Journals / OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 6 - Sayı: 11

Investigation of the Families’ Knowledge and Awareness about Effect of Cartoon on Children

Çizgi Film Programlarının Çocuklara Etkisi Konusunda Ailelerin Bilgi ve Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi

Pages
341–364
Publication Date
2016-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, parents did not talk to their children about cartoon programs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this research is the investigation of the families’ knowledge and awareness about effect of cartoon on children.
📊
Key Findings & Data:Research data was collected via semi-structured interviews. 25 parents who have children in preschool education in Kütahya.
💡
Conclusion & Impact:Finally, parents did not talk to their children about cartoon programs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çizgi film programları · aile bilinci · okul öncesi dönem

Abstract

The aim of this research is the investigation of the families’ knowledge and awareness about effect of cartoon on children. In this research, phenomenological design as qualitative method was used. Research data was collected via semi-structured interviews. 25 parents who have children in preschool education in Kütahya. Participants were determined by purposeful convenient sampling strategy. Data of the research was analyzed using descriptive and systematic (thematic) analysis. According to the findings, parents don’t have enough information about cartoon program and so they allowed choices about cartoon to children. In addition, parents said that cartoons affected children negatively. In other words, cartons have more harmful effect than useful effect. Finally, parents did not talk to their children about cartoon programs.

Özet

Araştırmanın amacı, çizgi film programlarının çocuklara etkisi konusunda ailelerin bilgi ve farkındalık düzeylerini incelenmektir. Araştırmada, nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş ve araştırma olgu bilim deseni kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, yarı-yapılandırılmış görüşme soruları yoluyla elde edilmiştir. Araştırma, amaçlı uygun örnekleme stratejisiyle belirlenen Kütahya ilinde çocuğu okul öncesine devam eden 25 ebeveynin katılımıyla gerçekleşmiştir. Araştırma verileri betimsel ve sistematik (tematik) analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Araştırma bulgularına göre, araştırmaya katılan ebeveynlerin çizgi film programları hakkında fazla bilgiye sahip olmadıkları bundan dolayı program konusunda seçimleri çocuğa bıraktıkları tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcılar, çizgi filmlerin çocukları olumsuz etkiledikleri, bir başka ifadeyle yararlı etkilerinden ziyade zararlı etkileri olduğunu aktarmışlardır. Son olarak ebeveynlerin çizgi film programları hakkında çocuklarıyla konuşmadıkları tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

YETİM, G., SARIÇAM, H. (2016). Investigation of the Families’ Knowledge and Awareness about Effect of Cartoon on Children. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 11, 341–364. https://ajindex.com/articles/76311

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akçalı, S. İ. (2007). Medya ve çocuk. İstanbul:
  2. Ebabil Yayınları.
  3. Akkuş, S. Y., & Yılmazer, Y. (2015). 3-60 ay arası çocukların televizyon izleme alışkanlıklarının incelenmesi. Uluslararası Katılımlı III. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Kongresi “Erken Müdahale”, 11-13
  4. Mayıs, Ankara. Sözel Bildiriler XIV. SS060 Altunışık, R., Çoşkun, R., Yıldırım, E., & Bayraktaroğlu, S. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Sakarya: Sakarya Kitabevi.
  5. Anderson, D. R., & Pempek, T. A. (2005). Television and very young children. American Behavioral Scientist, 48(5), 505-522.
  6. Arslan, A. (2004). Bir sosyolojik olgu olarak televizyon. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1). https://www.j-humansciences.com/ojs/index.php/IJHS/article/view/163/163
  7. Arıkan, R. (2000). Araştırma teknikleri ve rapor yazma. Ankara: Gazi Kitabevi, s. 94 Aziz, A. (2003). Araştırma yöntemleri, teknikleri ve iletişim. Ankara: Turhan Kitabevi, s. 85 Balcı, A. (2006). Araştırma teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Yayınları, s. 168 Bayrakçı, M. (2007). Sosyal öğrenme kuramı ve eğitimde uygulanması. SAÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 198-210.
  8. Belviranlı, S., Ceritoğlu, K., Bilgin, Ç. et al. (2008). Annelerin televizyon izleme konusundaki davranışları ve akıllı işaretler. TAF Prev Med Bull., 7(3), 191-198.
  9. Bloor, M., & Wood, F. (2006). Keywords in qualitative methods. Thousand Oaks, London, New Delhi: Sage Publications. Bryant, J., & Oliver, M. B. (2009). Media effects: Advances in theory and research. New York: Taylor & Francis. Büyükbaykal, G. N. (2007). Televizyonun çocuklar üzerindeki etkileri. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 31-44.
  10. Calvert, S. L., & Kotler, J. A. (2003). Lessons from children’s television: The impact of the children’s television act on children’s learning. Applied Developmental Psychology, 24, 275-335.
  11. Cesur, S., & Paker, O. (2007). Televizyon ve çocuk: Çocukların TV programlarına ilişkin tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19), 106-125
  12. Ceylan, R., Bıçakçı, M., & Aral, M. (2012). Çocukların benlik kavramlarında televizyon seyretme süresi ve seyredilen programların etkisinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 25-33.
  13. Christakis, D. A., & Zimmerman, F. J. (2007). Violent television viewing during preschool is associated with antisocial behavior during school age. Pediatrics, 120(5), 993-999.
  14. Christakis, D. A., Zimmerman, F. J., DiGiuseppe, D. L., & McCarty, C. A. (2004). Early television exposure and subsequent attentiona