SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 7 - Sayı: 2

BİREYSEL DEĞERLERİN ÖRGÜTSEL ADALET VE SONUÇLARI İLİŞKİSİNDE YÖNLENDİRİCİ ETKİSİ:AKADEMİK PERSONEL ÜZERİNDE BİR ANALİZ

Füsun Çınar ALTINTAŞ
Pages
19–40
Publication Date
2006-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen en önemli bulgu, dağıtım ve işlem adaletinin gurur duygusu üzerindeki etkisinin hem kendini aşma hem de kendini gerçekleştirme değeri yüksek olan bireylerde daha yüksek çıktığıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, çalışanların bireysel değerlerinin yönlendiriciliği kapsamında, örgütsel adalet ve örgütsel adaletin sonuçları (gurur duygusu ve işten ayrılma niyeti) arasındaki etkileşim araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bireysel değerler, kendini gerçekleştirme ve kendini aşma bağlamında incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen en önemli bulgu, dağıtım ve işlem adaletinin gurur duygusu üzerindeki etkisinin hem kendini aşma hem de kendini gerçekleştirme değeri yüksek olan bireylerde daha yüksek çıktığıdır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar : Bireysel Değer Uyumu · İşlem Adaleti · Dağıtım Adaleti

Abstract

Bu çalışmada, çalışanların bireysel değerlerinin yönlendiriciliği kapsamında, örgütsel adalet ve örgütsel adaletin sonuçları (gurur duygusu ve işten ayrılma niyeti) arasındaki etkileşim araştırılmıştır. Bireysel değerler, kendini gerçekleştirme ve kendini aşma bağlamında incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi Türkiye’de devlet üniversitelerinin iktisadi ve idari bilimler fakültelerinde çeşitli ünvanlarla görev yapan akademisyenlerdir. Çalışmada web tabanlı anket kullanılmıştır. Ankete 247 kişi katılmıştır. Araştırmanın hipotezleri çalışanların kendini gerçekleştirme ve kendini aşma değerlerinin yüksek veya düşük olmaları üzerine kurgulanmıştır. Bu anlamda toplam iki adet hipotez gerçekleştirilmiştir. Elde edilen en önemli bulgu, dağıtım ve işlem adaletinin gurur duygusu üzerindeki etkisinin hem kendini aşma hem de kendini gerçekleştirme değeri yüksek olan bireylerde daha yüksek çıktığıdır.

Özet

Bu çalışmada, çalışanların bireysel değerlerinin yönlendiriciliği kapsamında, örgütsel adalet ve örgütsel adaletin sonuçları (gurur duygusu ve işten ayrılma niyeti) arasındaki etkileşim araştırılmıştır. Bireysel değerler, kendini gerçekleştirme ve kendini aşma bağlamında incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi Türkiye’de devlet üniversitelerinin iktisadi ve idari bilimler fakültelerinde çeşitli ünvanlarla görev yapan akademisyenlerdir. Çalışmada web tabanlı anket kullanılmıştır. Ankete 247 kişi katılmıştır. Araştırmanın hipotezleri çalışanların kendini gerçekleştirme ve kendini aşma değerlerinin yüksek veya düşük olmaları üzerine kurgulanmıştır. Bu anlamda toplam iki adet hipotez gerçekleştirilmiştir. Elde edilen en önemli bulgu, dağıtım ve işlem adaletinin gurur duygusu üzerindeki etkisinin hem kendini aşma hem de kendini gerçekleştirme değeri yüksek olan bireylerde daha yüksek çıktığıdır.

🔖

Cite This Article

ALTINTAŞ, F. Ç. (2006). BİREYSEL DEĞERLERİN ÖRGÜTSEL ADALET VE SONUÇLARI İLİŞKİSİNDE YÖNLENDİRİCİ ETKİSİ:AKADEMİK PERSONEL ÜZERİNDE BİR ANALİZ. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 19–40. https://ajindex.com/articles/74548

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Adams, J.S. (1965). Inequity in Social Exchange. Advances and Experimental Social Pyschology, L. Berkowitz (Edt.) New York: Academic Press.
  2. Alexander, S., ve Ruderman, M. (1987). The Role of Procedural and Distributive Justice in Organizational Behavior. Social Justice Research, Vol. 1, No. 2 177–198.
  3. Amirsahi, M. (Ekim 2006). “An Empirical Study of Managerial Value Systems and Decision- Making Styles Among The Managers In Iran, http://adt.curtin.edu.au/theses/available/adt- WCU20020715.132703/. Aytaç, M., Aytaç, S., Fırat, Z., Bayram, N. ve Keser, A. (2001). Akademisyenlerin Çalışma Yaşamı ve Kariyer Sorunları. Bursa: Uludağ Üniversitesi Araştırma Fonu İşletmesi. Berry, J.B., Portinga, Y.H., Marshall, H.S. ve Dosen, P.R. (1992). Cross Cultural Psychology Research and Applications, Cambridge University Press.
  4. Bies, R.J., Shapiro, D.L. ve Cumming, LL. (1988). Causal Accounts and Managing Organizational Conflict: Is it Enough to Say It’ s not My Fault ? Communication Research, Vol. 15,No. 4, 381–399.
  5. Bilsky, W. ve Schwartz, S. (1994). Values and Personality. European Journal of Personality, Vol.8, No. 3, 163–181.
  6. Bozeman, D. P. ve Perrewe, P. L. (2001). The Effect of Item Content Overlap on Organizational Commitment Questionnaire—Turnover Cognition Relationships. Journal of Applied Psychology. Vol. 86, Bozkurt, T. (1997). İşletme Kültürü: Kavram Tanımı ve Metodolojik Sorunlar. Endüstri ve Örgüt Psikolojisi, S.Tevrüz (Der.), İstanbul Türk Psikologlar Derneği Yayını. Brockner, J. ve Wiesenfeld, B. M. (1996). An Integrative Framework for Explaining Reactions to Decisions: The Interactive Effects of Outcomes and Procedures. Psychological Bulletin, Vol. 120, No.2, 189–208.
  7. Brown, R.J., Hinkle, S., Ely, P.G., Fox-Cardmone, L., Maras, P. ve Taylor, L.A. (1992). Recognizing Group Diversity: Indivudualist-Collectivist and Autonomous-Relational Social Orientations and Their Implications for Intergroup Processes. British Journal of Social Psychology, Vol. 31, 327–342.
  8. Budak, G. veSürvegil, O., (2005). Tükenmişlik Ve Tükenmişliği Etkileyen Örgütsel Faktörlerin Analizine İlişkin Akademik Personel Üzerinde Bir Uygulama. D.E.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi Cilt: 20, Sayı:2, 95–108.
  9. Calder, B.J., PhilipS, L.W. ve Tybout, A.M. (1981). Designing Research for Application. Journal of Consumer Research, Vol. 8, 197–207.
  10. Cohen, Y.C. ve P.E. Spector (2001). The Role of Justice in Organizations: A Meta-Analysis. Organizational Behavior and Human Decision Processes Vol. 86, No. 2, 278–321. Corb