Journals / Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) / 2022 / Cilt: 22 - Sayı: 1

The Approach of Abū’l-Muʿīn al-Nasafī to the Method of al-Istidlāl bi al-shāhid ‘alā al-ghā’ib

EBÜ'L-MUÎN EN-NESEFÎ'NİN ŞÂHİTLE GÂİBE İSTİDLÂL YÖNTEMİNE YAKLAŞIMI

Pages
233–249
Publication Date
2022-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

He sometimes mentioned about the method with different name, such as Dalāla al-muhdathāt ‘alā al-ṣifāt.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Method of al-istidlāl bi al-shāhid ‘alā al- ghā’ib has been used in different intensities by Mu‘tazilī, Māturīdī and As̲h̲ʿarī theologians (mutakallimûn) as the basic method of mutaqaddimūn’s (predecessors) theology.
📊
Key Findings & Data:It is significant what kind of attitude the theologians have about this method, which has been discussed on different perspectives such as its nature, informational value and whether it is suitable for use in theology. al-Nasafī was a great theologian who had been distinguished with his systematic and methodical Uṣūl in al-Māturīdiyya.
💡
Conclusion & Impact:He sometimes mentioned about the method with different name, such as Dalāla al-muhdathāt ‘alā al-ṣifāt.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kelâm · Şâhid ile Gâibe İstidlâl · Ebü’l-Muîn en-Nesefî

Abstract

Method of al-istidlāl bi al-shāhid ‘alā al- ghā’ib has been used in different intensities by Mu‘tazilī, Māturīdī and As̲h̲ʿarī theologians (mutakallimûn) as the basic method of mutaqaddimūn’s (predecessors) theology. It is significant what kind of attitude the theologians have about this method, which has been discussed on different perspectives such as its nature, informational value and whether it is suitable for use in theology. al-Nasafī was a great theologian who had been distinguished with his systematic and methodical Uṣūl in al-Māturīdiyya. There have been different studies on the semantic method that he used masterfully. However, there is no study which is only interested in his approach to method of the istidlāl bi al-shāhid ‘alā al- ghā’ib. The distinctive features of al-Nasafī’s approach to this method are as follows: al-Nasafī tried to raise the method from the level of analogy to the level of ta‘līl/al-Ḳiyās al-burhānī (syllogizm). He accepted the method in theory and resorted it to support his ideas. At the same time, al-Nasafī mainly apllied to the method in his discussions with the opponents and tried to show their misuse of this method as the main reason for their erroneous views. He sometimes mentioned about the method with different name, such as Dalāla al-muhdathāt ‘alā al-ṣifāt.

Özet

Şâhid ile gâibe istidlâl, mütekaddimîn kelâmının temel yöntemi olarak, Muʽtezile, Mâtürîdî ve Eşʽarî kelâmcılar tarafından farklı yoğunluklarda kullanılmıştır. Mâhiyeti, bilgisel değeri ve kelâmda kullanılmaya elverişli olup olmaması gibi farklı açılardan tartışılagelen bu yöntem hakkında kelâmcıların nasıl bir tutum sergilediği önemlidir. Nesefî, Mâtürîdî ekolde, sistematik ve metodik üslubuyla temayüz etmiş büyük bir kelâmcıdır. Maharetle kullandığı semantik metodu üzerine farklı çalışmalar yapılmıştır. Ancak şâhid ile gâibe istidlâl metoduna yaklaşımı, müstakil bir çalışmaya konu olmamıştır. Nesefî’nin yönteme yaklaşımının ayırt edici özellikleri şunlardır: Nesefî yöntemi analoji seviyesinden, ta’lîl/burhânî kıyâs seviyesine yükseltmeye çalışmıştır. İkinci olarak, söz konusu yöntemi teoride kabul etmiş, bazı görüşlerini desteklemek için yönteme başvurmuş ancak ağırlıklı olarak muhalifleriyle yaptığı tartışmalarda yöntemi gündeme getirmiş ve adeta onların hatalı görüşlerinin temeli olarak, bu yöntemi yanlış kullanmalarını göstermeye çalışmıştır. Ayrıca o, yöntemi bazen “muhdesâtın sıfatlara delâleti” gibi farklı isimlerle kullanmıştır.

🔖

Cite This Article

KARAGÖZ, N. (2022). The Approach of Abū’l-Muʿīn al-Nasafī to the Method of al-Istidlāl bi al-shāhid ‘alā al-ghā’ib. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Cilt: 22 - Sayı: 1, 233–249. https://ajindex.com/articles/746037

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Arslan, Hulusi. “Tanrı Hakkında Konuşmanın Kelâmî Bir Metodu Olarak el-İstidlâl bi’ş-şâhid ale’l-gâib (Kadı Abdulcebbar Örneği)”. Tabula Rasa 9 (2003), 65-85. Bâkıllânî, Kâdî Ebû Bekir Muhammed b. Tayyib el-. Kitâbü’t-Temhîd. thk. Ritşard Yusuf Mekârisî el-Yesûî. Beyrut: el-Mektebetü’ş-Şarkiyye, 1957. Câbirî, Muhammed Âbid el-. Binyetü’l-akli’l-Arabî. Beyrut: Merkez Dirâsât el-Vahde el-Arabiyye, 9. Basım, 2009. Cürcânî, Ali b. Muhammed es-Seyyid eş-Şerif el-. Mu’cemü’t-Târîfât. Kahire: Dârü’l-Fazîle, ts. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Abdülmelik b. Abdullah b. Yusuf el-. el-Burhân fî usûli’l-fıkh. thk. Abdülazîm ed-Dîb. 2 Cilt. Katar: Şeyh Halîfe b. Hamed Âl Sânî, 1. Basım, 1978.
  2. Demir, Hilmi. Delil ve İstidlalin Mantıki Yapısı-İlk Dönem Sünni Kelam Örneği. Ankara Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2001. Ebü’l-Muîn en-Nesefî, Meymûn b. Muhammed. Tebsıratü’l-edille fî usûli’d-dîn. thk. Hüseyin Atay - Şaban Ali Düzgün. 2 Cilt. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2. Basım, 2004. Enbârî, Ebü’l-Berekât Abdurrahman b. Muhammed el-. Kitâbü’d-Dâî ile’l-İslâm. thk. Seyit Hüseyin Bahcıvan. Beyrut: Dârü’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, 1988.
  4. Erdem, Hüseyin Sabri. Tabsire’ye Semantik Yaklaşım. Ankara:
  5. Ankara Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstütüsü, Doktora Tezi, 1988.
  7. Erkol, Ahmet. “Kelâm İlminde ‘Kıyâsu’l-Gâib Ala’ş-Şâhid’ Metodunun Kullanımı”. EKEV Akademi Dergisi 20 (Yaz 2004), 157-176. Eş’arî, İmâm Ebü’l-Hasen Ali b. İsmail el-. Kitâbü’l-Lüma’ fi’r-reddi alâ ehli’z-zeyg ve’l-bida’. thk. Hamûde Garâbe. Matbaatu Mısır Şerike Müsâhime Mısriyye, 1955. Fîrûzâbâdî, Mecdüddîn Muhammed b. Ya’kûb el-. el-Kâmûsu’l-muhît. Kahire: Dârü’l-Hadîs, 2008. Gazâli, Ebû Hâmid Muhammed b. Muhammed el-. Mi’yârü’l-ilm fi’l-mantık. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1. Basım, 1990.
  8. Güneş, Kadir. el-Mu’cem Arabî-Türkî. İstanbul: Mektep Yayınları, 2011. Hasan eş-Şâfiî. el-Âmidî ve ârâuhu’l-kelâmiyye. Kahire: Dârü’s-Selâm, 1998. Hattâf, Hasan el-. “Kıyâsu’l-gâib ’ale’ş-şâhid ve devruhû fî tekvîni’l-’akli’l-i’tizâlî”. el-Fikru’l-İslâmiyyü’l-Mu’âsır 11/44 (2006), 128-191. https://doi.org/10.35632/citj.v11i44.1335 İbn Fûrek, Ebû Bekir Muhammed b. Hasan. Mücerredü Makâlâti’ş-Şeyh Ebi’l-Haseni’l-Eş’arî. thk. Daniel Gimaret. Beyrut: Dârü’l-Meşrık, 1987.
  9. İbn Metteveyh, Ali b. Abdullah b. Atiyye. el-Mecmû’ fi’l-muhît bi’t-teklîf. 4 Cilt. Beyrut: el-Matbaatü’l-Kâsûlîkiyye, 1965. Kâdî Abdülcebbâr. Şerhu’l-Usûli’l-hamse. Kahire: Mektebet’ü Vehbe, 3. Basım, 1996.
  10. Karagöz, Nail. “Mâturîdî’de