SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi / 2021 / Sayı: 16

Report Presented to Sultan Abdülhamid II to Reinforce Religious Belief

Dini İnancın Kuvvetlendirilmesi İçin Sultan II. Abdülhamid'e Sunulan Bir Rapor

Fatih Demirel(Bursa Uludağ Üniversitesi)0000-0002-2098-4786
Pages
248–259
Publication Date
2021-12-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In the development of the curricula, the courses that would ensure the religious and moral development of the society were considered together with positive science courses.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Education the most emphasized field of reform during the reign of Sultan Abdülhamid II.
📊
Key Findings & Data:Within the framework of the reforms, on the one hand efforts were spent to increase the number of educational institutions and on the other hand development of their education programs were underlined.
💡
Conclusion & Impact:In the development of the curricula, the courses that would ensure the religious and moral development of the society were considered together with positive science courses.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osmanlı’da eğitim · din eğitimi · eğitim tarihi

Abstract

Education the most emphasized field of reform during the reign of Sultan Abdülhamid II. During this period the schools that were opened earlier were expanded while new educational institutions were also put into operation. Within the framework of the reforms, on the one hand efforts were spent to increase the number of educational institutions and on the other hand development of their education programs were underlined. In the development of the curricula, the courses that would ensure the religious and moral development of the society were considered together with positive science courses.

Özet

Sultan II. Abdülhamid Dönemi’nde, üzerinde en fazla durulan reform alanı eğitim olmuştur. Dönemde daha önce açılmış olan okulların yaygınlaştırılması sağlandığı gibi yeni eğitim kurumları da faaliyete geçirilmiştir. Reformlar çerçevesinde bir taraftan eğitim kurumlarının sayısal olarak artırılmasına çaba harcanırken diğer taraftan onların öğretim programlarının geliştirilmesine önem verilmiştir. Öğretim programlarının geliştirilmesinde akli ilimlerle ilgili derslerle birlikte toplumun dini ve ahlaki yönden gelişimini sağlayacak dersler dikkate alınmıştır.

🔖

Cite This Article

Demirel, F. (2021). Report Presented to Sultan Abdülhamid II to Reinforce Religious Belief. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi, Sayı: 16, 248–259. https://doi.org/10.20860/ijoses.1026447

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Arşiv Vasikaları
  2. T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Osmanlı Arşivi (BOA)
  3. BOA, Y. MTV., 25/52. (6 Cemâziyelâhir 1304/18 Şubat 1302)
  4. Sâlnâme-i Nezâret-i Maârif-i Umûmiye, (1317)
  5. Maârif-i Umûmiye Nizâmnâmesi (2014), 6. Madde, Arşiv Belgelerine Göre Osmanlı Eğitiminde Modernleşme, içerisinde, Proje yöneticisi: Uğur Ünal, İstanbul. 2. Telif Eserler
  6. Akyüz, Yahya (1982), “Galatasaray Lisesinin Islahına İlişkin Ali Süavî’nin Girişimlerini Gösteren Bir Belge”, Beleten, XLVI/181, s. 121-128
  7. Alkan, Mehmet Ö. (2005), İmparatorluk’tan Cumhuriyet’e Modernleşme ve Ulusçuluk Sürecinde Eğitim. Kemal H. Karpat, (Derleyen) Osmanlı Geçmişi ve Bugünün Türkiye’si içinde, (Sönmez Taner, çev.), İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, s. 73-242.
  8. Altınova Şahin, Ayşegül (2018), Osmanlı Devleti’nde Rüşdiye Mektepleri, Ankara: TTK Yayınları.
  9. Çankaya Ali (1968-1969), Yeni Mülkiye Tarihi ve Mülkiyeliler, 1. cild, Ankara.
  10. Demirel, Fatih (2010), Mekteb-i İdâdî, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Erzurum.
  11. Demirel, Muammer (2002), “Türk Eğitiminin Modernleşmesinde Rüşdiye Mektepleri”, Türkler, XV, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, s. 44-60
  12. Engin, Vahdettin (2003), Mekteb-i Sultani, İstanbul.
  13. Fortna, Benjamin C. (2005), Mekteb-i Hümayûn (Osmanlı İmparatorluğu’nun Son Döneminde İslâm, Devlet ve Eğitim), (Pelin Siral, çev.), İstanbul.
  14. Kaya Doğanay, Fatma (2011), Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Rüşdiye Mektepleri, Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, yayınlanmamış doktora tezi, Erzurum.
  15. Nurdoğan, Arzu M. (2016), Modernleşme Döneminde Osmanlı’da İlköğretim, İstanbul: Çamlıca Basım Yayın.
  16. Özeçoğlu, Halil (2004), Eğitimde Bir Öncü: Selim Sabit Efendi, Hayatı ve Eserleri, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
  17. Öztürk, Cemil (2009), “Selim Sâbit Efendi”, TDVİA, C. 36, İstanbul, s. 429-430.
  18. Somel, Selçuk Akşin (2010), Osmanlı’da Eğitimin Modernleşmesi (1839-1908) (İslamlaşma, Otokrasi ve Disiplin), (Osman Yener, çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.
  19. Şişman, Adnan (1989), Galatasaray Mekteb-i Sultânîsî’nin Kuruluşu ve İlk Eğitim Yılları 1868-1871, İstanbul.
  20. Temizyürek, Fahri (1999), Selim Sâbit Efendi ve Usûl-i Cedîd Hareketindeki İçerisindeki Yeri, Gazi üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış doktora tezi, Ankara.
  21. Tümer Erdem, Yasemin (2013), II. Meşrutiyet’ten Cumhuriyete Kızların Eğitimi, Ankara: TTK.
  22. Yıldız, Hatip (2016), “II. Abdülhamid Dönemi’nde Mülki (Sivil) İdadilerde ve Yüksek Mekteblerde Din Eğitiminde Yapılan 1898 Tarihli Yenilikler”, 4. Uluslararası Tarih Eğitimi Sempozyumu Bildiri Kitabı, Muğla, s.641-660.
  23. Zengin, Zeki Salih (2009), II. Abdülhamit Dönemi Örgün Eğitim Kurumlarında Din Eğitimi ve Öğretimi, İstanbul: Çamlıca Yayınları.