SavedAdd your journal

Journals / Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 42

Testing the Change in the Long-Term Trend of Union Density Following Law No. 6356 on Trade Unions and Collective Bargaining Agreements: An Interrupted Time Series Analysis for Türkiye

6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu Sonrasında Sendikal Yoğunluğun Uzun Dönemli Eğilimindeki Değişimin Sınanması: Türkiye İçin Kesintili Zaman Serisi Analizi

Sercan Dereli(ANKARA HACI BAYRAM VELİ ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ VE İDARİ BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0002-4083-8559
Pages
439–476
Publication Date
2026-08-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings show that, rather than an immediate and strong level jump after Law No. 6356, union density experienced a gradual and positive trend change.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Union density refers to the ratio of union-member wage and salary employees to total wage and salary employees and is regarded as one of the main indicators used to measure the numerical prevalence of union organization.
📊
Key Findings & Data:This study examines whether a significant change occurred in the long-term trend of union density in Türkiye after Law No. 6356 on Trade Unions and Collective Bargaining Agreements.
💡
Conclusion & Impact:The findings show that, rather than an immediate and strong level jump after Law No. 6356, union density experienced a gradual and positive trend change.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2024 Verileri
⚙️Variables:Türkiye’de Sendikal Yoğunluk · 6356 Sayılı Kanun · Kesintili Zaman Serisi Analizi

Abstract

Union density refers to the ratio of union-member wage and salary employees to total wage and salary employees and is regarded as one of the main indicators used to measure the numerical prevalence of union organization. This study examines whether a significant change occurred in the long-term trend of union density in Türkiye after Law No. 6356 on Trade Unions and Collective Bargaining Agreements. The period of more than a decade since the law entered into force makes it possible to evaluate the post-6356 period not only in terms of short-term changes but also in terms of trend changes emerging over time. In the literature, Law No. 6356 has mostly been addressed through its legal and institutional dimensions, while empirical studies examining the long-term trajectory of union density in the period following its enactment have remained limited. To contribute to this gap, this study applies interrupted time series analysis using annual data for the 1984–2024 period. The main model is constructed based on the 2014 break indicated by the Bai-Perron multiple structural break test, and robustness analysis is conducted using models beginning in 2012 and 2013. The findings show that, rather than an immediate and strong level jump after Law No. 6356, union density experienced a gradual and positive trend change.

Özet

Sendikal yoğunluk, sendika üyesi ücretli çalışanların toplam ücretli çalışanlar içindeki oranını ifade etmekte ve sendikal örgütlenmenin sayısal yaygınlığını ölçmek için kullanılan temel göstergelerden biri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışma, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu sonrasında Türkiye’de sendikal yoğunluk oranının uzun dönemli eğiliminde anlamlı bir değişim meydana gelip gelmediğini incelemektedir. Kanunun yürürlüğe girmesinden bu yana geçen on yılı aşan süre, 6356 sonrası dönemin yalnızca kısa vadeli değişimler üzerinden değil, zaman içinde ortaya çıkan eğilimsel değişimler bakımından da değerlendirilebilmesine imkân sağlamaktadır. Literatürde 6356 sayılı Kanun daha çok hukuki ve kurumsal boyutlarıyla ele alınmış; ancak Kanun’un yürürlüğe girmesini izleyen dönemde sendikal yoğunluğun uzun dönemli seyrini ampirik olarak inceleyen çalışmalar sınırlı kalmıştır. Bu çalışma, söz konusu boşluğa katkı sunmak amacıyla 1984–2024 dönemine ait yıllık verilerle kesintili zaman serisi analizi uygulamaktadır. Ana model, Bai-Perron çoklu yapısal kırılma testinin işaret ettiği 2014 kırılması esas alınarak kurulmuş, 2012 ve 2013 başlangıçlı modellerle sağlamlık analizi yapılmıştır. Bulgular, 6356 sonrası dönemde ani ve güçlü bir düzey sıçramasından çok, sendikal yoğunlukta kademeli ve pozitif yönlü bir eğilim değişimi ortaya çıktığını göstermektedir.

🔖

Cite This Article

Dereli, S. (2026). Testing the Change in the Long-Term Trend of Union Density Following Law No. 6356 on Trade Unions and Collective Bargaining Agreements: An Interrupted Time Series Analysis for Türkiye. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 42, 439–476. https://doi.org/10.31199/hakisderg.1981395

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (53)

  1. Bai, J., & Perron, P. (2003). Computation and analysis of multiple structu-ral change models. Journal of applied econometrics, 18(1), 1-22.
  2. Bain, G. S., & Elsheikh, F. (1976). Union growth and the business cycle: An econometric analysis. Basil Blackwell.
  3. Canbolat, T. (2013). 6356 Sayılı Kanunda Barışçıl Çözüm Yolu Olarak Ara-buluculuk. Çalışma ve Toplum, (4), 247-274.
  4. Caniklioğlu, N. (2013). 6356 Sayılı Kanuna Göre Grev Yasakları ve Grevin Ertelenmesi. Çalışma ve Toplum, (4), 289-316.
  5. Cengiz, T. (2025). 6356 Sayılı Kanun Kapsamında Toplu İş Sözleşmesinin Düzeyi ve Türlerinin Değerlendirilmesi. Legal İş Hukuku Dergisi, 22(87), 675-716.
  6. Checchi, D., & Visser, J. (2005). Pattern persistence in European trade un-ion density: A longitudinal analysis 1950-1996. European Sociolo-gical Review, 21(1), 1-21.
  7. Corneo, G. (1995). Social custom, management opposition, and trade un-ion membership. European Economic Review, 39(2), 275-292.
  8. Corneo, G. (1997). The theory of the open shop trade union reconsidered. Labour Economics, 4(1), 71-84.
  9. Çelik, A. (2010). Vesayetten Siyasete Türkiye’de Sendikacılık (1946-1967). İletişim Yayınları.
  10. Çelik, A. (2018). Industrial relations in Turkey: Still waiting for a strong and modern system. In S. Hayter & C.-H. Lee (Eds.), Industrial rela-tions in emerging economies: The quest for inclusive development (pp. 182-218). Cheltenham: Edward Elgar Publishing.
  11. Çelik, A. (2019). Sembiyotik İlişkiler ve Otoriter Korporatizm Kıskacında 2010’lu Yıllarda Türkiye’de Sendikalaşma, Toplu Pazarlık ve Grev Eğilimleri. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, (CEEİK 2018 Özel Sayısı), 39-69.
  12. Demir, M. (2023). 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu-nu Onuncu Yılında Yeniden Değerlendirmek. Toplumsal Politika Dergisi, 4(1), 84-95.
  13. Dereli, T. (2013). 6356 Sayılı Yeni Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Ka-nunu: Genel Bir Değerlendirme. Çalışma ve Toplum, (1), 41-64.
  14. Ebbinghaus, B., & Visser, J. (1999). When institutions matter: Union growth and decline in Western Europe, 1950-1995. European Soci-ological Review, 15(2), 135-158.
  15. Engin, E. M. (2013). 6356 Sayılı Yasa’da Toplu İş Sözleşmesi Yetkisi. Çalış-ma ve Toplum, (4), 143-164.
  16. Farber, H. S. (2005). Nonunion wage rates and the threat of unionization. Industrial and Labor Relations Review, 58(3), 335–352.
  17. Freeman, R. B., & Medoff, J. L. (1984). What do unions do? New York: Basic Books.
  18. Frege, C. M., & Kelly, J. (2003). Union revitalization strategies in compara-tive perspective. European Journal of Industrial Relations, 9(1), 7–24.
  19. Gülmez, M. (2005). Sendikal haklara ilişkin sözleşmelerin iç hukuka üs-tünlüğü ve yasalarımızdaki aykırılıklar. Çalışma ve Toplum, 1(4), 11-56.
  20. Güzel, A. (2016). Toplu pazarlık ve toplu iş sözleşmesi sistemine eleştirel bir yaklaşım. Journal of Istanbul University Law Faculty, 74, 887-945.
  21. ILOSTAT. (2026). Unemployment rate by sex and age: ILO modelled esti-mates, annual [Data set]. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2026, https://ilostat.ilo.org/data/
  22. Johnson, S. (2002). Card check or mandatory representation vote? How the type of union recognition procedure affects union certification success. The Economic Journal, 112(479), 344-361.
  23. Kablay, S. (2017). Sendika üyelik sistemi ve sendikal özgürlükler: e-Devlet üyeliği üzerine bir değerlendirme. Çalışma Ortamı, (153), 30-32.
  24. Lewis, H. G. (1986). Union relative wage effects: A survey. Chicago and London: The University of Chicago Press.
  25. Martinello, F., & Meng, R. (1992). Effects of labor legislation and industry characteristics on union coverage in Canada. Industrial and Labor Relations Review, 46(1), 176-190.
  26. OECD. (2019). Negotiating our way up: Collective bargaining in a changing world of work. Paris: OECD Publishing.
  27. OECD. (2026a). Trade union density [Data set]. OECD Data Explorer; OECD/AIAS ICTWSS Database. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2026, https://data-explorer.oecd.org/
  28. OECD. (2026b). Annual GDP and components: Expenditure approach, growth rates [Data set]. OECD Data Explorer. Erişim tarihi: 15 Ma-yıs 2026, https://data-explorer.oecd.org/
  29. Riddell, C. (2004). Union certification success under voting versus card-check procedures: Evidence from British Columbia, 1978-1998. In-dustrial and Labor Relations Review, 57(4), 493-517.
  30. Rosen, S. (1969). Trade union power, threat effects and the extent of orga-nization. The Review of Economic Studies, 36(2), 185–196.
  31. Schmalz, S., Ludwig, C., & Webster, E. (2018). The power resources appro-ach: Developments and challenges. Global Labour Journal, 9(2), 113–134.
  32. Schnabel, C. (2002). Determinants of trade union membership. Diskussi-onspapiere, No. 15, Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg.
  33. Schnabel, C. (2012). Union membership and density: Some (not so) styli-zed facts and challenges. Discussion Papers, Friedrich-Alexander-Universität Erlangen-Nürnberg, No. 81.
  34. Scruggs, L., & Lange, P. (2002). Where have all the members gone? Globali-zation, institutions, and union density. The Journal of Politics, 64(1), 126-153.
  35. Sendikalar Kanunu. (1963). Kanun No: 274, Kabul Tarihi: 15.07.1963, T.C. Resmî Gazete (Sayı: 11462, 24.07.1963).
  36. Sendikalar Kanunu. (1983). Kanun No: 2821, Kabul Tarihi: 05.05.1983, T.C. Resmî Gazete (Sayı: 18040, 07.05.1983).
  37. Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu. (2012). Kanun No: 6356, Kabul Tarihi: 18.10.2012, T.C. Resmî Gazete (Sayı: 28460, 07.11.2012).
  38. Silver, B. J. (2008). Forces of labor: workers' movements and globaliza-tion since 1870. New York: Cambridge University Press.
  39. Sur, M. (2013). 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun Uluslararası Normlar Açısından Değerlendirilmesi. Çalışma ve Top-lum, (4), 317-356.
  40. Şahlanan, F. (2013). 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanu-nun Sendikalara İlişkin Hükümlerinin Değerlendirilmesi. Çalışma ve Toplum, (4), 110-142.
  41. Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu. (1963). Kanun No: 275, Ka-bul Tarihi: 15.07.1963, T.C. Resmî Gazete (Sayı: 11462, 24.07.1963).
  42. Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu. (1983). Kanun No: 2822, Kabul Tarihi: 05.05.1983, T.C. Resmî Gazete (Sayı: 18040, 07.05.1983).
  43. Uçkan Hekimler, B. (2019). Türkiye’de Kamu Sektöründe Yeni Bir En-düstri İlişkileri Sistemine Geçişin Habercisi: Kamu Kesimi Toplu İş Sözleşmesi Çerçeve Anlaşma Protokolleri. Çalışma ve Toplum, (2), 903-916.
  44. Visser, J. (2019). Trade unions in the balance. ILO ACTRAV Working Pa-per.
  45. Waddington, J., & Whitston, C. (1997). Why do people join unions in a pe-riod of membership decline? British Journal of Industrial Relations, 35(4), 515-546.
  46. Wallerstein, M. (1989). Union organization in advanced industrial democ-racies. The American Political Science Review, 83(2), 481-501.
  47. Weiler, P. (1983). Promises to keep: Securing workers' rights to self-organization under the NLRA. Harvard Law Review, 96(8), 1769-1827.
  48. Weiler, P. C. (1990). Governing the workplace: The future of labor and employment law. Harvard University Press.
  49. Western, B. (1997). Between class and market: Postwar unionization in the capitalist democracies. Princeton University Press.
  50. Western, B., & Rosenfeld, J. (2011). Unions, norms, and the rise in U.S. wa-ge inequality. American Sociological Review, 76(4), 513–537.
  51. Wright, E. O. (2000). Working-class power, capitalist-class interests, and class compromise. American Journal of Sociology, 105(4), 957–1002.
  52. Yaşar, S. (2017). 274 ve 275 sayılı kanunların hazırlanış süreci ve sendika-lar. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 97-120.
  53. Yorgun, S. (2013). Sosyal Politika Açısından 6356 Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu. Çalışma ve Toplum, (4), 357-380.