SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Çalışma Dergisi / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Hakkındaki Görüşleri

Mehmet KIRLIOĞLU
Rabia ZENGİN
Pages
142–152
Publication Date
2022-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak raporlanmanın sonucu hakkında endişelenme puanlarındaki değişimin %21’sinin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyi, raporlama rolüne bağlılık ve raporlamaya sistemin etkili yanıt vereceğine güvenme puanları tarafından açıklanmaktadır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bilimsel araştırma yöntemlerinden tarama modeline göre gerçekleştirilen bu çalışma, çocukların ailesinden sonra birlikte en fazla zaman geçirdikleri öğretmenlerin çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Öğretmenlerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyini değerlendirme anketinden aldıkları puanlar ile çocuk cinsel istismarını bildirmeye yönelik tutumları anketinden aldıkları puanlar öğretmenlerin cinsiyetine, yaşlarına, medeni durumlarına, hizmet sürelerine, ebeveyn olma durumlarına, çocuk istismarı ve ihmali konusunda önceden bilgilendirilmelerine, okuldaki görevlerine, çalıştıkları okul türüne, çalıştıkları kurum türüne, okullarındaki öğrencilerin sosyoekonomik durumuna göre analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak raporlanmanın sonucu hakkında endişelenme puanlarındaki değişimin %21’sinin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyi, raporlama rolüne bağlılık ve raporlamaya sistemin etkili yanıt vereceğine güvenme puanları tarafından açıklanmaktadır
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocuk · İhmal · İstismar

Özet

Bilimsel araştırma yöntemlerinden tarama modeline göre gerçekleştirilen bu çalışma, çocukların ailesinden sonra birlikte en fazla zaman geçirdikleri öğretmenlerin çocuk istismarı ve ihmali hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmaktadır. Bu genel amaç doğrultusunda çeşitli alt amaçlar oluşturulmuştur. Öğretmenlerin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyini değerlendirme anketinden aldıkları puanlar ile çocuk cinsel istismarını bildirmeye yönelik tutumları anketinden aldıkları puanlar öğretmenlerin cinsiyetine, yaşlarına, medeni durumlarına, hizmet sürelerine, ebeveyn olma durumlarına, çocuk istismarı ve ihmali konusunda önceden bilgilendirilmelerine, okuldaki görevlerine, çalıştıkları okul türüne, çalıştıkları kurum türüne, okullarındaki öğrencilerin sosyoekonomik durumuna göre analiz edilmiştir. Ayrıca öğretmenlerin çocuk cinsel istismarını bildirmeye yönelik tutumları anketinden aldıkları puanlar ile çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyini değerlendirme anketinden aldıkları puanlar arasında ilişki analiz edilmiştir. Araştırmanın örneklemi ise okul öncesi, ilkokul, ortaokul, ortaöğretim kurumlarında eğitim veren 561 öğretmenlerden oluşmaktadır. Sonuç olarak raporlanmanın sonucu hakkında endişelenme puanlarındaki değişimin %21’sinin çocuk ihmal ve istismarına yönelik farkındalık düzeyi, raporlama rolüne bağlılık ve raporlamaya sistemin etkili yanıt vereceğine güvenme puanları tarafından açıklanmaktadır

🔖

Cite This Article

KIRLIOĞLU, M., ZENGİN, R. (2022). Öğretmenlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Hakkındaki Görüşleri. Sosyal Çalışma Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 142–152. https://ajindex.com/articles/870662

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Akyüz, Z. (2018). İlköğretim Öğretmenlerinde Sosyal Hizmet Algısı ve Okul Sosyal Hizmeti. İstanbul: İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi.
  2. Briggs, F., & Hawkins, R. (1997). Child protection: A guide for teachers and child care professionals. St Leonards, Australia: Allen & Unwin. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2019). Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  3. Pegem Akademi Yayınları.
  4. Doruk, S. K. (2012). 0-14 Yaş Çocuğu Olan Annelerin Çocuklarına Önelik Fiziksel Ve Duygusalistismar/İhmal Durumu. Kayseri: Erciyes Üniversitesi.
  5. Erdoğan, Y. (2019). Okul Öncesi Öğretmenlerinin Çocuk İstismarı ve İhmali ile İlgili Algıları. Adana: Çukurova Üniversitesi.
  6. Gökgöz, E., & Kesgin, B. (2015). İlkokullarda Okul Sosyal Hizmetinin Gerekliliğinin Öğretmen Gözüyle Değerlendirilmesi, Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 179-198.
  7. Jones, D. A., Trundinger, P., & Crawford, M. (2004). Intelligence and achievement of children referred following sexual abuse. Journal of Paediatrics and Child Health, 40(8), 455–460.
  8. Kendall-Tackett, K. A., Williams, L. M., & Finkelhor, D. (1993). Impact of sexual abuse on children: A review and synthesis of recent empirical studies. Psychological Bulletin, 133, 164–180.
  9. Koç, S., Ekşi, H., & Türk, T. (2020). Öğretmenlerin Çocuk Cinsel İstismarını Bildirmeye Yönelik Tutumları Ölçeği. Elementary Education Online, 19(1), 173-182.
  10. Koçtürk, N. (2018). Çocuk İhmalini Ve İstismarını Önlemede Okul Çalışanlarının. MSKU Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 38-47.
  11. Kürklü, A. (2011). Öğretmenlerin Çocuk İstismarı ve İhmaline Yönelik Farkındalık Düzeyleri. Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi.
  12. MEB. (2020). Resmi istatistikler. https://sgb.meb.gov.tr/www/resmi-istatistikler/icerik/64
  13. Pekdoğan, S., & Bozgün, K. (2018). Öğretmenlerin Çocuk İhmali ve İstismarı Hakkındaki Görüşlerinin İncelenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 433-443.
  14. Polat, O. (2019). Tüm Boyutlarıyla Çocuk İstismarı. Ankara:
  15. Seçkin Yayıncılık. Trickett, P. K., Horowitz, L., Reiffman, A., & Putnam, F. W. (1997). Characteristics of sexual abuse trauma and the prediction of developmental outcomes. In D. Cicchetti & S. L. Toth (Eds.), Rochester symposium on developmental psychopathology. Volume VIII: The effects of trauma on the developmental process (pp. 289–314).
  16. Rochester, NY: University of Rochester Press.
  17. Taner, Y., & Gökler, B. (2004). Çocuk İstismarı ve İhmali: Psikiyatrik Yönleri. Hacettepe Tıp Dergisi, 35, 82-86
  18. Tugay, D. (2008). Öğretme