Özgün Değer: Türkiye’de nadiren çalışılan bir konu olması nedeniyle bu çalışma diğer çalışmalar için referans niteliğindedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmanın amacı çalışan ve çalışmayan kadınların sosyotropik-otonomik kişilik özelliklerinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Sonuçlar: Araştırma sonuçlarına göre çalışan ve çalışmayan kadınların sosytropik-otonomik kişilik özelliklerinde anlamlı farklılıklar saptanmamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Özgün Değer: Türkiye’de nadiren çalışılan bir konu olması nedeniyle bu çalışma diğer çalışmalar için referans niteliğindedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:sosyotropi · otonomi · çalışan kadın
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı çalışan ve çalışmayan kadınların sosyotropik-otonomik kişilik özelliklerinin incelenmesidir. Tasarım/Yöntem: İstanbul’un çeşitli semtlerinde yaşayan kadınlar random örnekleme modeline göre belirlenmiştir. Örneklem grubunun demografik ve kişilik özellikleri karşılaştırılmıştır. Sonuçlar: Araştırma sonuçlarına göre çalışan ve çalışmayan kadınların sosytropik-otonomik kişilik özelliklerinde anlamlı farklılıklar saptanmamıştır. Çalışan ve çalışmayan kadınların sosyotropik kişilik özelliklerinin orta, otonomik kişilik özelliklerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Özgün Değer: Türkiye’de nadiren çalışılan bir konu olması nedeniyle bu çalışma diğer çalışmalar için referans niteliğindedir.
GÜNDÜZ, D. F., AKIL, A. M. (2018). ÇALIŞAN VE ÇALIŞMAYAN KADINLARIN SOSYOTROPİK-OTONOMİK KİŞİLİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ. Uluslararası Beşeri ve Sosyal Bilimler İnceleme Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 31–45. https://ajindex.com/articles/846694
Beck, A. T. (2005). Bilişsel Terapi ve Duygusal Bozukluklar. Çev. A. Türkcan İstanbul:
Litera Yayıncılık. Çervatoğlu, P. G. (1991). Anksiyete Bozukluğu Olan ve Normal İki Kadın Grubunda Çalışma Faktörünün Evlilik İlişkisi ve Otonomi Tutumuna Etkileri. Yayımlanmamış Tıpta Uzmanlık Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı. Gençtan, E. (2004). İnsan Olmak. İstanbul:
Metis Yayınları.
Gönüllü, M. & İçli, G. (2001). Çalışma Yaşamında Kadınlar: Aile ve İlişkileri, Cumhuriyet Üniversitesi Dergisi, 25(1), 81-100.
Güleç, C. (2006). Psikiyatrinin ABC’si Ruhsal Bozukluklar, Tanısı ve Tedavisi. İstanbul:
Say Yayınları.
Kabakçı, E. (2001). Üniversite Öğrencilerinde Sosyotropik-Otonomik Kişilik Özellikleri, Yaşam Olayları ve Depresif Belirtiler, Türk Psikiyatri Dergisi 12(4), 273-282.
Kaya, N., Aştı, T., Acaroğlu, R., Kaya, H., Şendir, M. (2006). Hemşire Öğrencilerin Sosyotropik-Otonomik Kişilik Özellikleri ve İlişkili Faktörlerin İncelenmesi, Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 10(3), 1-11.
Kırkpınar, L. (2001). Türkiye’de Toplumsal Değişme ve Kadın. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Eserleri. Kocacık, F. (2003). Toplumbilim Ders Notları. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Yayınları.
Kocacık, F. (2004). Türkiye’de Çalışma Hayatından Kesitler: İşsizlik, Sendikal Örgütlenme, Kadın Emeği, İşportacılık. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Yayınları.
Kocacık, F. & Gökkaya, V. B. (2005). Türkiye’de Çalışan Kadınlar ve Sorunları. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, (6), 195-219.
Kulaksızoğlu, A. (2002). Ergenlik Psikolojisi. İstanbul:
Remzi Kitabevi.
Leahly, R. L. (2007). Bilişsel Terapi ve Uygulamaları. Çev. Hasan Hacak vd. İstanbul:
Litera Yayıncılık. Savaşır, I. & Şahin, N. H. (1997). Bilişsel-Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan, Türk Psikologlar Derneği, 9 (31), 44-56.
Serinkan, C. & Barutçu, E. (2006). Pamukkale Üniversitesi İİBF Öğrencilerinin Kariyer Planları ve Sosyotropi-Otonomi Kişilik Özelliklerine İlişkin Bir Araştırma, Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 317-339.
Yörükoğlu, A. (1998). Çocuk Ruh Sağlığı. İstanbul: Özgür Yayınları 23. Basım.