Journals / Balkan Sosyal Bilimler Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 2

THE LEGAL FRAMEWORK OF BUSINESS RELATION BETWEEN THE MAIN EMPLOYER AND THE SUB-EMPLOYER IN THE CONTEXT OF TURKISH LABOR LAW NO. 4857

ASIL İŞVEREN – ALT İŞVEREN İLİŞKİSİNİN 4857 SAYILI İŞ KANUNU KAPSAMINDAKİ YASAL ÇERÇEVESİ

Pages
1–10
Publication Date
2012-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, the evolution process of sub-employer system which is not a new form employment type, is evaluated in terms of the conditions and legal aspects of it in general terms

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the scope of the Labor Law numbered 4857, no doubt that the most argued issue is the status of the mainemployer and the sub-employer body.
📊
Key Findings & Data:This issue has distracted the courts and it seems that it will continue to do so since the law was accepted and came into effect in 2003.
💡
Conclusion & Impact:In this study, the evolution process of sub-employer system which is not a new form employment type, is evaluated in terms of the conditions and legal aspects of it in general terms
🔬Design:Research Article
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:Alt İşveren · asıl işveren · taşeron

Abstract

In the scope of the Labor Law numbered 4857, no doubt that the most argued issue is the status of the mainemployer and the sub-employer body. This issue has distracted the courts and it seems that it will continue to do so since the law was accepted and came into effect in 2003. Because of increasing trend of the employment form and spreading especially in the public sector, the issue became continuously on the agenda. In this study, the evolution process of sub-employer system which is not a new form employment type, is evaluated in terms of the conditions and legal aspects of it in general terms

Özet

4857 sayılı İş Kanunu kapsamında en fazla tartışılan konuların başında şüphesiz olarak asıl işveren – alt işveren (taşeron) kurumu gelmektedir. Yasanın kabul edilip yürürlüğe girdiği 2003 yılından bu yana konu büyük ölçüde doktrini ve yargıyı meşgul etmiş ve gelecekte de meşgul edecek gibi görünmektedir. Son yıllarda bu istihdam biçiminin göstermiş olduğu genişleme trendi ve özellikle de kamu kesiminde de yaygınlaşması, konunun sürekli gündemde kalmasına neden olmuştur. Bu çalışmada, ilkin genel kanın aksine yeni bir istihdam formu olmayan alt işverenlik uygulamasının ortaya çıkış süreci kısaca değerlendirildikten sonra, yürürlükteki mevzuatımıza göre alt işverenlik ilişkisinin oluşturulmasının şartları, bildirim yükümlülüğü ve alt işverenlik sözleşmesinin oluşturulması, ilişkinin son bulma esasları, muvazaa ve yaptırımları genel hatlarıyla ele alınmaktadır.

🔖

Cite This Article

HEKİMLER, A. (2012). THE LEGAL FRAMEWORK OF BUSINESS RELATION BETWEEN THE MAIN EMPLOYER AND THE SUB-EMPLOYER IN THE CONTEXT OF TURKISH LABOR LAW NO. 4857. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 1–10. https://ajindex.com/articles/740000

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Alpagut Gülsevil, (2008/I), AB’de Güvenceli Esneklik ve Türkiye’de Yasal Düzenlemeler, TİSK Akademi, s.6-37. Biagi Marco, (2003), İş yaratma ve İş Hukuku – Korunmadan Öngörülen Eyleme, MESS, İstanbul. Canpolat Talat, (1992), Türk İş Hukukunda Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkisi, Kazancı, Ankara. Çankaya Osman Güven/ Çil Şahin, (2008), Asıl İşveren Alt İşveren İlişkisinde İşverenlerin Değişmesi ve Bunun İş İlişkisine Etkileri, Prof. Dr. Devrim Ulucan’a Armağan, Legal, s. 187-230. Çankaya Osman Güven/ Çil Şahin, (2006), 4857 Sayılı İş Kanununa Göre Asıl İşveren – Alt İşveren İlişkisi, Sicil, Eylül, s.69-81. Çankaya Osman Güven, (2002), Türk İş Hukukunda Alt İşveren Kavramı, Uygulamada Asıl İşveren-Alt İşveren İlişkilerinde Doğan Bazı Sorunlar, Yargıç Dr. Aydın Özkul’a Armağan, Ankara, s.15-31 Çelik Nuri, (2012), İş kanunundaki Asıl İşin Bir Bölümünün Alt İşverene Verilmesi Koşulluna İlişkin Bir Yasal Değişiklik Girişimi Üzerine Düşünceler, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, Beta, İstanbul, s.6-18. Çelik Nuri, (2000), Asıl İşverenle Yapılan Toplu İş Sözleşmesinden Alt İşverenlerin Yaralanıp Yaralanamayacaklarına İlişkin Yargıtay Kararların Gelişimi, Prof. Dr. Nusret Ekin’e Armağan, Tühis, Ankara, s.783-788. Ekonomi Müniri, (2008), “Asıl İşveren – Alt İşveren İlişkisinin Kurulması ve Sona Ermesi”, Türk İş Hukukunda Üçlü İlişkiler, Legal, İstanbul. Eren Selçuk/ Tuncel Ferhan, (2010), Asıl İşveren – Alt İşveren İlişkisi ile İlgili Yargıtay Kararları, Türk İş, Ankara. Eyrenci Öner/ Taşkent Savaş/ UlucanDevrim, (2010), Bireysel İş Hukuku, 4.Bası, Legal, İstanbul. Gerek Nüvit, (2007), Kamu Kuruluşlarında Hizmet Alım İhaleleri Kapsamında Çalıştırılan Alt İşveren İşçileri ile İlgili Sorunlar, Çalışma ve Toplum, 4, s.81-91. Güzel Ali, (2004), İş Yasasına Göre Alt İşveren Kavramı ve Asıl İşveren – Alt İşveren İlişkisinin Sınırları, Çalışma ve Toplum, 1, s.48-62. Hekimler Alpay, (2011), 4857 sayılı İş Kanunu Kapsamında Alt İşverenlik Kurumu Üzerine Düşünceler, İktisat ve Toplum, sayı 8,, s.70-74. Hekimler Alpay, (2009), Fexibilitaet und Sicherheit in der Türkei, Flexible and Secure Employment, Ljubljana, 59-75. İncirlioğlu Lütfi, (2006), Güncel Yargıtay Kararları Işığında Açıklamalı Yeni İş Kanunu, Legal, İstanbul,. Kaplan Tuncay, (2005), Asıl İşveren – Alt İşveren İlişkisinde Muvazaalı İşlem Sorunu, Prof. Dr. Can Tuncay’a Armağan, Legal, İstanbul,, s.219-233. Koç Yıldırım, (2001),
  2. Taşeronluk ve Fason Üretim, Türk-İş, Ankara. Köstekli Şeyma İpek, (2008), Esneklik – Güven