SavedAdd your journal

Journals / Klinik ve Ruh Sağlığı Psikolojik Danışmanlığı Dergisi / 2022 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Çocukluk Travmaları ve Güvenli Çocuk Becerilerinin Geliştirilmesi: Vaka Örneği

Sümer ÖZTANRIÖVER
Aslı BUGAY SÖKMEZ
Pages
1–32
Publication Date
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu kapsamda bu çalışmanın amacı, özellikle de travmatik bir çocukluk geçiren, nasıl hissettiğine erişmekte zorluk çeken, güven ve başkalarıyla bağlantı kurma konusunda zorluk yaşayanlar için, içsel çocuk ile temas ve onun yaralarını fark edip ihtiyaçlarını giderebilmek için danışana “güvenli çocuk becerilerinin” terapide nasıl öğretildiğini özetlemektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çocukluk çağında yaşanan istismar, ihmal ve travmalar; bir çocuğun olduğu gibi davrandığında cezalandırıldığı-reddedildiği-ihmal edildiği ve böylece güvenlik duygusundan mahrum edildiği için çocuk olmaktan, kendisi gibi davranmaktan alıkoymakta, kendini reddetmesine yol açmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Böyle bir danışanın terapistin yargısız kabulü ile bağlanma travmasını onarmak, varolan kaynaklarını güçlendirmek ve yeni kaynaklar eklemek için güvenli çocuk becerilerini kullanabilmesi, içindeki çocuğu yargısızca kabullenebilmesi, travmanın neden olduğu utanç duygusunun giderilmesine, otantik benliğine ulaşarak özdeğerinin ve kendine güveninin artmasına yardım edecek; psikolojik esnekliğini artıracak, sorunlarla başa çıkabilmesinde yardımcı olacaktır.
💡
Conclusion & Impact:Bu kapsamda bu çalışmanın amacı, özellikle de travmatik bir çocukluk geçiren, nasıl hissettiğine erişmekte zorluk çeken, güven ve başkalarıyla bağlantı kurma konusunda zorluk yaşayanlar için, içsel çocuk ile temas ve onun yaralarını fark edip ihtiyaçlarını giderebilmek için danışana “güvenli çocuk becerilerinin” terapide nasıl öğretildiğini özetlemektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:çocukluk travması · travma · terapi

Özet

Çocukluk çağında yaşanan istismar, ihmal ve travmalar; bir çocuğun olduğu gibi davrandığında cezalandırıldığı-reddedildiği-ihmal edildiği ve böylece güvenlik duygusundan mahrum edildiği için çocuk olmaktan, kendisi gibi davranmaktan alıkoymakta, kendini reddetmesine yol açmaktadır. Güvenli bağlanmaya sahip olanlar ki bu sadece ebeveynlerden değil, ailenin başka bir üyesinden, bir aile dostundan, öğretmenlerden varlığının koşulsuz kabul edilmesi ve onaylanmasını alarak güvenli bir dayanak bulmuş olanlar; bir şekilde bu travmaları ağır bir hasar almadan veya daha kolay atlatabilirken, güvensiz bağlanması olanlar daha fazla risk altındadırlar. Böyle bir danışanın terapistin yargısız kabulü ile bağlanma travmasını onarmak, varolan kaynaklarını güçlendirmek ve yeni kaynaklar eklemek için güvenli çocuk becerilerini kullanabilmesi, içindeki çocuğu yargısızca kabullenebilmesi, travmanın neden olduğu utanç duygusunun giderilmesine, otantik benliğine ulaşarak özdeğerinin ve kendine güveninin artmasına yardım edecek; psikolojik esnekliğini artıracak, sorunlarla başa çıkabilmesinde yardımcı olacaktır. Bu kapsamda bu çalışmanın amacı, özellikle de travmatik bir çocukluk geçiren, nasıl hissettiğine erişmekte zorluk çeken, güven ve başkalarıyla bağlantı kurma konusunda zorluk yaşayanlar için, içsel çocuk ile temas ve onun yaralarını fark edip ihtiyaçlarını giderebilmek için danışana “güvenli çocuk becerilerinin” terapide nasıl öğretildiğini özetlemektir.

🔖

Cite This Article

ÖZTANRIÖVER, S., SÖKMEZ, A. B. (2022). Çocukluk Travmaları ve Güvenli Çocuk Becerilerinin Geliştirilmesi: Vaka Örneği. Klinik ve Ruh Sağlığı Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 1–32. https://ajindex.com/articles/873686

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akkoyun, F., (1995).
  2. Transaksiyonel Analize Giriş, Ankara.
  3. AlShawi, A. F., & Lafta, R. K. (2014). Relation between childhood experiences and adults' self-esteem: A sample from Baghdad. Qatar medical journal, 2014(2), 82–91. https://doi.org/10.5339/qmj.2014.14
  4. Anda, R. F., Brown, D. W., Dube, S. R., Bremner, J. D., Felitti, V. J., & Giles, W. H. (2008). Adverse childhood experiences and chronic obstructive pulmonary disease in adults. American journal of preventive medicine, 34(5), 396–403. https://doi.org/10.1016/j.amepre.2008.02.002.
  5. Anda, R. F., Croft, J. B., Felitti, V. J., Nordenberg, D., Giles, W. H., Williamson, D. F., & Giovino, G. A. (1999). Adverse childhood experiences and smoking during adolescence and adulthood. JAMA, 282(17), 1652–1658. https://doi.org/10.1001/jama.282.17.1652
  6. Andersson, L. G., Trudgill, P. (2007).
  7. Swearing. In L., Monaghan,J. Goodman, (Eds.), A cultural approach to interpersonal communication (pp. 195-199).
  8. Oxford, UK: Blackwell Atilgan Erozkan (2016). The Link between Types of Attachment and Childhood Trauma. Universal Journal of Educational Research, 4(5), 1071 - 1079. DOI: 10.13189/ujer.2016.040517. Baron-Cohen, S., Leslie, A. M., & Frith, U. (1985). Does the autistic child have a "theory of mind"?. Cognition, 21(1), 37–46. https://doi.org/10.1016/0010-0277(85)90022-8.
  9. Bell, H. C., Pellis, S. M., & Kolb, B. (2010). Juvenile peer play experience and the development of the orbitofrontal and medial prefrontal cortices. Behavioural brain research, 207(1), 7–13. https://doi.org/10.1016/j.bbr.2009.09.029
  10. Berne, E. (1958). Transactional analysis: A new and effective method of group therapy. American Journal of Psychotherapy, 12(4), 735-743.
  11. Berne., E., (1988). Herkes İçin Psikiyatri ve Psikoanaliz Rehberi (Kapkın E., Trans.). İstanbul:
  12. Yaprak Yayınları.
  13. Berne., E., (2016). İnsanların Oynadığı Oyunlar (Haktanır Ü.H., Trans.). İstanbul: Koridor Yayınları. Bessel A. Van Der Kolk; Beden Kayıt Tutar; 2018,
  14. Nobel Yaşam Yayınevi.
  15. Bracha, H. S., Ralston, T. C., Matsukawa, J. M., Williams, A. E., & Bracha, A. S. (2004). Does "fight or flight" need updating? Psychosomatics: Journal of Consultation and Liaison Psychiatry, 45(5), 448–449. https://doi.org/10.1176/appi.psy.45.5.448
  16. Bretherton, I., & Munholland, K. A. (1999). Internal working models in attachment relationships: elaborating a central construct in attachment theory. Brownell, M., Kozyrskyj, A., Fuchs, D., & Santos, R. (2011). Using administrative data to study child health. Utili