Journals / Memleket Siyaset Yönetim / 2022 / Cilt: 17 - Sayı: 38

TÜRKİYE’NİN KENTSEL KORUMA POLİTİKASI

Pages
337–364
Publication Date
2022-12-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çerçevede önce kentsel koruma ve kentsel koruma politikalarının önemine değinilecek, ardından kentsel korumanın dünyadaki gelişim seyri ele alınacak ve son olarak kentsel korumanın Türkiye’deki gelişimi ilgili yasal ve kurumsal çerçeve temelinde incelenecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Geçmişten günümüze Türkiye’de kentsel koruma politikaları, büyük ölçüde, kentin fiziksel sorunları üzerinden ve fiziksel tarafı ağır basan imar planları kapsamında ele alınmış; kentlerin korunarak gelişmesi açısından farklı yaklaşımlar geliştirme çabasına girilememiş ve dolayısıyla bütünsel kent planlamasından uzak bir yapı süregelmiştir. 1960’lı yıllarda kentsel koruma alanına artan ilgiye karşın, özellikle 1970’li yıllardan itibaren kentsel planlamanın aynı tip planlara yönelmesi, giderek tek tipleşen kentleri yaratmıştır.
📊
Key Findings & Data:Kentsel koruma politikalarının da “tek tip” koruma amaçlı imar planları kapsamında şekillenmeye başlamasına neden olan bu durum, bir yandan kentlerin tarihi ve kültürel değeri bulunan alanlarındaki tahribatın artmasına, diğer yandan da kentlerin diğer alanlarında yoğun bir imar baskısının ortaya çıkmasına neden olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu çerçevede önce kentsel koruma ve kentsel koruma politikalarının önemine değinilecek, ardından kentsel korumanın dünyadaki gelişim seyri ele alınacak ve son olarak kentsel korumanın Türkiye’deki gelişimi ilgili yasal ve kurumsal çerçeve temelinde incelenecektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kentsel koruma · Kentsel koruma politikası · Kent kimliği

Özet

Geçmişten günümüze Türkiye’de kentsel koruma politikaları, büyük ölçüde, kentin fiziksel sorunları üzerinden ve fiziksel tarafı ağır basan imar planları kapsamında ele alınmış; kentlerin korunarak gelişmesi açısından farklı yaklaşımlar geliştirme çabasına girilememiş ve dolayısıyla bütünsel kent planlamasından uzak bir yapı süregelmiştir. 1960’lı yıllarda kentsel koruma alanına artan ilgiye karşın, özellikle 1970’li yıllardan itibaren kentsel planlamanın aynı tip planlara yönelmesi, giderek tek tipleşen kentleri yaratmıştır. Kentsel koruma politikalarının da “tek tip” koruma amaçlı imar planları kapsamında şekillenmeye başlamasına neden olan bu durum, bir yandan kentlerin tarihi ve kültürel değeri bulunan alanlarındaki tahribatın artmasına, diğer yandan da kentlerin diğer alanlarında yoğun bir imar baskısının ortaya çıkmasına neden olmuştur. Çalışmanın amacı, Türkiye’nin kentsel koruma politikasının gelişimini, tarihsel gelişme süreci içinde ele alarak incelemek ve değerlendirmektir. Bu çerçevede önce kentsel koruma ve kentsel koruma politikalarının önemine değinilecek, ardından kentsel korumanın dünyadaki gelişim seyri ele alınacak ve son olarak kentsel korumanın Türkiye’deki gelişimi ilgili yasal ve kurumsal çerçeve temelinde incelenecektir.

🔖

Cite This Article

BAŞARMAK, H. I. B. (2022). TÜRKİYE’NİN KENTSEL KORUMA POLİTİKASI. Memleket Siyaset Yönetim, Cilt: 17 - Sayı: 38, 337–364. https://ajindex.com/articles/866299

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Ahunbay, Zeynep (2005). “Doğal ve Kültürel Mirası Koruma Alanında Geçerli Uluslararası Belgelerin Türkiye’deki Uygulamalara Yansımaları”. İlgi, P. Yüce Aşkun P. İ. vd. (Der.), Korumada 50 Yıl (İstanbul: MSGSÜ Yayınları): 9-24
  2. Aktaş, Mahfuz (2015). “Kentsel Koruma Alanlarındaki Yasal ve Kurumsal Değişikliklerin Tarihi Çevreye Etkisi – Karaköy Perşembe Pazarı Bölgesi Örneği”, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Şehir ve Bölge Planlama Anabilim Dalı Yayınlamamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Avcıoğlu Safa (2016). “Tarihi Çevrelerde Kentsel Koruma ve Kentsel Yenileme Eğilimleri: Yasal ve Yönetsel Çerçeve”. Kent Araştırmaları Dergisi, 20(7), s. 698-719.
  3. Avrupa Konseyi (1992) “European Convention on the Protection of the Archaeological Heritage” https://rm.coe.int/168007bd25 (26.09.2022).
  4. Can, Cengiz (1993). “Kentsel Koruma Alanları ve Koruma Sorunları”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 36 (1-2), s. 307-314.
  5. Council of Europe (2005). “Framework Convention on the Value of Cultural Heritage for Society” https://rm.coe.int/1680083746 (26.09.2022).
  6. Çekül Vakfı (2010). “Yerelden Ulusala Ulusaldan Evrensele Koruma Bilincinin Gelişim Süreci” https://www.tarihikentlerbirligi.org/wp-content/uploads/KorumaBilinci-Ekitap.pdf (08.09.2022)
  7. Dinçer, İclal ve Akın, Oya. (1994). “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kapsamında Koruma Planı ve İdari Yapısı”, 2. Kentsel Koruma Yenileme ve Uygulama Kolokyumu, İstanbul Dinçer, İclal (2016a). “Kentsel Koruma Kavramı ve Evrimi”, Ersoy, Melih (Der.), Kentsel Planlama: Ansiklopedik Sözlük (İstanbul: Ninova Yayıncılık),: 228-232
  8. Dinçer, İclal (2016b). “Kentsel Koruma Kurumunun Ülkemizdeki Yapılanması”, Ersoy, Melih (Der.), Kentsel Planlama: Ansiklopedik Sözlük (İstanbul: Ninova Yayıncılık): 234-236,
  9. Eskici Özten, Ayşen (2012). “Tarihi Konut Yapılarını ve Alanlarını Korumanın Ekonomik Etkilerinin Değerlendirilmesi Galata Örneği”, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Doktora Tezi, İstanbul.
  10. Günay, Zeynep (2016). “Kentsel Koruma Kavramı ve Politikaları”, Ersoy, Melih (Der.), Kentsel Planlama: Ansiklopedik Sözlük (İstanbul: Ninova Yayıncılık): 232-234
  11. ICOMOS (1987) “Tarihi Kentlerin ve Kentsel Alanların Korunması Tüzüğü” https://www.icomos.org/charters/towns_e.pdf (23.09.2022). İtalya Eski Eserler ve Güzel Sanatlar Yüksek Kurulu (1931). “Restorasyon Kartası” http://www.icomos.org.tr/Dosyalar/ICOMOSTR_tr0660878001536681682.pdf (23.09.2022).
  12. Kejanlı, D. Türkan, Akın, Can Tuncay ve Yılm