Journals / Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi / 2020 / Cilt: 6 - Sayı: 1

İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerinin Kültürel Miras Algısı: Göstergebilimsel Bir Analiz

Pages
123–140
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak öğrencilerin kültürel miras algılarının genellikle müze, ev halısı, tablo gibi maddi (somut) kültürel miras öğeleri şeklinde oluştuğu, bunun yanı sıra bayram, düğün, gelenek gibi manevi (soyut) kültürel miras öğeleri ile ilgili algılarının da mevcut olduğu görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kişilerin tarihi yapı ve alanların korunması konusunda bilinç sahibi olmaları için, çocukluk dönemlerinden itibaren bu konuda farkındalıklarının oluşturulması ve geliştirilmesi gerekmektedir.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda araştırmada ilköğretim 4. sınıf öğrencilerinin Sosyal Bilgiler dersi kapsamında kültürel miras kavramına ilişkin algılarını tespit etmek amaçlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak öğrencilerin kültürel miras algılarının genellikle müze, ev halısı, tablo gibi maddi (somut) kültürel miras öğeleri şeklinde oluştuğu, bunun yanı sıra bayram, düğün, gelenek gibi manevi (soyut) kültürel miras öğeleri ile ilgili algılarının da mevcut olduğu görülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:Sosyal bilgiler eğitimi · kültürel miras

Özet

Kişilerin tarihi yapı ve alanların korunması konusunda bilinç sahibi olmaları için, çocukluk dönemlerinden itibaren bu konuda farkındalıklarının oluşturulması ve geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çerçevede, Türkiye’de kültür varlıkları ile ilişkili konular ilköğretim müfredatında yer almaktadır. Sosyal Bilgiler dersi de geçmiş ile günümüz arasında medeniyet hazinesini gençlere ileten bir köprü görevi görmektedir. Sosyal Bilgiler dersi özellikle Kültürel Miras öğrenme alanı ile kültür ve kültürel miras alanına vurgu yapmakta, kültürel öğelerden hareketle kültürel bilinç yaratma hedefini ön plana çıkarmaktadır. Bu doğrultuda araştırmada ilköğretim 4. sınıf öğrencilerinin Sosyal Bilgiler dersi kapsamında kültürel miras kavramına ilişkin algılarını tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmanın amacı kapsamında yöntem göstergebilimsel analiz olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Gaziosmanpaşa ilçesinde bulunan bir devlet okulunda eğitim görmekte olan 4. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan öğrencilerin belirlenmesinde tipik durum örneklemesi kullanılmıştır. Öğrencilerin kültürel mirasa ilişkin algılarını öğrenmek için resim çizmeleri istenmiş daha sonra öğrencilerle resimleri hakkında neler tasvir ettiklerini anlatmaları için görüşme yapılmıştır. Öğrencilerin çizimleri göstergebilim analiz tekniklerinden C. S. Peirce’in çözümleme modeli ile analiz edilmiştir. Sonuç olarak öğrencilerin kültürel miras algılarının genellikle müze, ev halısı, tablo gibi maddi (somut) kültürel miras öğeleri şeklinde oluştuğu, bunun yanı sıra bayram, düğün, gelenek gibi manevi (soyut) kültürel miras öğeleri ile ilgili algılarının da mevcut olduğu görülmektedir.

🔖

Cite This Article

TUNCEL, G., ALTUNTAŞ, B. (2020). İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerinin Kültürel Miras Algısı: Göstergebilimsel Bir Analiz. Uluslararası Alan Eğitimi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 123–140. https://ajindex.com/articles/814513

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Abdelazim Ahmed, T. S. (2017). Assessment of students’ awareness of the national heritage (Case study: The preparatory year students at the University of Hail, Saudi Arabia). Cogent Social Sciences (2017), 3: 1. 1-26.
  2. Abdul Jalil, A., & Abdel-Aal, H. (2011). Renewing the Islamic discourse and the challenges of modernity. Morocco: Orient Publishing. Avcı, M. (2014). Sosyal bilgiler dersinde kültürel miras eğitimine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu. Avruch, K. (1998) Culture and Conflict Resolution. Washington DC: United States Institute of Peace Press.
  3. Baltacı, A. (2018). Nitel Araştırmalarda Örnekleme Yöntemleri ve Örnek Hacmi Sorunsalı Üzerine Kavramsal Bir İnceleme. BEÜ SBE Derg.,7(1), 231-274.
  4. Bidney, D. (1953), Theoretical Anthropology. New York: Columbia University Press.
  5. Binh, N. T. (2012). The role of family in educating-socializing children: The case of Vietnam. Current Research Journal of Biological Sciences, 4, 173–181.
  6. Çağlar, B. 2012. Bir İletişim Biçimi Olarak Göstergebilim. EUL Journal of Social Sciences (III:II) LAÜ Sosyal Bilimler Dergisi December 2012
  7. Aralık. Ferraro, G. (1998) The Cultural Dimension of International Business. 3rd Edition. New Jersey: Prentice Hall. Fojut, N. (2009, December). The philosophical, political and pragmatic roots of the convention. In Heritage and beyond. Council of Europe Publishing. Retrieved May 1, 2016, from https://www.coe.int/t/dg4/cultureheritage/ heritage/identities/PatrimoineBD_en.pdf Franchi, E. 2015. “What is cultural heritage?”. https://smarthistory.org/what-is-cultural-heritage/ adresinden 27 Nisan 2020 tarihinde erişildi. Ghrab, S. (1990). How do care about heritage (collection of articles) The Tunisian House Publishing. ISBN 9973-12153-8(3). Gürdoğan Bayır, Ö. Ve Çengelci Köse, T. (2019). Kültürel Miras ve Korunmasına İlişkin Ortaokul Öğrencilerinin Görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi. Temmuz 2019 Cilt:27 Sayı:4. 1827-1840.
  8. Hassan, F. (2008). Heritage for development: Concepts and strategic approaches. In F. Hassan, A. de Trafford, & M. Youssef (Eds.), Cultural heritage and development in the Arab world (pp. 13–52). Alexandrina: The Bibliotheca Alexandrina/Dar El-Kuttub Depository. Hofstede, G. (2001). Culture's Consequences; Comparing Values, Behaviors, Institutions, and Organizations Across Nations. London: Sage. Hofstede, G. (1991/1994) Cultures and Organizations: Software of the Mind. London: HarperCollinsBusiness. ICOMOS,