Journals / Akademik-Us / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Studies on Qasīdah Hamziyyah

Kasîde-i Hemziyye ve Üzerine Yapılan Çalışmalar

Pages
61–87
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, the studies on the work have been tried to be determined since the day it was transversed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The theme of ‘medih’ (praise), which is one of the most studied topics in Arabic poetry since the era of Jahiliyya, has been changed in nature under the influence of Islam.
📊
Key Findings & Data:One of the most well-known poets in the field of prophetic ‘medihs’, Mohammad ibn Saʻid al-Būsîrî (ö. 695/1296 [?]) wrote an ode called Umm al-Qurá fi Madh Khayr Al-Wara, which is also known as Qasīdah al-Hamziyyah, has an important place in Arabic literature.
💡
Conclusion & Impact:In addition, the studies on the work have been tried to be determined since the day it was transversed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Arap dili · Kaside · Medih

Abstract

The theme of ‘medih’ (praise), which is one of the most studied topics in Arabic poetry since the era of Jahiliyya, has been changed in nature under the influence of Islam. This type of poetry is written with a religious motive without any expectation of a worldly interest, and it executed with sincere feelings also has holy purposes such as religious defense. These are the most important points that distinguish these poems, which are famous as ‘medihs’ of the prophets, from the theme of ‘medih’ in classical poetry. One of the most well-known poets in the field of prophetic ‘medihs’, Mohammad ibn Saʻid al-Būsîrî (ö. 695/1296 [?]) wrote an ode called Umm al-Qurá fi Madh Khayr Al-Wara, which is also known as Qasīdah al-Hamziyyah, has an important place in Arabic literature. This work in verse, which consists of 456 couplets and is the longest ode of Bûsiri, was under the shadow of Qasīdah al-Burdah as a fame, but it attracted great attention with its subject and skill of using literary arts. However, few studies have been done on the work today since it is a underrecognized study. In this article, the characteristics of Qasīdah al-Hamziyyah have been emphasized, the work has been analyzed in terms of supply and proof, and its content has been examined from the perspective of translation-summary. In addition, the studies on the work have been tried to be determined since the day it was transversed.

Özet

Câhiliye döneminden itibaren Arap şiirinde en çok işlenen konulardan biri olan medih teması İslâm’la beraber mahiyet değiştirmiştir. Peygamber medihleri olarak şöhret bulan bu şiirleri klasik şiirde işlenen medih temasından ayıran en önemli hususlar; şiirin bu türünün dünyalık bir çıkar beklentisi olmadan dini saikle kaleme alınması, samimi duygularla icra edilmesi ve dini müdafaa gibi kutsal gayeler edinmesidir. Peygamber medihleri alanında en bilinen şairlerden biri olan Muhammed b. Said el-Bûsîrî’nin (ö. 695/1296 [?]) el-Kasîdetü’l-Hemziyye olarak bilinen Ümmü’l-kurâ fî medhi hayri’l-verâ adlı kasidesi Arap edebiyatında önemli bir yere sahiptir. 456 beyitten oluşan ve Bûsîrî’nin en uzun kasidesi olan bu manzum eser, şöhret olarak Bürde’nin gölgesinde kalmış olsa da konusu ve edebî sanatları kullanma maharetiyle büyük ilgi görmüştür. Ancak eserle ilgili günümüzde az sayıda çalışma yapılmıştır. Bunun sebeplerinden birisi tanınırlığının düşük olmasıdır. Bu makalede Kasîde-i Hemziyye’nin özellikleri üzerinde durulmuş, eser arûz-kâfiye açısından tahlil edilmiş ve çeviri-özet mahiyetinde muhtevası incelenmiştir. Ayrıca nazmedildiği günden günümüze kadar eser üzerine yapılan çalışmalar tespit edilmeye çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ASLAN, Z. (2021). Studies on Qasīdah Hamziyyah. Akademik-Us, Cilt: 5 - Sayı: 1, 61–87. https://ajindex.com/articles/824044

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. AAğırakça, Ahmet. “Kaynaklar Işığında İsrâ ve Miraç Olayı”. Artuklu Akademi 1/2 (2015): 1-30.
  2. Ahlwardt, Wilhelm. Die Handschriften Verzeichnisse der königlichen Bibliothek zu Berlin. 10 Cilt. Berlin: A. Asher & Co., 1895. Akgün, Hüseyin. “İnşikâk-ı Kamer Hâdisesi (Rivâyetlerin Aslu’l-Hadîs ve Hadis Coğrafyası Açısından Ele Alınması)”. Siyer Araştırmaları Dergisi /3 (Aralık 2018): 33-54.
  3. Aksu, Güngör. “Benî Kurayza Yahudilerinin Cezalandırılması”. Siyer Araştırmaları Dergisi /6 (Ağustos 2019): 79-98.
  4. Aktepe, Orhan. “Peygamberler Arasında Üstünlük Meselesi”. Akra Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi 5/13 (2017): 11-22.
  5. Aktepe, Orhan. “Kelâm İlmi Açısından Bedâ’ Anlayışı”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 13/23 (2011): 97-116.
  6. Arslan, İhsan. “Risâlet Beklentisi ve Hz. Peygamber’in Doğumu Esnasında Meydana Gelen Olayların Değerlendirilmesi”. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 4/7 (2018): 239-295.
  7. Aruçi, Muhammed. “Vâsıl b. Ata”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 42/539-541. İstanbul: TDV Yayınları, 2012. Atîk, Abdulaziz. İlmu’l-Arûz ve’l-Kâfiye. Beyrut: Dâru’n-Nahdati’l-Arabiyye, 1987.
  8. Azimli, Mehmet. “Mekke Dönemindeki Boykot Yılları Üzerine Bazı Mülahazalar”. İSTEM /7 (Aralık 2006), 55-64. Bağdatlı İsmâil Paşa. Hediyyetü’l-ʿârifîn esmâʾü’l-müellifîn ve âsârü’l-musannifîn. 2 Cilt. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı, 1951, 1955.
  9. Benli, Ali. “Nûdehî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. EK-2,/359-360. İstanbul: TDV Yayınları, 2019. Bereketzâde, İsmail Hakkı. “el-Menâkıbü’s-Seniyye”. Sırât-ı Müstakîm Dergisi. 2/51 (1909), 387-389.
  10. Brockelmann, Carl. Târîhu’l-edebi’l-ʿArabî (Geschichte der arabischen Litteratur). Arapçaya çev. Abdühalim en-Neccâr. Kâhire: Dâru’l-Me‘ârif, 5. Basım, ts. Bulut, Ali. “Betâvirî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. EK-1/191-192. İstanbul: TDV Yayınları, 2016.
  11. Bursalı, Mehmed Tâhir. Osmanlı Müellifleri. 3 Cilt. Ankara: Bizim Büro Basımevi, 2009. Cerârî, Abbâs. el-Edebu’l-Mağribî min hilâli zevâhirihi ve kadayâhu. Rabat: Mektebetu’l-Me‘ârif, 2. Basım, 1982. Cevcerî, Şemseddîn. Hayru’l-kırâ fî şerhi ummi’l-kurâ. Ankara:
  12. Millet Kütüphanesi, Feyzullah Efendi Koleksiyonu, 1672, 108 vr. http://ktp.isam.org.tr/?url=ktpgenel/findrecords.php.
  13. Çelebi, İlyas. “Uryânî Osman Efendi”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. EK-2/632-633. İstanbul: TDV Yayınları, 2016.
  14. Çelebi, İlyas. “Kemalpaşazâde”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25/245-247. Ankara: TDV Yayınları, 2002.
  15. Çubukçu, A