Journals / Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 1

SINIFLARINDA FARKLI KÜLTÜRDEN ÇOCUK OLAN OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNİN UYGULADIKLARI EĞİTİM PROGRAMINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Pages
107–134
Publication Date
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aile katılımında değişikliğe giden öğretmenlerin ise farklı kültürdeki çocukların Türkçe bilen ebeveynleri ile görüşmeler yaptığı ve ilgili uzmanların da katıldığı aile toplantılarına yer verdiği görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, sınıflarında 48-72 aylık farklı kültürden çocuk bulunan okul öncesi öğretmenlerinin eğitim programındaki uygulamalarının incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaç doğrultusunda çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması biçiminde desenlenmiştir. 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında gerçekleştirilen bu araştırmanın çalışma grubunu, sınıfında farklı kültürden çocuk bulunan 13 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Aile katılımında değişikliğe giden öğretmenlerin ise farklı kültürdeki çocukların Türkçe bilen ebeveynleri ile görüşmeler yaptığı ve ilgili uzmanların da katıldığı aile toplantılarına yer verdiği görülmüştür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:Farklı kültür · Okul öncesi eğitim · Çocuk

Özet

Bu araştırmanın amacı, sınıflarında 48-72 aylık farklı kültürden çocuk bulunan okul öncesi öğretmenlerinin eğitim programındaki uygulamalarının incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması biçiminde desenlenmiştir. 2018-2019 eğitim-öğretim yılı bahar yarıyılında gerçekleştirilen bu araştırmanın çalışma grubunu, sınıfında farklı kültürden çocuk bulunan 13 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış öğretmen görüşme formu kullanılmış ve toplanılan ham veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, sınıfında farklı kültürden çocuk olan okul öncesi öğretmenlerin çoğunluğunun eğitim-öğretim planlarında, sınıf ortamında ve aile katılımında bir değişikliğe gitmediği sonucuna ulaşılmıştır. Sınıf ortamında bir değişikliğe gidilmemesinin sebebinin çoğunlukla öğretmenlerin kendilerini yetersiz hissetmelerinden kaynaklı olduğu tespit edilmiştir. Aile katılımında değişikliğe giden öğretmenlerin ise farklı kültürdeki çocukların Türkçe bilen ebeveynleri ile görüşmeler yaptığı ve ilgili uzmanların da katıldığı aile toplantılarına yer verdiği görülmüştür.

🔖

Cite This Article

ALABAY, E., ERSAL, H. (2020). SINIFLARINDA FARKLI KÜLTÜRDEN ÇOCUK OLAN OKUL ÖNCESİ ÖĞRETMENLERİNİN UYGULADIKLARI EĞİTİM PROGRAMINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ. Sinop Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 107–134. https://ajindex.com/articles/801255

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Aykırı, K. (2017). Sınıf öğretmenlerinin sınıflarındaki suriyeli öğrencilerin eğitim durumlarına ilişkin görüşleri.Turkish Journal of Primary Education, 2, 44-56. Bačáková, M. (2011). Developing inclusive educational practices for refugee children in the Czech Republic, Intercultural Education, 22(2), 163-175.
  2. Bouakaz, L. (2009). Föräldrasamverkan i mångkulturella skolor. Lund: Studentlitteratur. Castelli, F. (2018).Drivers of migration: why do people move? Journal of Travel Medicine, 25(1), 1-7.
  3. Coşkun, İ. ve Emin, M.N. (2018). Türkiye'de göçmenlerin eğitimi: mevcut durum ve çözüm önerileri (Politika Notu No. 2018/03). İstanbul:
  4. İlke. Crosnoe, R. (2010). Two-generation strategies and involving immigrant parents in children’s education.Washington. DC: The Urban Institute. Cummings, C., Pacitto, J., Lauro, D. ve Foresti, M. (2015). Why people move: Understanding the drivers and trends of migration to Europe. London: Overseas Development Institute. Czaika, M. ve Haas, H. D. (2014). The globalization of migration: Has the world become more migratory? International Migration Review, 48(2), 283-323.
  5. Çörtoğlu Koca, S. (2016). Yabancılar ve uluslararasi koruma kanunu uyarinca yabancilarin Türkiye’de ikameti ve uzun dönem ikamet iznine ilişkin değerlendirmeler.Ankara Barosu Dergisi, 74(2), 41-88.
  6. Dubey, S. ve Mallah, V. (2015). Migration: Causes and effects. The Business & Management Review, 5(4), 228-232.
  7. Ekmişoğlu, M. (2007). Erken çocukluk döneminde farklılıklara saygı eğitimi kavramı hakkında öğretmen görüşlerinin incelenmesi ve farklılıklara saygı ölçeği’nin geçerlik güvenirlik çalışması.(Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Onsekiz Mart Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale. Fellmeth, G., Rose-Clarke, K., Zhao, C., Busert, L. K., Zheng, Y., Massazza, A., Sonmez, H., Eder, B., Blewitt, A., Lertgrai, W., Orcutt, M., Ricci, K., Mohamed-Ahmed, O., Burns, R., Knipe, D., Hargreaves, S., Hesketh, T., Opondo, C. ve Devakumar, D. (2018). Health impacts of parental migration on left-behind children and adolescents: A systematic review and meta-analysis. Lancet, 392(10164):2567-2582.
  8. Gencer, T.E. (2017). Göç ve eğitim ilişkisi üzerine bir değerlendirme: Suriyeli çocuklarin eğitim gereksinimi ve okullaşma süreçlerinde karşilaştiklari güçlükler. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(54), 838-851.
  9. Gözübüyük Tamer, M. (2017). Geçici koruma kapsamındaki suriyeli çocukların Trabzon devlet okullarındaki durumu, Göç Dergisi, 4(1), 119-152.
  10. Hertsberg, N. ve Zebrowski P. M.