Journals / International Journal of Sport Culture and Science / 2015 / Cilt 3 (Özel Sayı 1)

MEDEA AS OTHER OF SENECA FROM ROME

ROMALI SENECA’NIN ÖTEKİSİ MEDEA

Pages
866–878
Publication Date
2015-08-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, Medea as a historical text of Seneca enables to understand the perception codes about outsiders in Greco-Roman culture.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Medea based on mythological story of Argonauts was a tragedy written in Ancient Greek by Euripides, and in time of the Roman Empire it was re-written by Seneca.
📊
Key Findings & Data:Being “a good wife and a good mother” as an anti-hero in the Roman society was idealized for women, Medea, the daughter of King Aeëtes of Colchis, was reiterated this idealized Roman woman with words of Seneca, and gave all Roman women some guidance by an image based on how a Roman woman should not be.
💡
Conclusion & Impact:In this context, Medea as a historical text of Seneca enables to understand the perception codes about outsiders in Greco-Roman culture.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Medea · Roma · Kadın

Abstract

Medea based on mythological story of Argonauts was a tragedy written in Ancient Greek by Euripides, and in time of the Roman Empire it was re-written by Seneca. In this tragedy it was told a woman killing her two sons to avenge herself against her husband, why he cheated on his wife. Being “a good wife and a good mother” as an anti-hero in the Roman society was idealized for women, Medea, the daughter of King Aeëtes of Colchis, was reiterated this idealized Roman woman with words of Seneca, and gave all Roman women some guidance by an image based on how a Roman woman should not be. In this respect, readers can’t find Medea as a passionate woman in Seneca’s text, but as a pure devil character, and misdeed is often described as something belonged to her personality. In this context, Medea as a historical text of Seneca enables to understand the perception codes about outsiders in Greco-Roman culture.

Özet

Medea ilk olarak Eski Yunan’da Euripides tarafından kaleme alınmış, Roma İmparatorluğu Dönemi’nde ise Seneca tarafından yeniden yaratılmış, kökü Argonautlar mitolojik hikâyesine dayanan bir trajedidir. Bu trajedide kendisini aldatan kocasından öcünü, ondan olma iki oğlunu ortadan kaldırarak alan bir kadın anlatılmaktadır. Colchis (Gürcü) Kralı Aeetes’in kızı olan Medea, bir anti-kahraman olarak ‘iyi bir eş ve iyi bir anne’ olmanın yüceltildiği Roma toplumunda, Seneca’nın Romalı kadınlarla ilgili doğrularını pekiştirmekte ve Romalı kadınlara ‘olunmaması gereken kadın’ imajı üzerinden yön tayin etmektedir. Bu açıdan Seneca’nın metninde, tek tek okuyucuların yürütecekleri ‘tutkulu bir kadın Medea’ fikrinin ötesinde, ‘saf kötü’ bir karakter olarak konumlandırılan ve kötülüğünün sık sık aidiyeti ile birlikte dillendirildiği bir Medea görülmektedir. Bu bağlamda tarihi bir metin olarak Seneca’nın Medea’sı, Yunan-Roma Kültür Dairesinin ve bu dairenin içinde kalan Seneca’nın, dışarıda kalanları algılayış kodlarının ortaya çıkarılmasına da imkân sunmaktadır

🔖

Cite This Article

FİLDİŞ, B. (2015). MEDEA AS OTHER OF SENECA FROM ROME. International Journal of Sport Culture and Science, Cilt 3 (Özel Sayı 1), 866–878. https://ajindex.com/articles/769215

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Bonnard, A. (2004), Antik Yunan Uygarlığı-Euripides’ten İskenderiye’ye, çev. Kerem Kurtgözü, C: 3, Evrensel Basım Yayın, İstanbul Can, Ş. (2012).
  2. Klasik Yunan Mitolojisi, Ötüken Neşriyat, 11. Basım, İstanbul Cömert, B. (2008).
  3. Mitoloji ve İkonografi, De Ki Yayınevi, 2. Basım, Ankara David, A. (1995). Coğrafi Keşifler Tarihi, çev. Osman Bahadır, Alan Yayıncılık, İstanbul Erhat, A. (1993).
  4. Mitoloji Sözlüğü, Remzi Kitabevi, 5. Basım, İstanbul Estin, C.-Laporte, H. (2010). Yunan ve Roma Mitolojisi, çev. Musa Eran, TÜBİTAK Popüler Bilim Kitapları, 26. Basım, Ankara Euripides (2014). Medea, çev. Ari Çokona, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları,
  5. İstanbul Graves, R. (2010).
  6. Yunan Mitleri -Tanrılar, Kahramanlar, Söylenceler-, çev. Uğur Akpur, Say Yayınları,
  7. İstanbul Ponting, C. (2011). Yeni Bir Bakış Açısıyla Dünya Tarihi, çev. Eşref Bengi Özbilen, Alfa Yayınları, 2. Basım, İstanbul, 2011.
  8. Rousselle, A. (2005). “Eski Roma’da Beden Siyaseti”, ”, Kadınların Tarihi, ed. Georges Duby, Michelle Perrot, çev. Ahmet Fethi, C:1, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, s. 302-340
  9. Scheid, J. (2005). “Romalı Kadınların Dinsel Rolleri”, Kadınların Tarihi, ed. Georges Duby, Michelle Perrot, çev. Ahmet Fethi, C: 1, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, s. 377-406
  10. Seneca (2013). Medea, çev. Çiğdem Dürüşken, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 3. Basım, İstanbul Söğütlü Erişgin, Ö. (2013). “Roma Toplumunda Kadın”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C:4, Sayı:2, s. 1-31
  11. Şenel, A. (2013).
  12. Siyasi Düşünceler Tarihi, Bilim ve Sanat Yayınları,
  13. Ankara Tekin, O. (2012).
  14. Eski Yunan ve Roma Tarihine Giriş, İletişim Yayınları, 7.Basım, İstanbul Thomas, Y. (2005). “Roma Hukukunda Cinsiyet Ayrımı”, Kadınların Tarihi, ed. Georges Duby, Michelle Perrot, çev. Ahmet Fethi, C: 1, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, İstanbul, s. 99-150
  15. Zehiroğlu, A. (1999).
  16. Antik Çağlarda Doğu Karadeniz, Çivi Yazıları Yayınevi, İstanbul