Journals / International Journal of Sport Culture and Science / 2016 / Cilt 4 (Özel Sayı 1)

Eğitim Kademesi ve Akademik Başarı Açısından Sporcu Öğrencilerin Öğrenme Stilleri

Field : Physical Education, Sport Pedagogy Type : Research Article

Pages
146–155
Publication Date
2016-08-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca eğitim kademesi değişkeninin, sporcu öğrencilerin öğrenme stillerini belirleyici bir özellik olmadığı söylenebilir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmanın amacı, sporcu öğrencilerin baskın öğrenme stillerini belirleyerek, eğitim kademesi ve akademik başarıları açısından incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubunu, 350’si ortaöğretim ve 132’si yükseköğretimde öğrenim gören, 482 sporcu öğrenci oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca eğitim kademesi değişkeninin, sporcu öğrencilerin öğrenme stillerini belirleyici bir özellik olmadığı söylenebilir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sporcu öğrenci · Kolb öğrenme stili modeli · ortaöğretim

Abstract

Araştırmanın amacı, sporcu öğrencilerin baskın öğrenme stillerini belirleyerek, eğitim kademesi ve akademik başarıları açısından incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 350’si ortaöğretim ve 132’si yükseköğretimde öğrenim gören, 482 sporcu öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kolb Öğrenme Stili Envanteri-III (KÖSE-III) kullanılmıştır. Verilerin analizinde, χ2 (Chi-square) ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. Sporcu öğrencilerin öğrenme stilleri eğitim kademesine göre farklılaşmazken, akademik başarıları öğrenme stillerine göre farklılık göstermiştir. Araştırma sonucunda, sporcu öğrencilerin en fazla değiştirme, en az ise yerleştirme öğrenme stillerine sahip oldukları görülmüştür. Buna ek olarak, yerleştirme öğrenme stillerine sahip öğrencilerin akademik başarılarının değiştirme öğrenme stiline sahip öğrencilerin akademik başarılarından yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca eğitim kademesi değişkeninin, sporcu öğrencilerin öğrenme stillerini belirleyici bir özellik olmadığı söylenebilir

Özet

Araştırmanın amacı, sporcu öğrencilerin baskın öğrenme stillerini belirleyerek, eğitim kademesi ve akademik başarıları açısından incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, 350’si ortaöğretim ve 132’si yükseköğretimde öğrenim gören, 482 sporcu öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kolb Öğrenme Stili Envanteri-III (KÖSE-III) kullanılmıştır. Verilerin analizinde, χ2 (Chi-square) ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. Sporcu öğrencilerin öğrenme stilleri eğitim kademesine göre farklılaşmazken, akademik başarıları öğrenme stillerine göre farklılık göstermiştir. Araştırma sonucunda, sporcu öğrencilerin en fazla değiştirme, en az ise yerleştirme öğrenme stillerine sahip oldukları görülmüştür. Buna ek olarak, yerleştirme öğrenme stillerine sahip öğrencilerin akademik başarılarının değiştirme öğrenme stiline sahip öğrencilerin akademik başarılarından yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca eğitim kademesi değişkeninin, sporcu öğrencilerin öğrenme stillerini belirleyici bir özellik olmadığı söylenebilir

🔖

Cite This Article

ALEMDAĞ, C., KALKAVAN, A., ALEMDAĞ, S., ÖZKARA, A. B. (2016). Eğitim Kademesi ve Akademik Başarı Açısından Sporcu Öğrencilerin Öğrenme Stilleri. International Journal of Sport Culture and Science, Cilt 4 (Özel Sayı 1), 146–155. https://ajindex.com/articles/769015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Alemdağ C, Öncü E (2015). Kolb öğrenme stili modeline göre beden eğitimi öğretmeni adayları. Alan Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-12.
  2. Altun F, Yazıcı H (2010). Learning styles of the gifted students in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 198-202.
  3. Aracı H (2007). Yapılandırmacı yaklaşımla beden eğitimi ve spor etkinlikleri. Ankara:
  4. Nobel Yayın. Arslan M (2007). Eğitimde yapılandırmacı yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 40(1), 41-61.
  5. Aydın N, Yılmaz A (2010). Yapılandırıcı yaklaşımın öğrencilerin üst düzey bilişsel becerilerine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 57-68.
  6. Baykara Pehlivan K (2010). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir çalışma. İköğretim Online, 9(2), 749-763.
  7. Bektaş F (2013). Determining learning styles of the professional mountaineers. Educational Research and Reviews, 8(6), 212-217.
  8. Can Ş (2010). Determination of the learning styles of the pre-school teacher candidates (The case of Muğla University, Turkey). Procedia Social and Behavioral Sciences, 2, 4137-4141.
  9. Can Ş (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının öğrenme stilleri ile bazı değişkenler arasındaki ilişkinin araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 70-82.
  10. Cavas B (2010). A study on pre-service science, class and mathematics teachers’ learning styles in Turkey. Science Education International, 21(1), 47-61.
  11. Connell TH, Franklin C (1994). The internet: Educational issues. Library Trends, 42(4), 608-625.
  12. Çaglayan HS (2011). The investigation of academicians' learning styles in school of physical education and sports in Turkey. Educational Research and Reviews, 6(3), 326-333.
  13. Çelik F, Şahin H (2011). Beden eğitimi ve spor öğretmenliği öğretmen adaylarının cinsiyet ve öğrenim gördükleri sınıf düzeyleri bakımından öğrenme stillerinin incelenmesi (MAKÜ Örneği). Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 23-38.
  14. Demir T (2008). Türkçe eğitimi bölümü öğrencilerinin örenme stilleri ve bunların çeşitli değişkenlerle ilişkisi (Gazi Üniversitesi Örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), 129-148.
  15. Demirhan G, İnce ML, Koca C, Kirazcı S (Ed.) (2010). Öğretim modelleri ve güncel araştırmalar. Ankara:
  16. Spor Yayınevi ve Kitabevi.
  17. Duffy TM, Cunningham DJ (1996). Constructivism: Implications for the design and delivery of instruction. In D. Jonassen (Ed.). Educational communications and technology (p. 170-199). New York: Simon & Schuster Mac