Journals / Sosyal Çalışma Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Sociodemographic Characteristics of the Children of Poor Families: Example of Bağcılar

Yoksul Çevrede Büyüyen Çocukların Ailelerinin Sosyodemografik Özellikleri: Bağcılar Örneği

Pages
28–50
Publication Date
2018-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results show that women are affected by poverty more and education directly affects poverty.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study is conducted in order to comprehend the socio-demographic characteristics of the children of poor families living in Bağcılar province and its effects on poverty.
📊
Key Findings & Data:In the study, the Bağcılar district is universe and the individuals living in various neighborhoods of Bağcılar district are determined as the sample and the sampling choice is random sampling.
💡
Conclusion & Impact:Results show that women are affected by poverty more and education directly affects poverty.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:yoksulluk · çocuk yoksulluğu · sosyodemografik özellikler

Abstract

This study is conducted in order to comprehend the socio-demographic characteristics of the children of poor families living in Bağcılar province and its effects on poverty. In the study, the Bağcılar district is universe and the individuals living in various neighborhoods of Bağcılar district are determined as the sample and the sampling choice is random sampling. Results show that women are affected by poverty more and education directly affects poverty. It is also revealed that unemployment causes poverty, yet working poverty still exists. Morever due to poverty children are deprived of various rights.

Özet

Bu çalışma, Bağcılar ilçesinde ikamet eden ve yoksul bir ailede yetişen çocukların, ailelerinin sosyo-demografik özelliklerini ve yoksulluğa olan etkilerini anlamak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada Bağcılar ilçesi evren, Bağcılar ilçesinin çeşitli mahallelerinde yaşayan bireyler ise örneklem olarak belirlenmiş, örneklem seçimi tesadüfi olarak yapılmıştır. Çalışma sonucunda, yoksulluğun daha çok kadınlar üzerinde yoğunlaştığı, eğitimin yoksulluğu doğrudan etkilediği, işsizliğin yoksulluğa sebep olduğu ancak bir çalışan yoksulluğundan da bahsedilebildiği, çocukların çeşitli haklardan mahrum kaldığı gibi bilgiler edinilmiştir.

🔖

Cite This Article

KÜSMEZ, B. (2018). Sociodemographic Characteristics of the Children of Poor Families: Example of Bağcılar. Sosyal Çalışma Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 28–50. https://ajindex.com/articles/802001

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aile ve Sosyal Araştırmala Genel Müdürlüğü. (2010). Türkiye’de aile değerleri araştırması. Ankara:
  2. Manas Medya. Aktan, C.C. (Ed.). (2002). Yoksullukla mücadele stratejileri. Ankara: Hak-İş Konfederasyonu Yayınları.
  3. Arpacıoğlu, Ö. ve Yıldırım, M. (2011). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluğun analizi. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 4(2), 60-76. Erişim adresi: http://iibfdergi.nigde.edu.tr/article/view/5000066567/5000061991v
  4. Avşar Kurnaz, Ş. (2009). Türkiye’de çocuk yoksulluğu (Sosyal Yardım Uzmanlık Tezi). T.C. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, Ankara.
  5. Çalışkan, Ş. (2007). Eğitim-işsizlik ve yoksulluk ilişkisi. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 7(13), 285-308. Erişim adresi: http://sead.selcuk.edu.tr/sead/article/download/312/308
  6. Çat, G. ve Genç Y. (2013). Engellilerin istihdamı ve sosyal içerme ilişkisi. Akademik İncelemeler Dergisi, 8(1), 363-393. Erişim adresi: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/akademikincelemeler/article/view/5000049441/5000046762
  7. Çetin, B.I. ve Öztürk, M. (2009). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluk ve kadınlar. Journal of Yasar University, 3(11), 2661-2698. Erişim adresi: http://journal.yasar.edu.tr/wp-content/uploads/2012/08/09-OZTURKCETIN.Pdf
  8. Daşlı, Y. (2015). Sosyal yardımların sorunlu alanı: muhtaçlık tespiti. CÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 39(2), 136-154. Erişim Adresi: http://dergi.cumhuriyet.edu.tr/cumusosbil/article/view/5000149783
  9. Devlet Planlama Teşkilatı. (2001). Gelir dağılımının iyileştirilmesi ve yoksullukla mücadele özel ihtisas komisyonu raporu sekizinci beş yıllık kalkınma planı (2001-2005). Ankara: DPT Yayınları. Erişim adresi: http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/zel%20htisas%20Komisyonu%20Raporlar/At tachments/76/oik610.pdf Durgun, Ö. (2011). Türkiye’de yoksulluk ve çocuk yoksulluğu üzerine bir inceleme. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 6(1), 143-154. Erişim adresi: http://dergipark.ulakbim.gov.tr/beyder/article/view/5000098736/5000092025
  10. Dündar, Ö. (2011). Türkiye’de kentsel yoksulluk sorunu açısından sosyal belediyeciliğin önemi. Mediterranean Journal of Humanities, 1(2), 117-126. Erişim Adresi: http://mjh.akdeniz.edu.tr/_dinamik/201/344.pdf
  11. Eğitim Sen. (2017). Eğitimin durumu raporu. Erişim adresi: http://egitimsen.org.tr/wp-content/uploads/2017/09/E%C4%9Fitimin-Durumu-Raporu-13-Eyl%C3%BCl-2017.pdf
  12. EUROSTAT. (2011). Income and living conditions in Europe. Erişim adresi: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_OFFPUB/KS-31-10-555/EN/KS-31-10-555-EN.PDF
  13. Gerşil, G. (2015). Küresel boyutta yo