SavedAdd your journal

Journals / Spor Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: 1

An Analysis of Parents’ Communication with Their Children Doing Sports or Not

Spor Yapan ve Yapmayan Çocuğa Sahip Ebeveynlerin Çocukları İle İletişimlerinin İncelenmesi

Neslişah AKTAŞ ÜSTÜN
Ezgi KARAALİ
Pages
63–70
Publication Date
2021-03-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, present study showed that the child’s sport status makes a positive difference in parent and child communication, however, the fact that the parent's sports background does not make any difference.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Present study aimed to analyze parents’ communication with their children who do sports or don’t.
📊
Key Findings & Data:The study was designed as a cross-sectional quantitative descriptive study and 124 parents voluntarily participated in the study.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, present study showed that the child’s sport status makes a positive difference in parent and child communication, however, the fact that the parent's sports background does not make any difference.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2016 Verileri
⚙️Variables:Spor · İletişim · Çocuk

Abstract

Present study aimed to analyze parents’ communication with their children who do sports or don’t. The study was designed as a cross-sectional quantitative descriptive study and 124 parents voluntarily participated in the study. To collect data “Parent and children communication scale” was used. The scale was initially developed by Kahraman in 2016. The scale has 27 items and 5 factors. In the analysis of the data Chi Square and MANOVA were used in the 95% confidence level. In conclusion, present study showed that the child’s sport status makes a positive difference in parent and child communication, however, the fact that the parent's sports background does not make any difference.

Özet

Bu çalışmada spor yapan ve yapmayan çocuğa sahip ebeveynlerin çocukları ile olan iletişimleri incelenmiştir. Çalışma nicel araştırma olarak tasarlanmış olup toplamda 124 anne ve/veya baba gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Kahraman (2016) tarafından geliştirilen “Ebeveyn ve çocuk iletişimi ölçeği” kullanılmıştır. Ölçek 27 madde ve 5 alt boyuttan oluşmaktadır. Verilerin analizinde 95% güven aralığında Ki-kare ve çok yönlü varyans analizi (MANOVA) testi kullanılmıştır. Sonuç olarak mevcut çalışma ebeveyn ve çocuk iletişimde çocuğun spor yapma durumunun pozitif bir farklılık yarattığını buna rağmen ebeveynin spor geçmişine sahip olmasının ise herhangi bir farklılık yaratmadığını göstermiştir.

🔖

Cite This Article

ÜSTÜN, N. A., KARAALİ, E. (2021). An Analysis of Parents’ Communication with Their Children Doing Sports or Not. Spor Eğitim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 63–70. https://ajindex.com/articles/802282

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Amman, M. T. (2000).
  2. Spor sosyolojisi. İkizler, H. C. (Ed.). Sporda sosyal bilimler. İstanbul:
  3. Alfa Yayınları.
  4. Bireda, A. D., & Pillay, J. (2018) Perceived parent–child communication and well-being among Ethiopian adolescents. International Journal of Adolescence and Youth, 23(1), 109-117. Doi: 10.1080/02673843.2017.1299016 Bronfenbrenner, U. (2005). Bioecological theory of human development. Bronfenbrenner, E. (Ed.). Making human being human: Bioecological perspectives on human development (s. 3015). Thousand Oaks, CA: Sage. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  5. Pegem Akademi. Chandler, T., Cronin, M., & Vamplew, W. (2002). Sport and physical education: The key concepts. London: Routledge. Cüceloğlu, D. (2002). İletişim donanımları (2. Baskı). İstanbul:
  6. Remzi Kitabevi.
  7. Çağlayan, A., Çalık, F., Sivrikaya, K., & Kahveci, M. (2004). 12-15 yaş grubu spor yapan öğrencilerle spor yapmayan öğrencilerin okul başarıları yönünden karşılaştırılması. 10. ICHBER-SD Avrupa Kongresi / SBD 8. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi, 17-20 Kasım 2004,
  8. Antalya. Dever, A. (2010). Spor sosyolojisi tarihsel ve güncel boyutlarıyla spor ve toplum. İstanbul:
  9. Başlık Yayın Grubu. Dorsch, T. E., Smith, A. L., Wilson, S. R., & McDonough, M. H. (2015). Parent goals and verbal sideline behavior in organized youth sport. Sport, Exercise, and Performance Psychology, 4(1), 19-35. Doi:10.1037/spy0000025 Evirgen, N. (2010). Aile içi örüntülerin çocukların algıları açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  10. Gershgoren, L., Tenenbaum, G., Gershgoren, A., & Eklund, R. C. (2011). The effect of parental feedback on young athletes’ perceived motivational climate, goal involvement, goal orientation, and performance. Psychology of Sport and Exercise, 12, 481-489.
  11. Gökçe, H., Keçeci, K., & Yıldız, A. (2019). Ailelerin çocuklarını spora gönderme sebeplerinin belirlenmesi: Pilot çalışma. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 356-366. Doi: 10.33459/cbubesbd.647001 Güven, Ö., & Öncü, E. (2006). Beden eğitimi ve spora katılımda aile faktörü. Aile ve Toplum, 3(10), 81-90.
  12. Holt, N. L., Tamminen, K. A., Black, D. E., Sehn, Z. L., & Wall, M. P. (2008). Parental involvement in competitive youth sport settings. Psychology of Sport and Exercise, 9, 663-685.
  13. Kahraman, S. (2016). Ebeveynin üstün yetenekli çocuğuyla iletişimini geliştirmeye yönelik psiko/eğitim programının