AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTo ensure adequate depth of cure, manufacturers’ recommended curing times should be extended whenever curing light tip distances are increased.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study was to evaluate the surface hardness value of Silorane and different composite restorative materials upon exposure to different distances between the light source and the resin surface. Five different composite resins used in the study Filtek Silorane, Filtek Supreme, Premise, Grandio, Inten- S . Twenty samples were prepared for each group n=100 and the resin thickness was 2 mm. Composite groups were divided into 4 sub-groups with 5 samples each. These groups were determined according to distances [0 mm surface contact , 3 mm, 6 mm and 9 mm] to be applied during the polymerization process between the light source tip and resin surface. The composite samples were prepared using stainless steel molds with a 5 mm diameter cavity and heights of 2 mm. The composite resins were placed as incremental, covered by transparent mylar strips at the top and bottom and compressed with finger pressure between glass slides. During the polymerization to standardize the distances between the tip of the units and the resin composite surface, rings corresponding in height to distances were used. LED light device was used in this study and samples were polymerized for 40 s. For each sample 3 indentations were made at the top and bottom surfaces and averaged to determine the hardness value. According to the 2-way-ANOVA, the restorative materials and distance between the light source and resin surface were statistically significant for the bottom and the top surface of the specimens. The lowest hardness was observed in 9 mm. The highest VHV was observed in Grandio group. When comparing the top and bottom surfaces, there were statistically significant differences in all study groups. To ensure adequate depth of cure, manufacturers’ recommended curing times should be extended whenever curing light tip distances are increased.
Özet
Bu çalışmanın amacı, ışık kaynağı ve rezin yüzeyi arasında farklı mesafeler uygulanarak polimerize edilen Siloran ve farklı kompozit restoratif materyallerin yüzey sertlik değerlerini incelemektir. Çalışmada 5 farklı kompozit rezin kullanıldı Filtek Silorane, Filtek Supreme, Premise, Grandio, Inten-S ve her bir grup için 2 mm kalınlığında 20’şer örnek hazırlandı n=100 . Kompozit grupları kendi içinde 5’er örnekten oluşan 4 alt gruba ayrıldı. Bu gruplar ışık kaynağı ile rezin yüzeyi arasında polimerizasyon işlemi sırasında uygulanacak olan mesafelere [0 mm yüzey ile temas , 3 mm, 6 mm ve 9 mm] göre belirlendi. Kompozit örnekler, 5 mm çapında ve 2 mm yüksekliğinde kullanılarak hazırlandı. Tabakalama tekniği ile yerleştirilen kompozit rezinler şeffaf bant ve siman paslanmaz çelik kalıplar camı arasında parmak basıncıyla sıkıştırıldı. Polimerizasyon sırasında ışık cihazı ucu ile kompozit rezin yüzeyi arasındaki 4 farklı mesafenin standardizasyonunu sağlamak için 0 mm, 3 mm, 6 mm ve 9 mm yüksekliğe sahip yüzükler kullanıldı. Çalışmada LED ışık cihazı kullanıldı ve örnekler 40 s süre ile polimerize edildi. Her bir örneğin üst ve alt yüzeyleri için 3’er ölçüm yapıldı ve bu ölçümlerin ortalamaları alınarak sertlik değerleri belirlendi. İki yönlü ANOVA’ya göre, restoratif materyaller ile ışık kaynağı ve rezin yüzeyi arasındaki mesafe, örneklerin alt ve üst yüzeyi için istatistiksel olarak anlamlıdır. En düşük sertlik değerleri 9 mm’de gözlendi. En yüksek sertlik değerleri ise Grandio grubunda gözlendi. Alt ve üst yüzeyler kıyaslandığında, tüm çalışma gruplarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Eğer ışık ucu ile rezin yüzeyi arasındaki mesafe artarsa, yeterli polimerizasyon derinliğini sağlamak için üreticilerin tavsiye ettiği polimerizasyon süresi uzatılmalıdır