Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının iletişim becerileri üzerine etkisinin belirlenebilmesidir.
📊
Key Findings & Data:Sonuçların değerlendirilmesi için tanımlayıcı istatistikler, faktör ortalamaları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Tüm katsayılar istatistikî açıdan p
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Duygusal Zekâ · İletişim Becerisi · Öğrenci
Özet
Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin duygusal zekâlarının iletişim becerileri üzerine etkisinin belirlenebilmesidir. Bu amaç doğrultusunda öğrencilere Schutte ve arkadaşlarının hazırladığı duygusal zekâ ölçeği ile Ersanlı ve Balcı tarafından geliştirilen iletişim becerileri envanteri uygulanarak öğrencilerin duygusal zekâ ve iletişim becerileri arasındaki ilişki korelasyon ve regresyon analizleri yoluyla saptanmıştır. Sonuçların değerlendirilmesi için tanımlayıcı istatistikler, faktör ortalamaları, korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Regresyon analizi için kurulan modelde bağımsız değişkenler duygusal zekâ boyutları, bağımlı değişken ise iletişim becerisi olarak belirlenmiştir. Tüm katsayılar istatistikî açıdan p
Çetinkaya, Y., Alparslan, A. A. M. (2011). Duygusal Zekanın İletişim Becerileri Üzerine Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 1, 363–377. https://ajindex.com/articles/1546507
AKYURT, N., ÖZNAZ, D., BALIKÇI M., ŞEKERCİOĞLU, Y., SARI, O., ALTIKARDEŞ, A., BEKİROĞLU, N. (2009), “Mesleki Eğitimde İletişimin Önemi ve Marmara Üniversitesi Örneği”, I. Uluslararası V. Ulusal Meslek Yüksekokulları Sempozyumu, 27-29 Mayıs, Konya, s.2372-2392.
AUSTIN, E. J., SAKLOFSKE, D. H., HUANG, S.H.S., MCKENNEY, D., “Measurement of Trait Emotional Intelligence: Testing and CrossValidating A Modified Version of Schutte et al.’s (1998), Measure”, Personality and Individual Differences, C.36, 2004, s.555–562.
CHAN, David W. (2004), “Perceived Emotional Intelligence and SelfEfficacy Among Chinese Secondary School Teachers in Hong Kong”, Personality and Individual Differences, 36, s. 1781–1795.
CİHANGİR, Z. (2004), Kişilerarası İletişimde Dinleme Becerisi, Nobel Basımevi. Ankara.
CÜCELOĞLU, D. (1997), Yeniden İnsan İnsana, İstanbul, Remzi Kitapevi.
Demirci, E. E., (2002), İletişim Becerileri Eğitiminin Merkez Eğitim Merkezi’ne Devam Eden Genç İşçilerin İletişim Becerilerini Değerlendirmelerine Etkisi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).
DENİZ, İ. (2003), İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi,, Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
DİLEKMAN, M., BASCI, Z., BEKTAS, F. (2008), “Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerisi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / Journal Of Graduate School Of Socıal Scıences, Cilt 12, Sayı 2, s.223-231
DRUSKAT, V. U., SALA, F., MOUNT G., (2006), Linking Emotional Intelligence And Performance At Work Current Research Evidence with Individuals and Groups, Lawrence Erlbaum Assocıates, Publıshers, Mahwah, New Jersey London.
ERSANLI, K., BALCI, S. (1998), “iletişim Becerileri Envanterinin Geliştirilmesi. Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi, Eylül, 10 (2), s.7-12.
GOLEMAN, D.P. (1995), Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ for Character, Health and Lifelong Achievement, Bantam Books, New York.
GOLEMAN, D.P. (1996), Duygusal Zekâ Neden IQ’dan Daha Önemlidir? İstanbul: Varlık Yayınları (Derleyen: Beceren, E./Aralık, 2004).
GRANVOLD, D. K. (1994), Cognitive and Behavioral Treatment, California: Brooks-Cole Company.
HARGIE, O., DİCKSON, D. (2004). “Skilled Interpersonal Communication: Research”,http://e-dergi.atauni.edu.tr/index.php/ SBED/article/viewFile/548/540) s. 223-231, E.T. 12.12.2010
JOHNSON, D. W. (1993), Reaching Out: Interpersonal Effectiveness and Self-Actualization. Boston: Allyn and Bacon, 15. Edition.
KORKUT, F.(2004), Okul Temelli Önleyici Rehberlik ve Psikolojik Danışma. Ankara: Anı Yayıncılık.
MAYER, J.D., SALOVEY, P. (1997), “What is Emotional Intelligence?” In P. Salovey & D. Sluyter (Eds.), Emotional Development and Emotional Intelligence: Implications for Educators, New York: Basic Books, s.3-31.
ÖZER, A. K., (2000), İletişimsizlik Becerisi, İstanbul Sistem Yayıncılık.
ÖZERBAŞ, M. A., BULUT, M., USTA, E., (2007), “Öğretmen Adaylarının Algıladıkları İletişim Becerisi Düzeylerinin İncelenmesi”, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) Cilt 8, Sayı 1, s. 123-135.
PARTHASARATHY, R., (2009) “Emotional Intelligence and the Quality Manager Beauty and the Beast?”, The Journal For Quality & Participation January.
SALOVEY, P., MAYER, J. D. (1990), “Emotional intelligence. Imagination”, Cognition and Personality, 9, s. 185-211.
SCHUTTE N. S., MALOUFF J. M., HALL L. E., HAGGERTY D. J., COOPER J. T., GOLDEN C. J., DORNHEIM L. (1998), “Development And Validation of A Measure of Emotional Intelligence”, Personality and Individual Differences, 25, s.167-177.
SCHUTTE N. S., MALOUFF J. M., BOBIK C. and OTHERS, (2001) “Emotional Intelligence and Interpersonal Relations”, The Journal of Social Psychology, 141 (4), s.523-536.
STEIN, S. J., (2009) From Individual to Organizational Emotional Intelligence, Handbook for Developing Emotional and Social Intelligence Best Practices, Case Studies,and Strategies, Pifeiffer Editor:James m. Kouzes, United States of America, Theory and Practice, London: Roudlege
THOMPSON, H. L., (2009) Emotional Intelligence, Stress, and Catastrophic Leadership Failure, Handbook for Developing Emotional and Social Intelligence Best Practices, Case Studies,and Strategies, Pifeiffer Editor: James M. Kouzes, United States of America,
AKYURT, N., ÖZNAZ, D., BALIKÇI M., ŞEKERCİOĞLU, Y., SARI, O., ALTIKARDEŞ, A., BEKİROĞLU, N. (2009), “Mesleki Eğitimde İletişimin Önemi ve Marmara Üniversitesi Örneği”, I. Uluslararası V. Ulusal Meslek Yüksekokulları Sempozyumu, 27-29 Mayıs, Konya, s.2372-2392.
DENİZ, İ. (2003), İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi,, Yayınlanmamış Yükseklisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
DİLEKMAN, M., BASCI, Z., BEKTAS, F. (2008), “Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin İletişim Becerisi”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / Journal Of Graduate School Of Socıal Scıences, Cilt 12, Sayı 2, s.223-231
SALOVEY, P., MAYER, J. D. (1990), “Emotional intelligence. Imagination”, Cognition and Personality, 9, s. 185-211.
SCHUTTE N. S., MALOUFF J. M., HALL L. E., HAGGERTY D. J., COOPER J. T., GOLDEN C. J., DORNHEIM L. (1998), “Development And Validation of A Measure of Emotional Intelligence”, Personality and Individual Differences, 25, s.167-177.
STEIN, S. J., (2009) From Individual to Organizational Emotional Intelligence, Handbook for Developing Emotional and Social Intelligence Best Practices, Case Studies,and Strategies, Pifeiffer Editor:James m. Kouzes, United States of America, Theory and Practice, London: Roudlege