SavedAdd your journal

Journals / İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 3 - Sayı: 2

“İnsan ve Çevre” Ünitesi için Sınıf Dışı Öğretim Uygulamasının Çevre Okuryazarlığı Üzerine Etkisi

Çiğdem KARAKAYA AKÇADAĞ
Elif Omca ÇOBANOĞLU
Pages
1–23
Publication Date
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sürdürülebilirlik çerçevesinde, öğrencilerin çevre okuryazarlığının gelişiminde sınıf dışı eğitim ortamlarının etkili olduğu bulgusundan hareketle sınıf dışı ortamların eğitim öğretimde daha çok yer alması önerilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, fen eğitimi içerisinde yer alan “İnsan ve Çevre” ünitesinin, sınıf dışı öğretim yaklaşımıyla öğretiminin, 7. sınıf öğrencilerin çevre okuryazarlığına etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Araştırma kapsamında yapılan uygulama, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı ikinci yarıyılında 4 hafta süreyle yürütülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Sürdürülebilirlik çerçevesinde, öğrencilerin çevre okuryazarlığının gelişiminde sınıf dışı eğitim ortamlarının etkili olduğu bulgusundan hareketle sınıf dışı ortamların eğitim öğretimde daha çok yer alması önerilmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2012-2013 Verileri
⚙️Variables:çevre eğitimi · çevre okuryazarlığı · sınıf dışı öğretim

Özet

Bu çalışma, fen eğitimi içerisinde yer alan “İnsan ve Çevre” ünitesinin, sınıf dışı öğretim yaklaşımıyla öğretiminin, 7. sınıf öğrencilerin çevre okuryazarlığına etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında yapılan uygulama, 2012-2013 eğitim-öğretim yılı ikinci yarıyılında 4 hafta süreyle yürütülmüştür. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel desen kullanmıştır. Kontrol grubu olarak belirlenen grup (N=31), sınıf içerisinde mevcut öğretim yöntem ve etkinliklerini kullanarak, deney grubu (N=31) ise öğrencilerin öğrenim gördükleri okula yakın olan sınıf dışı bir ortamda, araştırmacılar tarafından hazırlanmış plana uygun öğretim yöntem ve etkinlikleri ile öğrenim görmüşlerdir. Öğrencilerin “İnsan ve Çevre” ünitesi üzerine çevre bilgileri, çevreye yönelik duyuşsal eğilimleri, sorumlu davranışları ve problem belirleme ve çözme becerileri, İlköğretim Çevre Okuryazarlığı Ölçeği (İÇOYA) ile belirlenmeye çalışılmıştı. Araştırma sonucunda kontrol ve deney grupları arasında, çevreye yönelik duyuşsal eğilim ve problem belirleme-çözme becerileri açısından, deney grubu lehine, istatistiksel düzeyde anlamlı bir farklılığın olduğunu göstermiştir. Sürdürülebilirlik çerçevesinde, öğrencilerin çevre okuryazarlığının gelişiminde sınıf dışı eğitim ortamlarının etkili olduğu bulgusundan hareketle sınıf dışı ortamların eğitim öğretimde daha çok yer alması önerilmektedir.

🔖

Cite This Article

AKÇADAĞ, Ç. K., ÇOBANOĞLU, E. O. (2018). “İnsan ve Çevre” Ünitesi için Sınıf Dışı Öğretim Uygulamasının Çevre Okuryazarlığı Üzerine Etkisi. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 1–23. https://ajindex.com/articles/770402

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. AEE (2014). Association for Experiential Education. http://www.aee.org/about-aee, 20.11.2015.
  2. Akınoğlu, O. & Sarı, A. (2009). İlköğretim programlarında çevre eğitimi. M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, (30), 5-29.
  3. Atasoy, E. ve Ertürk, H. (2008). İlköğretim öğrencilerinin çevresel tutum ve çevre bilgisi üzerine bir alan araştırması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (1), 105-122.
  4. Atmaca, S., (2012). Derslik Dışı Fen Etkinlikleri ve Bu Etkinliklere Dayalı Öğretimin Öğretmen Adayları Üzerindeki Etkileri. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  6. Bahar, M., Erdağ, E. ve Özel, R. (2013). İlköğretim hayat bilgisi programında çevre eğitimi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (2), 1-25.
  7. Basile, C. G. (2000). Environmental education as a catalyst for transfer of learning in young children. The Journal of Environmental Education, 32 (1), 21–27.
  8. Blackseabox (2012). http://www.blackseabox.org/index_tr.html, 10.01.2016.
  9. Braund, M., & Reiss, M. (2004). The Nature of Learning Science Outside the Classroom. In M. Braund & M. Reiss (Eds.), Learning science outside the classroom (pp. 1–12). London: RoutledgeFalmer, UK. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 14. Baskı, Ankara:
  10. Pegem Akademi. Cornell, J. (2009). Sharing Nature with Children. Nevada City CA: Dawn Publications. Çalık, M., Ünal, S., Coştu, B. & Karataş, F. Ö. (2008). Trends in Turkish science education. Essays in Education, Special Edition, 23-45.
  11. Dahlgren, L. O. & Szczepanski, A. (1998).OutdoorEducation-Literary Education and Sensory Experience, Linköping. Kinda Education Center. Dewey, J. (1938). Experience and Education. New York: Macmillan Company. Donaldson, G. E. & Donaldson, L. E. (1958). Outdoor education: A definition. Journal of Health, Physical Education and Recreation, 29 (17), 63. Dressner, M. & Gill, M. (1994). Environmental Education at Summer Nature Camp. Journal of Environmental Education, 25(3), 35-41.
  12. Eaton, D. (1998). Cognitive and Affective Learning in Outdoor Education. Doctoral Dissertation, University of Toronto, Toronto. Emmons, K. M. (1997). Perceptions of the environment while exploring the outdoors: A case study in Belize, Environmental Education Research, 3 (3), 327-344.
  13. Erdoğan, M. (2009). Fifth Grade Students' Environmental Literacy and the Factors Affecting Students' Environmentally Responsible Behaviors. Doctoral Dissert