SavedAdd your journal

Journals / Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesinin Değerlendirilmesi: Sivas Örneği

Murat DEMİRBÜK
Nuray KIZILASLAN
Pages
72–82
Publication Date
2017-04-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Talep yönlendirmeli ve katılımcılığı önemseyen yöntemlerle hazırlanan yayım programların başarıyı artıracağı düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türkiye’deki tarımsal yayım çalışmaları uzun geçmişe sahiptir. 2007 yılında uygulamaya konulan Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi (TARGEL) kamu yayımı açısından hayata geçirilen son projedir.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda Sivas İli Merkez ilçede 47 tarım yayımcısı ile anket yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Talep yönlendirmeli ve katılımcılığı önemseyen yöntemlerle hazırlanan yayım programların başarıyı artıracağı düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Proje · Tarımsal yayım

Özet

Türkiye’deki tarımsal yayım çalışmaları uzun geçmişe sahiptir. 2007 yılında uygulamaya konulan Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi (TARGEL) kamu yayımı açısından hayata geçirilen son projedir. Bu çalışmada Sivas ili Merkez ilçede TARGEL projesi kapsamında görev yapan tarım yayımcılarının görüşlerini ortaya koymak, uygulama süresince yaşanan problemleri tespit etmek ve gelecekteki olası tarımsal yayım projelerine dair öneriler geliştirmek amaçlanmıştır. Bu kapsamda Sivas İli Merkez ilçede 47 tarım yayımcısı ile anket yapılmıştır. Tarım yayımcılarının eğitim, tarımsal yayım eğitimi, hizmet içi eğitim ve yenilikleri takip edebilme durumları ile çalışma bölgeleri ve koşulları, projeye ilişkin değerlendirmelerine dair bulgular SPSS programı kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda; tarım yayımcılarının uzun süre boyunca çalışma bölgeleri dışında görevlendirildikleri ve iş yüklerinin fazla olması nedeniyle kendilerinden beklenen birçok görevi yerine getiremedikleri tespit edilmiştir. Çalışma bölgelerinde fiziki ve teknik donanım ve hizmet içi eğitimler konusunda eksiklikler olduğu, tarım yayımcılarının ihtiyaçlarının ilgili idare tarafından karşılanmadığı, araştırma kuruluşlarının çalışmalarını takip edemedikleri sonucuna ulaşılmıştır. Özlük hakları açısından çalışanlar arasındaki eşitsizlik, ilçe merkezlerindeki personel ihtiyacından dolayı tarım yayımcıların farklı işlerde çalıştırılmaları ve fiziki eksikliklerin giderilememesi gibi etkenler projenin sonlandırılmasında etkili olmuştur. Yayım programlarının yetersizliği ve var olanın uygulanmasında güçlükler olması yayım çalışmalarının etkinliğini azaltmaktadır. Tarım yayımcılarının yayım programlarını hazırlaması ve uygulaması için gerekli koşullar oluşturulmalıdır. Talep yönlendirmeli ve katılımcılığı önemseyen yöntemlerle hazırlanan yayım programların başarıyı artıracağı düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

DEMİRBÜK, M., KIZILASLAN, N. (2017). Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesinin Değerlendirilmesi: Sivas Örneği. Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 1, 72–82. https://ajindex.com/articles/761225

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Anonim,2013.TARGEL,http://www.tarim.gov.tr/Sayfalar//Icerikler.aspx?rid=393&NodeValue=393&KonuId=345&zGroup=0&ListName=Icerikler (23.11.2013). Anonim, 2016. www.tarim.gov.tr. Çakmak, E., 2010. Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi (TAR-GEL) Kapsamında Tarım Danışmanlığı Sisteminin İnceleme ve Değerlendirilmesi: Tokat İli Örneği. (Y. Lisans Tezi), Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Tokat. Ceylan, I. C. 2012. AB ve Türkiye'de Danışmanlık Sistemleri ve Süt Sığırı İşletmelerinin Yönetimi, 3. Bölüm, Aydın İli Damızlık Sığır Yetiştiricileri Birliği Yayını, s. 31, Haziran 2012,
  2. Aydın. Çukur, T., 2007. Türkiye’de Uygulanan Tarımsal Yayım Politikaları ve AB ye Uyum Açısından Öneriler Üzerine Bir Araştırma. (Doktora Tezi), Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, İzmir. FAO (Food and Agriculture Organization of the United Nations), 1997. Improving Agricultural Extension. A reference manual. Rome. Kızılaslan, N.,2013. Tarım Danışmanlarının Tarımsal Yayım Ve Danışmanlık Sistemindeki Rolleri Ve Sisteme Bakış Açıları. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Gaziosmanpaşa Bilimsel Araştırma Dergisi, 6: 67-84.
  3. Koçak, F., 2012. Türkiye'de ve AB de Tarımsal Yayım ve Danışmanlık Sistemlerinin Karşılaştırılmalı Olarak İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Tekirdağ. Oymak, Z., Özden, A. 2013. Çalışan Perspektifinden Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi: Aydın İli Örneği. Tarım Ekonomisi Dergisi, 19 (1): 81-91.
  4. Özkan, E., Aydın, B., Altun, A., Demir, O., Altıntaş, A., Anaç, H., Tan, M., Pezikoğlı, F., Altıntaş, G., Kara, A. 2010. Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesinde Çalışan Sözleşmeli Elemanlarla İlgili Durum Analizi. Türkiye Ziraat Mühendisliği VII Teknik Kongresi, 11-15 Ocak, 2010,
  5. Ankara.
  6. Şişman, Z., 2010. Türkiye’de ve AB Ülkelerinde Tarımsal Yayım Çalışmalarının İncelenmesi. (46. Dönem AB Temel Eğitim Kursu), Ankara.
  7. Taluğ, C. 1994. Tarımsal Dönüşüm ve İnsan Kaynağı Geliştirme, Tarım Haftası 95 Kongre, ZMO, TC Ziraat Bankası Kültür Yayınları No: 25, 129 138, Ankara.
  8. Toktaş, S., 2010. Adana İlinde Tarımsal Yayımı Geliştirme Projesi (Tar-Gel) Uygulamalarının Değerlendirilmesi. (Y. Lisans Tezi), Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarım Ekonomisi Anabilim Dalı, Adana.