SavedAdd your journal

Journals / Balkan Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 18

Meslek Gruplarına Göre Açık İş ve İşsizlik Karşılaştırması: 2007-2018 Dönemi İncelemesi

Erdal ARSLAN
Aysun SOLAK
Pages
11–21
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türkiye’de ortaya çıkan işsizliğin, işgücü becerilerinin, meslekler, sektörler ve coğrafi dağılım açısından işgücü talebinin yapısıyla uyuşup uyuşmadığı konusu incelenecektir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İşsizlik, genel olarak çalışma gücü ve isteği olan, cari ücret seviyesinde çalışmaya razı olup, son 4 hafta boyunca iş aramasına rağmen iş bulamayan bireylerin toplamı olarak tanımlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:İşsizlik oranı ise iş bulamayan işgücünün toplam çalışabilir işgücüne oranıdır.
💡
Conclusion & Impact:Türkiye’de ortaya çıkan işsizliğin, işgücü becerilerinin, meslekler, sektörler ve coğrafi dağılım açısından işgücü talebinin yapısıyla uyuşup uyuşmadığı konusu incelenecektir
🔬Design:Research Article
📍Scope:2007-2018 Verileri
⚙️Variables:Açık İş · Yapısal İşsizlik · İşsizlik

Özet

İşsizlik, genel olarak çalışma gücü ve isteği olan, cari ücret seviyesinde çalışmaya razı olup, son 4 hafta boyunca iş aramasına rağmen iş bulamayan bireylerin toplamı olarak tanımlanmaktadır. Bir bireyin işsiz sayılabilmesi için çalışabilir durumda olması, herhangi bir yerde çalışmıyor olması ve iş arıyor olması gerekmektedir. İşsizlik oranı ise iş bulamayan işgücünün toplam çalışabilir işgücüne oranıdır. İşsizlik oranı mevcut ekonomik koşullarda iş bulmanın kolay olup olmadığının anlaşılması için iyi bir göstergedir. Demografik gruplar arasında işsizlik oranında farklılıklar olabilmektedir. Açık iş, işveren tarafından talep edilen işgücünü ifade eder. Yapısal işsizlik, emek piyasasında cari ücret seviyesinde iş arayan bireylerin sayısının açık iş sayısından fazla olması durumunda ortaya çıkan bir işsizlik türüdür. Çalışmada meslek gruplarına göre açık iş ve işsizlik karşılaştırması 2007-2018 dönemi için yapılacak, TÜİK İşgücü istatistikleri ile İŞKUR’un açık iş ve işsizlik istatistiklerinden yararlanılacaktır. Türkiye’de ortaya çıkan işsizliğin, işgücü becerilerinin, meslekler, sektörler ve coğrafi dağılım açısından işgücü talebinin yapısıyla uyuşup uyuşmadığı konusu incelenecektir

🔖

Cite This Article

ARSLAN, E., SOLAK, A. (2020). Meslek Gruplarına Göre Açık İş ve İşsizlik Karşılaştırması: 2007-2018 Dönemi İncelemesi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 18, 11–21. https://ajindex.com/articles/739650

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Acar, O. K. ve Yabanova, E. K. (2017). Aktif İşgücü Piyasası Politikaları Çerçevesinde Kütahya İşkur’un Mesleki Eğitim Faaliyetlerinin İncelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 85-110.
  2. Ağayev, S. ve Bora, A. (2012). Türkiye İçin Beveridge Eğrisi ve Emek Piyasası Üzerine Bir İnceleme. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 49(565), 23-35.
  3. Ay, A. (Ed.) (2007). Türkiye Ekonomisi-Makroekonomik Sorunlar ve Çözüm Önerileri, Konya: Çizgi Kitabevi.
  4. Blanchard, O.ve Diamond, P. (1989). The Beveridge Curve. Brookings Papers on Economic Activity. 20(1), 1-76.
  5. Bleakley, H.ve Fuhrer, C. J. (1997).
  6. Shifts in the Beveridge Curve, Job Matching and Labor Market Dynamics. New England Economic Review, 3-19.
  7. Bozdağlıoğlu, Y. U. (2008). Türkiye’de İşsizliğin Özellikleri ve İşsizlikle Mücadele Politikaları. Sosyal Bilimler Dergisi, 20, 45-64.
  8. Case, Karl E. ve Fair, Ray C. (2007). Principles of Macroeconomics. 8. Baskı. New Jersey: Pearson – Prentice Hall. Ekin, N. (2003). Türkiye’de İşsizlik: “İş Aramayan İşsizler-Kırsal Yoksullar-Kentsel Kayıt Dışı Yapay İstihdamdakiler-Açık İşsizler”. Kamu-İş, 7(2). Gökçen, A. M. (1973). Türkiye'de İstihdam Politikası. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 33: 1-4.
  9. Gölhan, M. (2012). Türkiye’de Sanayileşme ve İstihdam. Journal of Social Policy Conferences, 0 (39), 9-20.
  10. Kasapoğlu, M. M. ve Murat, S. (2018). Aktif İstihdam Politikaları ve Türkiye’de İşkur Tarafından Uygulanan Aktif İstihdam Politikalarına Güncel Bir Bakış. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(25): 485-502.
  11. Kanca, O. C. (2012). Türkiye’de İşsizlik ve İktisadi Büyüme Arasındaki Nedenselliğin Ampirik Bir Analizi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 1-18.
  12. Kosfeld, R., C. Dreger, H.F. Eckey (2006). On the Stability of the German Beveridge Curve: A Spatial Econometric Perspective. IZA Discussion Paper Series. Krugman, P. ve Wells, R. (2009). Macroeconomics. 2. Baskı, New York: Worth Publishers.
  13. Mankiw, N. G. (2007). Principles of Macroeconomics. 4. Baskı, USA: Thomson – South Western. Miles, D. ve Scott, A. (2002). Macroeconomics. New York: John Wiley and Sons Inc. Öksüz, D. (2007). İŞKUR’un İşe Yerleştirme Hizmetleri, Özel Sektör Üzerine Etkisi ve Etkinliğinin Arttırılması. Uzmanlık Tezi. Ankara.
  14. Samuelson, P.A. ve Nordhaus, W. D. (2010). Macroeconomics. 19. Baskı, Boston: McGraw Hill. İŞKUR (2017). 2017 Yılı İşgücü Piyasası Araştırması- Mesleki, Bilimsel ve Teknik Faaliy