Journals / Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: 2

An Investigation into the Masterpiece Entitled “Kenzu’r-rumûz fi’t-tasavvuf” by Şeyh Refâhî from Kayseri Province and Its Evaluation in Terms of Sufizm

KAYSERİLİ ŞEYH REFÂHÎ'NİN “KENZU’R-RUMÛZ Fİ’T-TASAVVUF” ADLI ESERİ VE TASAVVUFÎ AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
68–90
Publication Date
2022-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

By this way, there will be more content-rich studies in tasawwuf field.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, it is aimed to introduce the book “Kenzur Rumuz fit Tasavvuf” by Sheikh Refahi who lived in Kayseri during the Ottoman period and to reveal the mystical views of Sheikh Refahi within the framework of this work.
📊
Key Findings & Data:This work is a manuscript written in verse in masnavi style, and the only known copy is in the Leipzig University Library.
💡
Conclusion & Impact:By this way, there will be more content-rich studies in tasawwuf field.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Şeyh Refâhî · “Kenzu’r-Rumûz”.

Abstract

In this study, it is aimed to introduce the book “Kenzur Rumuz fit Tasavvuf” by Sheikh Refahi who lived in Kayseri during the Ottoman period and to reveal the mystical views of Sheikh Refahi within the framework of this work. This work is a manuscript written in verse in masnavi style, and the only known copy is in the Leipzig University Library. According to records on this copy, it is understood that it belongs to Sheikh Refahi. This work of his is a translation of the work titled “Kenzur rumuz”, written in Persian, belongs to Hüseyni Sadat el-Guri and deals with mystical subjects. However, when the work is examined, it is seen that it is not a direct translation; some additions and eliminations were made by Refahi, and it was presented expertly as a verse work, especially in terms of rhyme and phonetics. We believe that it is substantial to publicise this verse work as there is only one manuscript copy today and there has not been an extended academic study on it before. By this way, there will be more content-rich studies in tasawwuf field.

Özet

Bu çalışmada Osmanlı döneminde Kayseri’de yaşamış Şeyh Refâhî’ye ait “Kenzu’r-Rumuz fi’t-Tasavvuf” adlı eserinin tanıtımı ve bu eser çerçevesinde Şeyh Refâhî’nin tasavvufî görüşlerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Söz konusu eser, mesnevi tarzında manzum olarak kaleme alınmış yazma bir eser olup bilinen tek nüshası da Leipzig Üniversitesi Kütüphanesinde bulunmaktadır. Bu nüsha üzerindeki kayıttan eserin Şeyh Refahî’ye ait olduğu anlaşılmaktadır. Onun bu eseri, genel olarak Hüseynî Sâdât el-Gûrî’ye ait Farsça yazılmış bir eser olan “Kenzü’r-rumûz" adlı tasavvufî konuların ele alındığı eserin tercümesi konumundadır. Ancak eser incelendiğinde bunun doğrudan bir tercüme olmadığı, Refahî tarafından bir kısım ekleme ve çıkarmaların yapıldığı, özellikle kafiye ve ses fonetiği gözetilerek büyük bir ustalıkla manzum eser şeklinde sunulduğu görülmektedir. Günümüzde sadece bir adet yazma nüshası bulunan ve daha önce üzerinde geniş çaplı bir akademik çalışmanın bulunmadığı bu manzum eserin tanıtımının yapılmasının önemli olduğu kanaatindeyiz. Böylece tasavvuf alanında çalışmalara da bir zenginlik katılmış olacaktır.

🔖

Cite This Article

ASLAN, Ş., ASLAN, N. (2022). An Investigation into the Masterpiece Entitled “Kenzu’r-rumûz fi’t-tasavvuf” by Şeyh Refâhî from Kayseri Province and Its Evaluation in Terms of Sufizm. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Cilt: 22 - Sayı: 2, 68–90. https://ajindex.com/articles/867642

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aclûnî, İsmail b. Muhammed. Keşfu’l-Hafâ. Beyrut: Muessesetu’r-Risâle, 1405. Aydın, İbrahim Hakkı. “Kenz-i Mahfî”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 25/258-259. İstanbul: TDV Yayınları, 2002.
  2. Bursevi, İsmail Hakkı. Rûhu’l-beyân fî tefsîri’l-Kur’ân. İstanbul: Matbaat-ü Osmaniyye, 1330. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. İstanbul: Anka Yayınları, 2004. Cevherî, Ebu Nasr İsmâil b. Hammad. es-Sıhah tâcu’l-Luğa ve sıhâhu’l-arabiyye. Beyrut: Dâru’l-İlim, 1987.
  3. Ceyhan, Semih. “Üns”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 42/348-349. İstanbul: TDV Yayınları, 2012. Cürcanî, Ali b. Muhammed eş-Şerif. Kitabü’t-Ta’rifat. Kahire: Dâru’l-Fadîle, ts. Çağrıcı, Mustafa. “Nasihat”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 22/408-409. İstanbul: TDV Yayınları, 2006.
  4. Çağrıcı, Mustafa. “Sabır”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 35/337-339. İstanbul: TDV Yayınları, 2008.
  5. Çağrıcı, Mustafa. “Şevk”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 39/20-22. İstanbul: TDV Yayınları, 2010.
  6. Demirci, Kürşat. “Zühd”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 44/530-533. İstanbul: TDV Yayınları, 2013.
  7. Demirci, Mehmet. “Hal”. TDV İslâm Ansiklopedisi. 15/216-218. İstanbul: TDV Yayınları, 1997. Ebû Tâlib el-Mekkî. Kūtü’l-kulûb. Kahire: y.y., 1961. el-Makdîsi, Tâhîr İbn Kayserânî. Safvetü’t-Tasavvuf (Tasavvufun Özü). çev. M. Cevat Ergin. İstanbul: İlk Harf Yayınları, 2015.
  8. Eraydın, Selçuk. Tasavvuf ve Tarikatlar. İstanbul: Marmara Üni. İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1994.
  9. Erkaya, Mahmud Esad. Kur’an Kaynaklı Tasavvuf Kavramları. Ankara: Otto Yayınları, 2017. Fîrûzâbâdî, Muhammed b. Yakub. Kâmûsu’l-muhit. Beyrut: Müessesetür’-Risâle, 2005. Gazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed. İhyâʾü ʿulûmi’d-dîn. Kahire: y.y., 1939.
  10. Gökcan, Mansur. Temel Ahlaki Prensipleriyle Tasavvuf. Ankara: Harf yayınları, 2017.
  11. Gökcan, Mansur. “Tasavvufta Tevekkül Anlayışı”. Çukurova Üni. İlahiyat Fakültesi Dergisi 18/1 (2018), 131-165. Hücvîrî, Ebü’l-Hasan Ali b. Osman. Keşfü’l-mahcûb: Hakikat Bilgisi. çev. Süleyman Uludağ. İstanbul: y.y., 1982. İbn Acîbe, Ahmed b. Muhammed. el-Bahrü’l-medîd fî tefsîri’l-Kurʾâni’l-mecîd. thk. Ömer Ahmed er-Râvî. Beyrut: Dâru’l kütübi’l-ilmiyye, 2005. İbn Manzûr, Ebü’l-Fazl Muhammed b. Mükerrem el-Ensârî. Lisânü'l-ʿArab. Kahire: Dâru’l-Meârif, ts. İbnü’l-Arabî, Muhyiddîn. el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye. Kahire: y.y., 1293. İzz b. Abdisselam. Kitâbü’l-Fetâvâ. Lübnan: Dâru’l-Ma’rife, 1967.
  12. Kara, Mustafa. “Fenâ”, TDV İslâm Ansiklopedisi. 12/333-335. İstanbul: TDV Yayınları, 1995.
  13. Kara, Mustafa. ‘‘Havf’’. TDV İslâm Ansiklopedisi. 16/528-331. İstanbul: TDV Yayı