Journals / Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 1

TÜRKİYE’DE YÜKSEKÖĞRENİME YÖNELİK SOSYAL POLİTİKA ANALİZİ

Pages
143–167
Publication Date
2022-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışma günümüzde nitelikli eleman yetiştirme konusunda temel eğitim kurumlarından olan üniversitelere ayrılan bütçeyi incelemek ve üniversitelere devamlılık açısından cinsiyet dağılımını değerlendirmek adına kaleme alınmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eğitim bireyin yaşadığı çevre içinde bilinçli, nitelikli ve entelektüel açıdan gelişmesine olanak sağlayan en temel haklardan biridir.
📊
Key Findings & Data:Günümüzde 12 yıl zorunlu olan temel eğitim hizmetinin devlet tarafından ücretsiz sunulduğu devamında da çok sayıda kamu ve özel yükseköğretim kuruluşlarının bulunduğu bilinmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışma günümüzde nitelikli eleman yetiştirme konusunda temel eğitim kurumlarından olan üniversitelere ayrılan bütçeyi incelemek ve üniversitelere devamlılık açısından cinsiyet dağılımını değerlendirmek adına kaleme alınmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eğitim · sosyal politika · sosyal hizmet

Özet

Eğitim bireyin yaşadığı çevre içinde bilinçli, nitelikli ve entelektüel açıdan gelişmesine olanak sağlayan en temel haklardan biridir. Devletler eğitim gibi temel hizmetlere yönelik sosyal politikaları üretmek, geliştirmek zamanın koşul ve ihtiyaçlarına çözüm üretecek biçimde güncellemekle yükümlüdür. Bu göreviyle kalkınmayı, ekonomik gelişmeyi ve refah seviyesini artırmayı hedeflemektedir. Günümüzde 12 yıl zorunlu olan temel eğitim hizmetinin devlet tarafından ücretsiz sunulduğu devamında da çok sayıda kamu ve özel yükseköğretim kuruluşlarının bulunduğu bilinmektedir. Nitelikli eleman yetiştirme konusunda önemli eğitim kurumlarından olan üniversiteler eğitim sisteminde oldukça kilit bir noktada yer almaktadır. Özellikle sanayi devrimiyle birlikte kol gücü hakimiyetinin teknolojiye kayması ile nitelikli elemanlara duyulan ihtiyaç da artmıştır. Bununla birlikte kadının iş gücüne katılımının artmasında kent yaşamının ekonomik yetersizliklere ve hanedeki görevlerin çoğalmasına sebep olarak özellikle yükseköğretime yönelime artışın olduğu görülmektedir. Bu çalışma günümüzde nitelikli eleman yetiştirme konusunda temel eğitim kurumlarından olan üniversitelere ayrılan bütçeyi incelemek ve üniversitelere devamlılık açısından cinsiyet dağılımını değerlendirmek adına kaleme alınmıştır.

🔖

Cite This Article

CIBIR, S. E. (2022). TÜRKİYE’DE YÜKSEKÖĞRENİME YÖNELİK SOSYAL POLİTİKA ANALİZİ. Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 143–167. https://ajindex.com/articles/854930

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Arabacı, İ.B. (2011). Türkiye’de ve OECD Ülkelerinde Eğitim Harcamaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(35), 100-112. Atasü-Topçuoğlu,R. (2016). Feminizmin Refah Devleti ve Sosyal Politika Alanına Eleştiri ve Katkıları. Amme İdaresi Dergisi, 49(4), 37-63. Basu,A. (2017). Higher Education in India. Journal of Educational Planning and Administration. 31(1), 47-56. Bayrakdar,İ. ve Karataş, İ. (2016). Eğitime İlişkin Sosyal Politikalar Konusunda Okul Müdürlerinin Görüşleri: Göynük İlçesi Örneği. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 71-88.
  2. Bozkurt, V. (2013).Değişen Dünyada Sosyoloji: Temeller, Kavramlar, Kurumlar. Ekin Basımevi. 279-181. Bursa. Chapman,B. (2016). Income Contingent Loans İn Higher Education Financing. IZA World of Labor, Crawford School of Public Policy. (227). Egeli,H. ve Hayrullahoğlu, B. (2014). Türkiye ve OECD Ülkelerinde Eğitim Harcamalarının Analizi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 51(593), 93-108. Euronews, (2020). Türkiye'de 2002'den Bu Yana Asgari Ücret ve Enflasyon Ne Kadar Arttı. https://tr.euronews.com/2020/12/28/asgari-ucret-ve-enflasyon-ne-kadar-artti (Erişim Tarihi 29.10.2021). Göksu,A. ve Göksu, G.G. (2015). A Comparative Analysis of Higher Education Financing in Different Countries. Procedia Economics and Finance, 26(2015), 1152 – 1158. Göker,Z. ve Polatdemir,A. (2019). Türkiye’de Yükseköğretim Kurumlarında Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Mekanizmaları: Bir Temel Değerlendirme Çalışması. Sabancı Üniversitesi Toplumsal Cinsiyet ve Kadın Çalışmaları Mükemmeliyet Merkezi (SU Gender) ve Research Worldwide Istanbul Yayını. İstanbul.
  3. Güngör, G. ve Göksu,A. (2013). Türkiye’de Eğitimin Finansmanı ve Ülkelerarası Bir Karşılaştırma. Yönetim ve Ekonomi 20(1), 59-72. Guimarães,R., Lima, M. ve Carvalho,J. (2019). Money is not the only answer, but it makes a difference”: Education Financing in Brazilian Municipalities and Quality Outcomes in the period 2011-2015. Pre-print version – Last modified on Sunday, 1-13.
  4. İçli, G. (2017). Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Politikaları ve Küreselleşme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30). 133-143.
  5. Küçüker, E. (2010). Türkiye’de Eğitim Planlaması Neyi Hedefliyor?. International Conference on New Trends in Education and Their Implications. 153-157. MEB, (2021). Millî Eğitim İstatistikleri, Örgün Eğitim. Resmi İstatistik Programı. Ankara.
  6. MEB (2021). Milli Eğitim Bakanlığı 2021
  7. Yılı Bütçe Raporu. Nina, D., Llanos.M., Fernandez, G. (2019). Social Polic