Journals / Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 12

THE MIDDLE EAST REVOLUTIONS AND THE FUTURE OF THE MARXIST APPROACHES

ORTADOĞU HAREKETLERİ/DEVRİMLERİ VE MARKSİST YAKLAŞIMLARIN GELECEĞİ

Pages
184–207
Publication Date
2016-08-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this regard it invites the reader to reevaluate the conventional arguments on the current structure and the future of middle eastern societies.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:As it is know that, Marx who, being influenced by Hegel, claimed that the Middle Eastern socie-ties would not experience any revolution.
📊
Key Findings & Data:He attributed the denominational structure of the societies experienced a revolution.
💡
Conclusion & Impact:In this regard it invites the reader to reevaluate the conventional arguments on the current structure and the future of middle eastern societies.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Devrim · Karl Marx · G. W. F. Hegel

Abstract

As it is know that, Marx who, being influenced by Hegel, claimed that the Middle Eastern socie-ties would not experience any revolution. He attributed the denominational structure of the societies experienced a revolution. Hegel by referring to the Middle Eastern societies as “non-historic societies”, provided a frame of reference for Marx. Nevertheless, recent social move-ments and revolutions appeared in the middle-east are clear manifestations of the failure of Marxist and Hegelian perspectives.This article argues that Marxist approach on the Middle East cease to be valid for today. It contends that middle eastern societies are not classless societies, therefore approaches on the basis of the term “revolution” cannot be applied to the middle east. In this regard it invites the reader to reevaluate the conventional arguments on the current structure and the future of middle eastern societies.

Özet

Bilindiği gibi Marx, Hegel’den de etkilenerek Ortadoğu toplumlarının herhangi bir devrim yaşamayacağını iddia etmiştir. Bunun sebebini ise devrimleri yaşayan toplumların, bir sınıfsal yapıya sahip olmasına bağlamıştır. Hegel “tarihsiz toplum” yaklaşımıyla Ortadoğu toplumlarını işaret ederken de, bu yönüyle Marx’a bir perspektif de çizmiştir. Fakat günümüzde Ortadoğu’da görülen sosyal hareketler ve devrimler, Marx ve Hegel’in söylediklerinin birer birer iflasına sebep olmuştur. İşte bu makale, Marx’ın Ortadoğu ile ilgili olarak ileri sürdüğü yaklaşımların artık günümüz için geçerli olamayacağı ileri sürmektedir. Metnin temel iddiası, Ortadoğu toplumlarının sınıfsız toplum olmadığı ve bu bağlamda “devrim” ile alakalı olarak ileri sürülen yaklaşımların iflas ettiğidir. Böylece Ortadoğu toplumları ve geleceği ile alakalı olarak söylenenlerin yeniden gözden geçirilmesi sağlanabilir.

🔖

Cite This Article

Palabıyık, A. (2016). THE MIDDLE EAST REVOLUTIONS AND THE FUTURE OF THE MARXIST APPROACHES. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 12, 184–207. https://ajindex.com/articles/831778

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. AKÇAY, E. Y. ve Çelenay, Ö. E. (2012), “Orta Doğu’daki Domino Etkisi: Suriye Örne-ği”, Uluslararası Ortadoğu Kongresi Bildiri Kitabı, 388-402.
  2. ANDERSON, B. (1995), Hayali Cemaatler, çev: İskender Savaşır, Metis Yayınları,
  3. İstanbul.
  4. ALP, İ. (2008), Şark Meselesi veya Emperyalizmin Türk Meselesi, Eser Matbaacılık, Edirne. AYHAN, V. (2007), “Ortadoğu’nun Demokratikleştirilmesi İkilemi: Filistin, Suudi Arabistan ve İran Örneğine Eleştirel Bir Bakış”, Akademik Orta Doğu, Cilt: 2 Sa-yı: 1, 99-140.
  5. BAER, G. (1964), Population and Society in the Arab East, London: Routled-ge&Kegan Paul. BAYAT, A. (2008), Sokak Siyaseti: İran’da Yoksul Halk Hareketleri, çev: Soner Tor-lak, Phoenix Yayınları,
  6. Ankara.
  7. BIESANZ, M. H. ve Biesanz, J. (1973),
  8. Introducton to Sociology, Englawood Cliffs N. J. Prentice Hall.: Inc. BOTTOMORE, T. (2005), Marksist Düşünce Sözlüğü, der.: Mete Tunçay, İletişim Yayınları,
  9. İstanbul.
  10. BOURDIEU, P. (2015), Devlet Üzerine, çev: Aslı Sümer, İletişim Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. BULUT, Y. (2004),
  13. Oryantalizmin Kısa Tarihi, Küre Yayınları, İstanbul. BURROW, j. W. (1970), Evolation and Society Study in Victorian Social Theory, London, Cambridge Universty Press.
  14. CEVİZCİ, A. (2005),
  15. Felsefe Sözlüğü, Paradigma Yayınları,
  16. İstanbul.
  17. ÇAKMAK, C., Yetim, M. ve Çolak, F. G. (2011), “Ortadoğu’da Devrimler ve Türkiye”, Rapor no: 2011,
  18. Nisan. BİLGESAM. ÇEVİK, H. (2005), “Kadim Toprakların Trajedisi: Uluslararası Politikada” Orta Doğu, İkia Yayınları,
  19. İstanbul.
  20. ÇORUK, A. Ş. (2007), “Oryantalizm Üzerine Notlar”, Sosyal Bilimler Dergisi, IX (2), Aralık, 193-203.
  21. DAĞCI, K, (2007), “The EU’s Middle East Policy and Its Implications to the Region”, Turkish Journal of International Relations, Vol. 6, No.1-2, Spring & Summer. DİVİTÇİOĞLU, S. (1981),
  22. Asya Üretim Tarzı ve Osmanlı Toplumu, Kırklareli: Sermet Matbaası. DÖNMEZ, R. Ö. (2011), “Yeni Siyasetin Kodları ve Ortadoğu’daki Devrimler: Gerçek-ten Devrim mi”, Ortadoğu Analiz, Haziran, 8(30), 8-14.
  23. EDGELL, S. (1998), Sınıf, çev: Didem Özyiğit, Dost Yayınları,
  24. İstanbul.
  25. ERKİLET, A. (2004), Ortadoğu’da Modernleşme ve İslami Hareketler, Hece Yayınları,
  26. Ankara.
  27. FROMKIN, D. (2004), Barışa Son Veren Barış, (4.Baskı), Epsilon Yayınları,
  28. İstanbul.
  29. FUKUYAMA, F. (2011), Tarihin Sonu ve Son İnsan, çev: Zülfü Dicleli, Profil Yayınları,
  30. İstanbul.
  31. GIDDENS, A. (2014), Kapitalizm ve Modern Sosyal Teori, çev: Ümit Tatlıcan, İletişim Yayınları,
  32. İstanbul.
  33. GÖYMEN, A. Yalçın, (2007), Hegel ve Marx'ın Tarih Anlayışlarının Karşılaştırılması. (Yayınlanmamış