Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 1

İşgörenlerin Öznel İyi Olma Düzeylerinin Farklı Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi: Banka Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Pages
1–21
Publication Date
2018-03-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulguları: Analizler neticesinde çalışılan banka türü, cinsiyet, medeni durum, çalışma süresi, gibi demografik faktörler için öznel iyi olma durumları arasında anlamlı farklılık bulunmamış olup, yaş faktörü için farklılık sonucu anlamlı kabul edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı bankacılık sektöründe çalışan bireylerin işyerlerindeki öznel iyi olma durumlarının bazı demografik değişkenlere (çalışılan banka türü, cinsiyet, yaş, medeni durum, çalışma süresi) göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada frekans analizleri, normal dağılım testi, ölçeklere ilişkin güvenilirlik analizi ile çalışanların öznel iyi olma durumlarının bazı demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmek amacıyla iki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bulguları: Analizler neticesinde çalışılan banka türü, cinsiyet, medeni durum, çalışma süresi, gibi demografik faktörler için öznel iyi olma durumları arasında anlamlı farklılık bulunmamış olup, yaş faktörü için farklılık sonucu anlamlı kabul edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öznel İyi Oluş · İşyerinde Mutluluk

Özet

Araştırmanın amacı bankacılık sektöründe çalışan bireylerin işyerlerindeki öznel iyi olma durumlarının bazı demografik değişkenlere (çalışılan banka türü, cinsiyet, yaş, medeni durum, çalışma süresi) göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmektir. Araştırma, anket tekniğinin kullanıldığı bir saha araştırması niteliğindedir. Soru seti oluşturulurken öznel iyi oluş ölçeğinden faydalanılmıştır. Burdur il merkezinde yer alan kamu ve özel sektör banka çalışanlarından elde edilen verilerin, amaca uygun hazır bir istatistik programı ile analizleri yapılmıştır. Araştırmada frekans analizleri, normal dağılım testi, ölçeklere ilişkin güvenilirlik analizi ile çalışanların öznel iyi olma durumlarının bazı demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını tespit etmek amacıyla iki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Bulguları: Analizler neticesinde çalışılan banka türü, cinsiyet, medeni durum, çalışma süresi, gibi demografik faktörler için öznel iyi olma durumları arasında anlamlı farklılık bulunmamış olup, yaş faktörü için farklılık sonucu anlamlı kabul edilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜNER, F., BOZKURT, Ö. Ç. (2018). İşgörenlerin Öznel İyi Olma Düzeylerinin Farklı Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi: Banka Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 1–21. https://ajindex.com/articles/790626

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akduman, G. & Yüksekbilgili, Z. (2015). İnsan Kaynaklarında Yeni bir Vizyon Mutluluk Yönetimi. İstanbul:
  2. Türkmen Kitabevi.
  3. Bagozzi, R. P. & Yi, Y. (1988). On the evaluation of structural equation models. Journal of The Academy of Marketing Science, 16 (1), 74-94.
  4. Blanchflower, G. D. & Oswald, J. A. (2004). Well-being over time in Britain and the USA. Journal of Public Economics, 88 (7), 1359-1386.
  5. Cenkseven, F. & Akbaş, T. (2016). Üniversite öğrencilerinde öznel ve psikolojik iyi olmanın yordayıcılarının incelenmesi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (27), 43-62.
  6. Cihangir Çankaya, Z. (2009). Özerklik desteği, temel psikolojik ihtiyaçların doyumu ve öznel iyi olma: öz belirleme kuramı. Türk PDR Dergisi, 4 (31), 23-31.
  7. Cömertler Şimşir, N. (2013). Türkiye’de mutluluk ekonomisinin belirleyicilerinin ekonometrik analizi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 50 (579). Diener, E. (1984). Subjective well- being. Psychological Bulletin, 95 (3), 542-575.
  8. Diener, E. (2000). Subjective well-being: The science of happiness, and a proposal fornational index. American Psychologist, 55 (1), 34-43.
  9. Diener, E. & Larsen, R. J. (1993). The subjective experience of emotional well-being. In M. Lewis & J. M. Haviland (Eds.), Handbook of Emotions (pp. 405-415) New York: Guilford Press.
  10. Diener, E. & Suh, M. E. (1997). Focus on emotion and adult development. K.Warner Schaie & Powell Lawton (Edt.), Subjective well-being and age: an ınternational analysis. Annual Review of Gerontology and Geriatrics, (17), 304-324.
  11. Diener, E., Emmons, A. R., Larsen, J. R. & Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49 (1), 71–75.
  12. Diener, E. & Diener, M. (1995). Cross-cultural correlates of life satisfaction and self-esteem. Journal of Personality and Social Psychology, 68(4), 653-663.
  13. Diener, E. & Seligman, M. E. (2002). Very happy people. Psychological Science, 13(1), 81-84.
  14. Diener, E., Gohm, C. L., Suh, E., & Oishi, S. (2000). Similarity of the relations between marital status and subjective well-being across cultures. Journal of Cross-Cultural Psychology, 31(4), 419-436.
  15. Diener, E., Sandvik, E. & Larsen, R. J. (1985). Age and sex effects for emotional intensity. Developmental Psychology, (21), 542-546.
  16. Diener, E. (2009). Subjective well-being, the science of well-being. Social İndicators Research Series, USA,Springer, (37) 11-58.
  17. Dilmaç, B. & Bozgeyikli, H. (2009). Öğretmen adaylarının öznel iyi olma ve karar verme stillerinin incelenmes