Journals / Akademik İncelemeler Dergisi / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 2

ÇALIŞMA HAYATINDA DİNLENME VE TATİLLER KONUSUNUN İBADET HAKKI VE KULLANIMI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Pages
765–792
Publication Date
2020-10-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hukuken sözleşmelerle de çözümü mümkün olan konunun sosyal diyalog ile yasal bir zemine oturtulmasının gerekliliği ortaya çıkmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı, çalışma hayatının en önemli sorunlu alanlarından tatiller ve iş sürelerine denk gelen ibadet haklarının kullanımı ve sınırlarını günümüz hukuku ve İslam hukuku açısından incelemek, sorunu ve çözümünü sosyal politika açısından değerlendirmektir.
📊
Key Findings & Data:Bu nedenle, ülkemizde iş sürelerine denk gelen namaz, iftar vb. ibadetler konusu hep sosyal taraflar arasında tartışma konusu olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Hukuken sözleşmelerle de çözümü mümkün olan konunun sosyal diyalog ile yasal bir zemine oturtulmasının gerekliliği ortaya çıkmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Tatil · İbadet Hakkı · Çalışma Hayatı

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı, çalışma hayatının en önemli sorunlu alanlarından tatiller ve iş sürelerine denk gelen ibadet haklarının kullanımı ve sınırlarını günümüz hukuku ve İslam hukuku açısından incelemek, sorunu ve çözümünü sosyal politika açısından değerlendirmektir. Çalışma genel anlamda tüm çalışanları, özel anlamda ise İş Kanunu kapsamında çalışanları kapsamaktadır. Tatiller ve bunların kullanımı ile ilgili düzenlemeler Batı kültürünü esas aldığından başta ülkemiz olmak üzere Müslüman işçinin ihtiyaçlarını karşılayamamaktadır. Bu nedenle, ülkemizde iş sürelerine denk gelen namaz, iftar vb. ibadetler konusu hep sosyal taraflar arasında tartışma konusu olmuştur. Tatillerin gerekliliği, ücretli olarak değerlendirilmesi konusunda İslam hukukçularının da günümüz hukukçuları ile benzer kanaate sahip oldukları anlaşılmaktadır. Ancak ibadet hakkının kullanımı konusunda günümüz hukuk metinlerinin kayıtsız kaldıkları görülmektedir. İbadet hakkı ve korunmasına yönelik son yıllardaki işveren yaklaşımları ve kamu görevlilerine yönelik kısmi düzenlemeler sorunun tamamen ortadan kalktığı anlamını taşımamaktadır. Hukuken sözleşmelerle de çözümü mümkün olan konunun sosyal diyalog ile yasal bir zemine oturtulmasının gerekliliği ortaya çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

ÜNSÜR, A. (2020). ÇALIŞMA HAYATINDA DİNLENME VE TATİLLER KONUSUNUN İBADET HAKKI VE KULLANIMI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Akademik İncelemeler Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 2, 765–792. https://ajindex.com/articles/81457

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Referans1. Abdurrasul, Ali. El Mebadi-ul İktisadiye fi-l İslam, Kahire: y.y., 1968. Referans2. Akgündüz, Ahmet. ‘Eski ve Yeni Hukukumuzda İşçinin Çalışma Süresi, İstirahat, Tatil ve İbadet Hakkı’, Mukayeseli Hukuk ve Uygulama Açısından İşçi-İşveren Münasebetleri. 101-114. İstanbul: İlmi Neşriyat, 1990. Referans3. Alalu, Suzan. vd. Yahudilikte Kavram ve Değerler. İstanbul: Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın Aş., 1996. Referans4. Ali Haydar Efendi. Dürer-ul Hukkam Şerh-u Mecelleti’l Ahkam, 4 Cilt. Dersaadet, 1330/1914. Referans5. Ali Haydar Efendi. Cami-us Sunuf fi Evsaf-il Vukuf, İstanbul: Dersaadet, 1337/1921. Referans6. Armstrong, Michael & Taylor, Stephen. Armstrong’s Handbook of Human Resources Practice. Philadelphia, 2014. Referans7. Batlaş, Acar. İnsana ve İşe Değer Katan Yeni İK. İstanbul: Remzi Kitabevi, 2009. Referans8. Bardakoğlu, Ali. İslam Hukukunda İşçi ve İşveren Münasebeti, İslam’da Emek ve İşçi-İşveren Münasebetleri. 167-252. İstanbul: Ensar Neşriyat, 1986. Referans9. Barkan, Ömer Lütfi. Süleymaniye Cami ve İmareti İnşaatı (1550-1557). 2 Cilt. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1972. Referans10. Baruçugil, İsmet. Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık, 2004. Referans11. Başaran, İbrahim Ethem. Yönetimde İnsan İlişkileri. Ankara: Kadıoğlu Matbaası, 1992. Referans12. BG. Başbakanlık Genelgesi, RG Tarih:08 Ocak 2016 Sayı:29587. Erişim 09 Nisan 2020. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/01/20160108.htm Referans13. Bikun, Refik İsa. İş Ahlakı. İstanbul: İGİAD Yayınları, 2004. Referans14. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukuku-u İslamiyye ve Istılahat-ı Fıkhıyye Kamusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Yayınevi, ts. Referans15. Bilmen, Ömer Nasuhi. Büyük İslam İlmihali. İstanbul: Bilmen Yayınevi, ts. Referans16. Buhari, Muhammed b. İsmail. Sahih-i Buhari ve Tercemesi. Çev. Mehmed Sofuoğlu. 17 Cilt. İstanbul: Ötüken, 2009. Referans17. Canan, İbrahim. İslam’da Zaman Tanzimi, İstanbul: Cihan Yayınları, 1988. Referans18. Centel, Tankut. ‘Türk Borçlar Kanunu’nda Genel Olarak İşçinin Kişiliğinin Korunması’. Sicil Dergisi 6/24, (2011), 13-18. Referans19. Çağatay, Neşet. ‘Eski Çağlardan Bu Yana Zaman Ölçümü ve Takvim’. AÜ. İlahiyat Fakültesi Dergisi 22/1 (1978), 105-138. Referans20. Çelik, Nuri. İş Hukuku Dersleri. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım Aş., 2013. Referans21. Danıştay. Danıştay. K.1976/672 (02 Mart 1976 ) E.1975/1993. Erişim 06 Ocak 2020. http://www.danistay.gov.tr/arsiv.html Referans22. De Bloom, Jessica vd. ‘Effects of Vacation from W