SavedAdd your journal

Journals / Journal of Continuous Vocational Education and Training / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 1

BİLİM VE SANAT MERKEZİ YÖNETİCİ VE ÖĞRETMENLERİNİN BİLİŞİM VE DİJİTALLEŞME KONULARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Çiğdem ÇELİK ŞAHİN
Ferah GÜÇLÜ YILMAZ
Mehtap NAİLLİOĞLU
Pages
22–37
Publication Date
2020-05-09
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına göre, yönetici ve öğretmenlerin BİT farkındalık ve uygulamalarına yönelik yeterliklerinin artırılmasını sağlayacak eğitimlerin düzenlenmesi gibi önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı, Bilgi ve İletişim Teknolojileri (BIT), dijitalleşme ve Endüstri 4.0’ın, Bilim ve Sanat Merkezleri (BİLSEM)’in kurumsal vizyonundaki ve uygulamalardaki yerini, eğitim yöneticileri ve öğretmenlerin algılarına göre belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma 2018-19 Eğitim Öğretim yılında yapılmış olup, 235 öğretmen ve yöneticinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına göre, yönetici ve öğretmenlerin BİT farkındalık ve uygulamalarına yönelik yeterliklerinin artırılmasını sağlayacak eğitimlerin düzenlenmesi gibi önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Bilim ve Sanat Merkezleri · Bilgi ve İletişim Teknolojileri · Dijitalleşme

Özet

Bu çalışmanın amacı, Bilgi ve İletişim Teknolojileri (BIT), dijitalleşme ve Endüstri 4.0’ın, Bilim ve Sanat Merkezleri (BİLSEM)’in kurumsal vizyonundaki ve uygulamalardaki yerini, eğitim yöneticileri ve öğretmenlerin algılarına göre belirlemektir. Araştırma 2018-19 Eğitim Öğretim yılında yapılmış olup, 235 öğretmen ve yöneticinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Katılımcılara Endüstri 4.0, bilgi ve iletişim teknolojileri, dijital uygulamalar hakkında sorular yöneltilmiştir. Katılımcıların, araştırma sorularına verdikleri yanıtlar nitel veri analizi yöntemlerinden içerik analizi tekniği kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre katılımcıların, Türkiye’nin BİT vizyonu konusunda bilgi sahibi olmadıkları, kurumlarında gerçekleştirilen/düzenlenen BİT uygulamalarının sınırlı olduğu, yenilikçi BİT uygulamaları hakkında sınırlı farkındalıklarının olduğu ve kişisel BİT yeterliliklerini düşük düzeyde değerlendirdikleri belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yönetici ve öğretmenlerin BİT farkındalık ve uygulamalarına yönelik yeterliklerinin artırılmasını sağlayacak eğitimlerin düzenlenmesi gibi önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, Ç. Ç., YILMAZ, F. G., NAİLLİOĞLU, M. (2020). BİLİM VE SANAT MERKEZİ YÖNETİCİ VE ÖĞRETMENLERİNİN BİLİŞİM VE DİJİTALLEŞME KONULARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ. Journal of Continuous Vocational Education and Training, Cilt: 3 - Sayı: 1, 22–37. https://ajindex.com/articles/775797

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akarsu, F. (2001). Yetişemediğimiz çocuklar: Üstün yetenekli çocuklar ve sorunları. Ankara:
  2. Eduser Yayınları.
  3. Akın Akbüber, B., Erdik, E., Güney, H., Çimşitoğlu, G. & Akbüber, C. (2019). Bilim ve sanat merkezleri’nde özel yetenekli öğrencilerin sorunlarının değerlendirilmesinde bir yöntem önerisi: Özel yetenekli çocuk çalıştayı. Journal of Gifted Education and Creativity, 6(1), 22−39. Arslan, H., Şahin, Y. L. & Odabaşı, H. F. (2018). Prensky’nin “çocukların dünyalarını geliştirme eğitimi” yaklaşımı kapsamında Türkiye için potansiyeller. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 81-101. https://doi.org/10.17943/etku.319874.
  4. Akkoyunlu, B. (1999). Bilgi teknolojilerinin okullarda kullanımı ve öğretmenlerin rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105−109. Akyüz, H. İ., Pektaş, M., Kurnaz, M. A. & Memiş, E. K. (2014). Akıllı tahta kullanımlı mikro öğretim uygulamalarının fen bilgisi öğretmen adaylarının tpab’larına ve akıllı tahta kullanıma yönelik algılarına etkisi. Cumhuriyet International Journal of Education, 3(1), 1−14. Baykoç Dönmez, N. (2004). Üstün yetenekli çocukların eğitimlerinde bilim sanat merkezlerinin kuruluşu ve işleyişinde yapılması gereken düzenlemeler. M. R. Şirin, A. Kulaksızoğlu, A. E. Bilgili (Ed.), I. Türkiye üstün yetenekli çocuklar kongresi, üstün yetenekli çocuklar bildiriler kitabı (s. 69−73). İstanbul:
  5. Çocuk Vakfı Yayınları.
  6. Bayraktar, S. (2001). A meta-analysis of the effectiveness of computer-assisted instruction in science education. Journal of Research on Rechnology in Education, 34(2), 173−188. Baysal, İ. (2015). Endüstri 4.0, dijital dönüşümü anlamak. PwC 14. Çözüm Ortaklığı Platformu. https://www.okul.pwc.com.tr/platform adresinden edinilmiştir. Bilgin, N. (2003). Sosyal psikoloji sözlüğü. İstanbul:
  7. Bağlam Yayıncılık. BİLSEM Yönergesi. (2016). MEB Bilim ve sanat merkezleri yönergesi 2016. https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2016_10/07031350_bilsem_yonergesi.pdf adresinden edinilmiştir. Creswell, J. W. (2003). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (2nd ed.). Thousand Oaks, CA: Sage. EBSO. (2015). Sanayi 4.0, Ege Bölgesi Sanayi Odası Araştırma Müdürlüğü. http://www.ebso.org.tr/ebsomedia/documents/sanayi-40_88510761.pdf adresinden edinilmiştir. Eker, M. (2019). Bilim sanat merkezlerinde görev yapan öğretmenlerin bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik eğitimi algıları [Yayımlanmamış