Journals / Türkiye Ormancılık Dergisi / 2022 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Growth of superior Turkish red pine (Pinus brutia Ten.) provenances

Üstün kızılçam (Pinus brutia Ten.) orijinlerinde büyüme

Pages
11–20
Publication Date
2022-03-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, in this study, the growth performances of the afforestations made by selecting superior provenances, according to the site classification of the existing Turkish red pine plantations were revealed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the response rate of provenance trial efforts was estimated in terms of tree growth in Turkish red pine plantations.
📊
Key Findings & Data:Investigations were executed at six different Pinus brutia provenance trials in Western Mediterranean Region of Turkey according to breast height diameter (dbh) at the end of the 30th year.
💡
Conclusion & Impact:As a result, in this study, the growth performances of the afforestations made by selecting superior provenances, according to the site classification of the existing Turkish red pine plantations were revealed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Endüstriyel plantasyon · Hasılat · Bonitet

Abstract

In this study, the response rate of provenance trial efforts was estimated in terms of tree growth in Turkish red pine plantations. Investigations were executed at six different Pinus brutia provenance trials in Western Mediterranean Region of Turkey according to breast height diameter (dbh) at the end of the 30th year. Trials were established in randomized complete block design with 3 replications. In two best provenances according to dbh in each site, two trees nearest to plot mean in each block were cut and divided into one-meter stem sections. 5 years values of dbh over bark, dbh inside bark and basal area were calculated by stem analyses. Tree heights by ISSA method and stem volumes by Smalian Formula were estimated for same years. Growth of each characteristics over the years was compared with guide curves of site indexes in the Pinus brutia plantation yield table. As a result, in this study, the growth performances of the afforestations made by selecting superior provenances, according to the site classification of the existing Turkish red pine plantations were revealed.

Özet

Bu çalışmada, ormancılık uygulamacı birimleri tarafından sıklıkla sorgulanan, endüstriyel plantasyonlarda yapılan entansif çalışmaların karşılığının, büyüme açısından alınıp alınamadığı irdelenmiştir. Çalışma, Batı Akdeniz Bölgesindeki altı kızılçam (Pinus brutia Ten.) orijin denemesinde yürütülmüştür. Denemelerinin 30. yıl sonuçlarına göre, her bir deneme alanında, göğüs yüksekliği çapı bakımından en iyi iki orijinden, parsel orta ağacı ve çap gelişimi bakımından ona en yakın ağaç olmak üzere ikişer ağaç örneklenmiş ve bu örnek ağaçlar dipten itibaren birer metre aralıklarla kesilerek alınan kesitlerin incelenmesiyle gövde analizine tabi tutulmuşlardır. Gövde analizi ile ağaçların 1.30 m kabuklu- kabuksuz çaplarının ve göğüs yüzeylerinin beşer yıllık değerleri belirlenmiştir. Aynı periyodlar için ISSA yöntemiyle ağaç boyları, Smalian Formülü ile tespit edilen kesit aralıkları hacimlerinin toplamıyla da gövde hacimleri tahmin edilmiştir. Her hasılat öğesine ilişin büyüme eğrileri 9 m²/ağaç büyüme alanı için geçerli kızılçam ağaçlandırmaları kılavuz bonitet eğrileri ile karşılaştırılarak irdelenmiştir. Sonuçta, bu çalışmayla üstün orijin seçilerek yapılan ağaçlandırmaların, mevcut kızılçam plantasyonlarının bonitet sınıflamasına göre büyüme performansları ortaya konulmuştur.

🔖

Cite This Article

ÇALIKOĞLU, M., AYDIN, A. C., ÖZBEY, A. A. (2022). Growth of superior Turkish red pine (Pinus brutia Ten.) provenances. Türkiye Ormancılık Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 11–20. https://ajindex.com/articles/812622

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Alemdağ, Ş., 1962. Türkiye’deki Kızılçam Ormanlarının Gelişimi, Hasılat Ve Amenajman Esasları. Ormancılık Araştırma Enstitüsü, Teknik Bülten Serisi, No: 11, Ankara.
  2. Aydın, A.C., 2008. Antalya ili sedir ormanlarında poliformik yöntemle meşcere verim gücünün saptanması. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  3. Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. Boydak, M., 1982. Keşan Yöresi Saf Kızılçam (Pinus brutia Ten.) ağaçlandırmalarında kültür yöntemleri ile doğal faktörlerin gelişim üzerindeki etkileri ve dikim aralıklarının saptanması. Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, 3049/325. Boydak, M., Dirik, H., Çalıkoğlu, M., 2006. Kızılçamın (Pinus brutia Ten.) Biyolojisi ve Silvikültürü. Ormancılığı Geliştirme ve Orman Yangınları ile Mücadele Hizmetlerini Destekleme Vakfı Yayını, Ankara.
  4. Callaham, R.Z., 1964. Provenance research: investigation of genetic diversity associated with geography. Unasylva, 18(2-3):40-50.
  5. Carus, S., Su, Y., 2014. Antalya–Korkuteli yöresi kızılçam ağaçlandırmaları için tek ve çift girişli ağaç hacim tablosunun düzenlenmesi ve mevcut tablolar ile kıyaslanması. II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, 22-24
  6. Ekim, Isparta, s. 574-584.
  7. Cengiz, Y., Işık, F., Keskin, S., Genç, A., Doğan, B., Tosun, S., Özpay, Z., Aksoy, C., Örtel, E., Gürgen, D., Dağdaş, S., Uğurlu, S., 1999. Kızılçam (Pinus brutia Ten.) Orijin Denemeleri. Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Teknik Bülten Serisi, No: 11, Antalya. Çalıkoğlu, M., Özbey, A.A., Örtel, E., Altun, Z.G., Atmaca, C., Taştan, Y., Arslan, M., Yurdabak, Ü., Akbin, G., Karatay, H., Yırık, A., Yıldızbakan, A., Taşdemir, C., Boza, A., 2020. Kızılçam Orijin Denemeleri. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Proje Sonuç Raporu, Proje Numarası: 19.1705/1986-2019,
  8. Antalya. Çatal, Y., 2009. Batı Akdeniz bölgesi bızılçam (Pinus brutia Ten.) meşcerelerinde artım ve büyüme. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi,
  9. Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta. Çepel, N., Dündar, M., 1985. Tipik orman yetişme bölgelerinde sarıçam ve kızılçam meşcerelerinin boy artımı ve iğne yapraklarındaki besin maddesi düzeyleri arasındaki ilişkiler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, A(I): 40-59.
  10. Eler, Ü., 1992. Kızılçam Dikmlerinde Aralık-Mesafenin Büyüme Üzerine Etkileri. Ormancılık Araştırma Enstitüsü, Teknik Rapor Serisi, No: 61, Antalya. Erkan, N., 1996. Kızılçamda Meşcere Gelişmesinin Simülasyonu. Güneydoğu An