SavedAdd your journal

Journals / Sportive / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 2

İşitme Engelli Güreşçiler ile İşitme Engelli Sedanter Bireylerin Bazı Değişkenler Açısından Benlik Saygısı ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Ali Burak TOY
Turhan TOROS
Umut GÜNDOĞAN
Emre ÖĞRAŞ
Mehmet CETIN
Journal
Sportive
Pages
48–61
Publication Date
2020-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sedanter işitme engelli bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu puanları arasında yaş değişkeni açısından puanları açısından anlamlı ilişkiler bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada işitme engelli güreşçiler ile işitme engelli sedanter bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişki incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya 60 işitme engelli güreşçi (yaş= 19,41±3,99) ile 63 işitme engelli sedanter (yaş= 22,42±4,82) olmak üzere toplam 123 (yaş= 20,96±4,67) birey katılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sedanter işitme engelli bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu puanları arasında yaş değişkeni açısından puanları açısından anlamlı ilişkiler bulunmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İşitme Engelli · Güreş · Spor

Özet

Bu araştırmada işitme engelli güreşçiler ile işitme engelli sedanter bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmaya 60 işitme engelli güreşçi (yaş= 19,41±3,99) ile 63 işitme engelli sedanter (yaş= 22,42±4,82) olmak üzere toplam 123 (yaş= 20,96±4,67) birey katılmıştır. Araştırmada; Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen “Yaşam Doyumu Ölçeği” ve Arıcak (1999), tarafından geliştirilen “Benlik Saygısı Ölçeği” uygulanmıştır. Kişisel bilgilerin elde edilmesi için de hazırlamış olduğumuz “Kişisel Bilgi Formu” uygulanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerin yanı sıra yapılan normallik testi sonucunda dağılımın normal bulunmamasıyla beraber 3 grup arasındaki farkı incelemek amacıyla Kruskal-Wallis H testi ve ilişki düzeylerini incelemek amacıyla Spearman korelasyon katsayısı kullanılmıştır. İşitme engelli güreşçilerde yaş ve yaşam doyumu arasında, deneyim değişkeni açısından benlik saygısı arasında anlamlı bir farklılıklar bulunmuştur. Sedanter bireylerin yaş ile benlik saygısı ve yaş ile depresif duygulanım alt boyutu ile pozitif yönlü düşük düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, işitme engelli güreşçilerin yaşları arttıkça yaşam doyumunun arttığı, deneyim süreleri açısından yaşam doyumu puanları ve benlik saygısı alt boyutlarında farklılıkların olduğu görülmektedir. Sedanter işitme engelli bireylerin benlik saygısı ve yaşam doyumu puanları arasında yaş değişkeni açısından puanları açısından anlamlı ilişkiler bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

TOY, A. B., TOROS, T., GÜNDOĞAN, U., ÖĞRAŞ, E., CETIN, M. (2020). İşitme Engelli Güreşçiler ile İşitme Engelli Sedanter Bireylerin Bazı Değişkenler Açısından Benlik Saygısı ve Yaşam Doyumu Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Sportive, Cilt: 3 - Sayı: 2, 48–61. https://ajindex.com/articles/802480

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Açak, Mahmut., Oktay Kaya. (2016). "A Review of Self-Esteem of the Hearing Impaired Football Players." Universal Journal of Educational Research 4.3 s.524-530.
  2. Açak, Mahmut. (2011). “İşitme Engelli Ve İşitme Engelli Olmayan Futbolcuların Benlik Saygıları Ve Saldırganlık Düzeylerinin İncelenmesi”, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi. Fırat Üniversitesi.
  3. Aksaray, S. (2003). Ergenlerde Benlik Saygısı Geliştirmede Beceri eğitimi ve Aktivite Merkezli Programların Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi,
  4. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana. Aktaş, İ. (2014). Farklı Branşlarda Spor Yapan Ve Spor Yapmayan Bireylerin Benlik Saygısı ve Risk Alma Düzeylerinin İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi,
  5. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. s. 6-13
  6. Arıcak O. T. (1999). Grupla Psikolojik Danışma Yoluyla Benlik Saygısı ve Mesleki Benlik Saygısının Geliştirilmesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Bat-Chava, Y. (1993). Antecedents Of Self-Esteem İn Deaf People: A Meta-Analytic Review. Rehabilitation Psychology, 38, 221–234.
  7. Bentall, R.P ve Taylor JL. (2006). Psychological Processes and Paranoia: İmplications For Forensic Behavioural Science. Behav Sci Law, 24, p.277-294.
  8. Campbell JD. (1990). Self-esteem and clarity of the self-concept. Journal of Personality and social psychology, 59, p.538. Crowe, TV. (2003). Self-esteem scores among deaf college students: An examination of gender and parents’ hearing status and signing ability. Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 8, p.199–206.
  9. Cooper, AF. (1976). Deafness and Psychiatric İllness. BJ Psychiatry, 129, p.216-26
  10. Çayır, K. Ergün, M. (2014). “Ders Kitaplarında Engellilik”. secbir.org/images /haber/2012/07/derskitaplarindaengellilik_rapor.pdf (Erişim Tarihi:08.03.2017)
  11. Deci, Edward L., Richard M. Ryan. (2000). “The ‘what’ and ‘why’ of goal pursuits:Human needs and the self-determination of behavior”, Psychological Inquiry, Vol.1, p.227–268.
  12. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., ve Griffin, S. (1985). The Satisfaction with Life Scale. Journal of Personality Assessment, 49, 71–75.
  13. Dunn JM ve Fait H. (1997). Special Physical Education:Adapted,individualized, developmental Seventh Edition, Iowa Dubuque Brownand Benchmark, s.22. Eichsteadt C.B., Lavay, B.W. (1995). Physical Activity for Individuals with Metal Retardation Compaign, Illinois, s.47. Emerton RG. (1996).
  14. Marginality, Biculturalism, And Social İdentity Of Deaf People. In I. Parasnis (Ed.), Cultural and Languag