Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının iletişim becerileri üzerine etkisinin belirlenebilmesidir.
📊
Key Findings & Data:Sonuçların değerlendirilmesi için tanımlayıcı istatistikler, faktör ortalamaları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Tüm katsayılar istatistikî açıdan p
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Duygusal Zekâ · İletişim Becerisi · Öğrenci
Özet
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının iletişim becerileri üzerine etkisinin belirlenebilmesidir. Bu amaç doğrultusunda öğrencilere Schutte ve arkadaşlarının hazırladığı duygusal zekâ ölçeği ile Ersanlı ve Balcı tarafından geliştirilen iletişim becerileri envanteri uygulanarak öğrencilerin duygusal zekâ ve iletişim becerileri arasındaki ilişki korelasyon ve regresyon analizleri yoluyla saptanmıştır. Sonuçların değerlendirilmesi için tanımlayıcı istatistikler, faktör ortalamaları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Regresyon analizi için kurulan modelde bağımsız değişkenler duygusal zekâ boyutları, bağımlı değişken ise iletişim becerisi olarak belirlenmiştir. Tüm katsayılar istatistikî açıdan p
ÇETİNKAYA, Y., ALPARSLAN, A. A. M. (2011). Duygusal Zekanın İletişim Becerileri Üzerine Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 1, 363–377. https://ajindex.com/articles/803721
AKYURT, N., ÖZNAZ, D., BALIKÇI M., ŞEKERCİOĞLU, Y., SARI, O., ALTIKARDEŞ, A., BEKİROĞLU, N. (2009), “Mesleki Eğitimde İletişimin Önemi ve Marmara Üniversitesi Örneği”, I. Uluslararası V. Ulusal Meslek Yüksekokulları Sempozyumu, 27-29 Mayıs, Konya, s.2372-2392
AUSTIN, E. J., SAKLOFSKE, D. H., HUANG, S.H.S., MCKENNEY, D., “Measurement of Trait Emotional Intelligence: Testing and CrossValidating A Modified Version of Schutte et al.’s (1998), Measure”, Personality and Individual Differences, C.36, 2004, s.555–562
CHAN, David W. (2004), “Perceived Emotional Intelligence and SelfEfficacy Among Chinese Secondary School Teachers in Hong Kong”, Personality and Individual Differences, 36, s. 1781–1795
CİHANGİR, Z. (2004), Kişilerarası İletişimde Dinleme Becerisi, Nobel Basımevi. Ankara
CÜCELOĞLU, D. (1997), Yeniden İnsan İnsana, İstanbul, Remzi Kitapevi
Demirci, E. E., (2002), İletişim Becerileri Eğitiminin Merkez Eğitim Merkezi’ne Devam Eden Genç İşçilerin İletişim Becerilerini Değerlendirmelerine Etkisi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi)
DENİZ, İ. (2003), İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi,, Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara
DİLEKMAN, M., BASCI, Z., BEKTAS, F. (2008), “Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerisi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / Journal Of Graduate School Of Socıal Scıences, Cilt 12, Sayı 2, s.223-231 9. DRUSKAT, V. U., SALA, F., MOUNT G., (2006), Linking Emotional Intelligence And Performance At Work Current Research Evidence with Individuals and Groups, Lawrence Erlbaum Assocıates, Publıshers, Mahwah, New Jersey London
ERSANLI, K., BALCI, S. (1998), “iletişim Becerileri Envanterinin Geliştirilmesi. Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi, Eylül, 10 (2), s.7-12
GOLEMAN, D.P. (1995), Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ for Character, Health and Lifelong Achievement, Bantam Books, New York
GOLEMAN, D.P. (1996), Duygusal Zekâ Neden IQ’dan Daha Önemlidir? İstanbul: Varlık Yayınları (Derleyen: Beceren, E./Aralık, 2004)
GRANVOLD, D. K. (1994), Cognitive and Behavioral Treatment, California: Brooks-Cole Company