Journals / Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Güney Doğu Karadeniz Kıyıları Pigmente Dayalı Fitoplankton Boy Gruplarının Dağılımı

Pages
25–42
Publication Date
2021-06-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma bölgesinde klorofil-a baskın pigment olurken öne çıkan diğer pigmentler peridinin, fukoksantin ve 19’-heksanoloksifukoksantin olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kasım 2014-Ağustos 2015 tarihleri arasında Güney Doğu Karadeniz kıyılarında (Artvin-Giresun) yürütülen bu çalışmada, belirteç pigment kompozisyonu ve fitoplankton boy gruplarının alansal ve zamansal değişimleri araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada 12 farklı istasyonda yüzeyden itibaren 10 m aralıklarla 40 m derinliğe kadar mevsimsel örneklemeler yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma bölgesinde klorofil-a baskın pigment olurken öne çıkan diğer pigmentler peridinin, fukoksantin ve 19’-heksanoloksifukoksantin olmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2014 Verileri
⚙️Variables:Fitoplankton · HPLC · Karadeniz

Özet

Kasım 2014-Ağustos 2015 tarihleri arasında Güney Doğu Karadeniz kıyılarında (Artvin-Giresun) yürütülen bu çalışmada, belirteç pigment kompozisyonu ve fitoplankton boy gruplarının alansal ve zamansal değişimleri araştırılmıştır. Araştırmada 12 farklı istasyonda yüzeyden itibaren 10 m aralıklarla 40 m derinliğe kadar mevsimsel örneklemeler yapılmıştır. HPLC analizleri sonucunda fitoplankton boy gruplarının toplam fitoplankton biyokütlesine yaptığı katkı pikoplankton, nanoplankton ve mikroplankton için sırası ile %1-71; %1-92 ve %8-93 arasında değişim göstermiştir. Mevsimsel olarak bir değerlendirme yapıldığında kış ve ilkbahar döneminde bariz bir şekilde yüksek olan mikroplankton katkı oranlarının yaz mevsiminde azalarak yerini pikoplanktona bıraktığı ve sonbahar mevsiminde ise tekrar artış gösterdiği tespit edilmiştir. Bölgede en fazla katkı yapan ikinci grup nanoplankton olurken özellikle klorofil maksimumun olduğu derinliklerde en yüksek katkı oranına ulaşmıştır. Çalışma bölgesinde klorofil-a baskın pigment olurken öne çıkan diğer pigmentler peridinin, fukoksantin ve 19’-heksanoloksifukoksantin olmuştur.

🔖

Cite This Article

AĞIRBAŞ, E., TÜRKMEN, P. (2021). Güney Doğu Karadeniz Kıyıları Pigmente Dayalı Fitoplankton Boy Gruplarının Dağılımı. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 25–42. https://ajindex.com/articles/797086

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Ağırbaş, E. (2010). Güneydoğu Karadeniz’de Pigment Konsantrasyonu ve Birincil Üretimin Çevre Koşulları İle Etkileşimi, (Doktora Tezi) Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  2. Fen Bilimleri Enstitüsü Trabzon, Türkiye, 199s. Ağırbaş, E., Martinez-Vicente, V., Brewin, RJW., Racault, MF., Airs, RL., and Llewellyn, CA. (2015). Temporal changes in total and size-fractioned chlorophyll-a in surface waters of three provinces in the Atlantic Ocean (September to November) between 2003 and 2010. Journal of Marine Systems, 150; 56-65.
  3. Aiken, J., Pradhan, Y., Barlow, R., Lavender, S., Poulton, A., Holligan, P., Hardman-Mountford N. (2009). Phytoplankton pigments and functional types in the Atlantic Ocean: A decadal assessment, 1995-2005. Deep-Sea Research Part II-Topical Studies in Oceanography, 56 (15), 899-917.
  4. Barlow, R.G., Aiken, J., Moore, G.F., Holligan, P.M. and Lavender, S. (2004). Pigment adaptations in surface phytoplankton along the eastern boundary of the Atlantic Ocean. Marine Ecology Progress Series, 281, 13-26.
  5. Barlow, R.G., Aiken, J., Holligan, P.M., Cummings, D.G., Maritorena, S., and Hooker, S. (2002). Phytoplankton pigment and absorption characteristics along meridional transects in the Atlantic Ocean. Deep-Sea Research Part I-Oceanographic Research Papers, 49 (4): 637-660.
  6. Brewin, R.J.W., Sathyendranath, S., Hirata, T., Lavender, S.J., Barciela, R.M., and Hardman-Mountford, N.J. (2010). A three-component model of phytoplankton size class for the Atlantic Ocean. Ecological Modelling, 221 (11): 1472-1483.
  7. Boyce, D.G., Lewis, M.R., and Worm, B. (2010). Global phytoplankton decline over the past century. Nature, 466 (7306), 591-596
  8. Claustre, H, Marty, J.C. (1995). Specific phytoplankton biomasses and their relation to primary production in the tropical North Atlantic. Deep-Sea Res Part I, 42:1475-1493.
  9. Ediger, D., Weeks, A. R., Robinson, S. I. and Sagan, S. (2001). Pigment Signatures Reveal Temporal Regional Differences in Taxonomic Phytoplankton Composition off the West Coast of Ireland, Journal of Plankton Research, 23, 893-902.
  10. Ediger, D., Soydemir, N. and Kideys, A.E. (2006). Estimation of phytoplankton biomass using HPLC pigment analysis in the Southwestern Black Sea. Deep Sea Research, 53, 1911-1922.
  11. Eker-Develi, E., and Kideys, A.E. (2003). Distribution of phytoplankton in the southern Black Sea in summer 1996, spring and autumn1998. Journal of Marine Systems, 39: 203-211.
  12. Eker-Develi, E., Berthon, J.F. and Linde, D. (2008). Phytoplankton class determinati