Journals / Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature / 2016 / Cilt: 2 - Sayı: 3

PEND-NÂME-İ ASKERÎ

Pages
113–128
Publication Date
2016-07-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Daha sonra nüsha farklarını dipnotlarla belirttik.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Klasik Türk edebiyatında pendnameler önemli bir türdür.
📊
Key Findings & Data:Bunlardan birisi de 16. yüzyılda Kanunî devrinde yaşamış olan Askerî’nin Pend-nâme-i Askerî adlı eseridir.
💡
Conclusion & Impact:Daha sonra nüsha farklarını dipnotlarla belirttik.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Pendname · klasik Türk edebiyatı · yazma eser

Özet

Klasik Türk edebiyatında pendnameler önemli bir türdür. Pendnameler, insanlara öğüt verme gayesiyle yazılmış manzum ve mensur eserlerdir. Genel anlamda; insanlara doğruyu, yanlışı, iyiyi, kötüyü göstermek ve insanları doğru yola sevk etmek amacıyla yazılmıştır. Bunu yaparken de ayet ve hadislerden, atasözlerinden, halk hikâyelerinden, günlük yaşamdan yararlanılmıştır. Bunlardan birisi de 16. yüzyılda Kanunî devrinde yaşamış olan Askerî’nin Pend-nâme-i Askerî adlı eseridir. Bu eserde Askerî, eşcinselleri konu almış ve onlara öğütlerde bulunmuştur. Çalışmamızda öncelik olarak pend-nameler hakkında bilgiler verip Askerî’nin hayatı, eserleri ve edebî kişiliğine değindik. Pend-nâme-i Askerî’nin yazmalarını tavsif edip şekil ve muhteva özellikleri hakkında bilgi verdik. Daha sonra nüsha farklarını dipnotlarla belirttik.

🔖

Cite This Article

DELİCE, G. (2016). PEND-NÂME-İ ASKERÎ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, Cilt: 2 - Sayı: 3, 113–128. https://ajindex.com/articles/838891

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Canım, Rıdvan (2010). Divan Edebiyatında Türler. Ankara:
  2. Grafiker Yay. Canım, Rıdvan (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ. Ankara:
  3. AKM Yay. Ekinci, Ramazan, (2012). “16. Asırda Yazılmış Mensur Bir Nasihat-name Abdulkerim Bin Mehmed’in Nesâyihü’l- Ebrar’ı”, Turkish Studies: 423-441.
  4. Eyduran, Aysun S. (2009). “Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkîretü’ş-Şu’arâ, Tenkitli Metin”, KTB. Yay. Ankara, E-kitap: http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83504/kinalizade-hasan-celebi---tezkiretus-suara.html [Erişim Tarihi: 05.01.2014].
  5. Eyduran, Aysun S.(2008). “Beyânî, Tezkîretü’ş-Şu’arâ”, KTB. Yay. Ankara, http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/belge/1-83502/beyani----tezkiretus-suara.html [Erişim Tarihi: 05.01.2014].
  6. İpekten Haluk, İsen M., Toparlı R., Okçu N. ve Karabey T. (1998). “Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı” İsimler Sözlüğü, Ankara:
  7. KTB Yay. İsen, Mustafa, (1994). Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara:
  8. Akçağ Yay. Kaplan, Mahmut, (2008). Hayriyye-i Nabi. Ankara: AKM Yay. (2. baskı) Kaplan, Yunus (2014). “Askerî, Mehmed”. http://www.turkedebiyatiisimlersozlugu.com/index.php?sayfa=detay&detay=1478 [erişim tarihi: 19.04.2016].
  9. Kılıç, Filiz, (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ-İnceleme-Metin, C. 2, İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay. Kurnaz, Cemal, Tatçı, M., Mehmet Nâil Tuman, (2001). Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri, C. 2., Ankara:
  10. Bizim Büro Yay. Kutlu, Mustafa, “Pend-nameler”, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, C. 7, İstanbul: Dergâh Yayınevi, 1990: 241-242.
  11. Kutluk, İbrahim, (1989).Kınalı-zade Hasan Çelebi Tezkiretü’ş-Şuarâ. C. II., Ankara:
  12. AKM Yay. Pala, İskender, “Nasihatname”, İstanbul:
  13. TDV İslam Ansiklopedisi, C.32, 2002: 409-410. Şemseddin Sâmî, (1314).Kâmûsu’l-Âlâm. C. 4, İstanbul:
  14. Mihran Matbaası. Yiğit, Bilge Kaya, “Süleyman Penâhî’nin Nasihatnamesi”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C.2, S.3,2015: 105-133.
  15. Güven, A. Zeki, “Edirneli Nazmi’nin Pendnamesinde Eğitim ve Ahlak Anlayışı”, International Periodical Forthe Languages, Literatureand History of Turkish or Turkic Volume 4/5, 2009: 182-197.