395. Ebû Ubeyde, Ma’mer b. Müsennâ. Mecâzü’l-Kur’ân. thk. Fuat Sezgin. 2 Cilt. Kâhire: Mektebetü’l-Hancî, 1381. Ebüssuûd, Muhammed b. Muhammed el-İmâdî. İrşâdü’l-akli’s-selîm ilâ mezâya’l-kitâbi’l-kerîm. 9 Cilt. Beyrût: Dâru İhyâi’t-Turâsi’l-Arabî, ts. Fârisî, Ebû Alî Hasan b. Ahmed b. Abdilgaffâr. el-Hucce li’l-kurrâi’s-seb’. thk. Bedreddin Kahveci - Beşîr Cüveycâtî. Beyrût: Dâru’l-Me’mûn li’t-Türâs, 1413. Ferrâ, Ebû Zekeriyya Yahya b. Ziyâd el-. Me’âni’l-Kur’ân. thk. Ahmed Yusuf en-Necati vd. 3 Cilt. Mısır: Dâru’l-Mısriyye, ts. Fırat, Yavuz. Tecvîd ve Kıraat İlmi Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Hacıveysizade, 2018.
  7. Hanay, Necattin. “Zeccâc’ın Kıraat Tasavvuru ve Kendisine Yöneltilen Tenkitler”. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 1/1 (2015), 164-184. Hatîb, Abdüllatîf. Muʻcemu’l-kıraat. 11 Cilt. Dımaşk: Dâru Sa’d