SavedAdd your journal

Journals / Ahi Evran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 5 - Sayı: FÜTÜVVET, AHİLİK ve İKTİSADİ HAYAT ÖZEL SAYISI

AHİLİK SİSTEMİNİN İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ (İKY) AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Ahmet ÜNSÜR
Pages
132–149
Publication Date
2021-12-21
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışma sonucu, modelin başarısındaki temel faktörün iyi tasarlanmış iş modeli ile İslam ahlakı değerlerine dayalı değerlerle yönetim anlayışı olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ahilik temelini İslam dini esaslarının oluşturduğu bir mesleki örgütlenme biçimidir.
📊
Key Findings & Data:Bu yapı bütün dinamikleri ile aktif olduğu dönemlerde sadece mesleki bakımdan değil, uzunca yıllar iktisadi, siyasi, askeri, sosyal bütün alanlarda da etkili olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Çalışma sonucu, modelin başarısındaki temel faktörün iyi tasarlanmış iş modeli ile İslam ahlakı değerlerine dayalı değerlerle yönetim anlayışı olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ahilik · Ahlak · İKY

Özet

Ahilik temelini İslam dini esaslarının oluşturduğu bir mesleki örgütlenme biçimidir. Bu yapı bütün dinamikleri ile aktif olduğu dönemlerde sadece mesleki bakımdan değil, uzunca yıllar iktisadi, siyasi, askeri, sosyal bütün alanlarda da etkili olmuştur. Bu nedenle ahilik modeli pek çok araştırmaya konu edilmiş, günümüzde yaşanan iktisadi, sosyal vb. sorunların çözümüne katkı sağlayıp sağlayamayacağı yönüyle değerlendirilmiştir. Bu çalışma da benzer amaçla gerçekleştirilmiştir. Günümüzde, kapitalizmin de etkisiyle çalışma hayatında yaşanan İKY sorunlarının sürekli arttığı ve etkilerinin sadece iktisadi hayatı değil, hayatın bütün safhalarını kapsadığı bilinen bir gerçektir. Buna yönelik sorun çözme yaklaşımlarının ise palyatif kalmaktan öteye geçemediği görülmektedir. Bu çalışmada ahilik modeli İKY uygulamaları bakımından incelenmiş, günümüz İKY uygulamalarına örnek olabilecek yönleri belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucu, modelin başarısındaki temel faktörün iyi tasarlanmış iş modeli ile İslam ahlakı değerlerine dayalı değerlerle yönetim anlayışı olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ÜNSÜR, A. (2021). AHİLİK SİSTEMİNİN İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ (İKY) AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ. Ahi Evran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: FÜTÜVVET, AHİLİK ve İKTİSADİ HAYAT ÖZEL SAYISI, 132–149. https://ajindex.com/articles/729818

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. KAYNAKÇA 1. Abdünnafi, İ. (1307). Müntehabat-i nafie-i risale-i kuşeyriyye. İstanbul: İstanbul Matbaası. 2. Andrews, K. R. (2005). Uygulamada ahlak: Şirket ahlakı (Harward Business Review). C. Engin (Çev.). İstanbul: MESS Yayınları. 3. Anonim-II. Fütüvvetname. Marmara Ünv. Nadir Eserler Koleksiyonu, 12879/Y003.04. 4. Araz, N., Günay, U., Tan, N., Toygar, K., Öksüz, E. & Seyidoğlu, B. (1994). 21. Yüzyılın eşiğinde örf ve adetlerimiz. İstanbul: Boğaziçi Yayınları. 5. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık. 6. Bayram, M. (1995). Ahi Evren tasavvufi düşüncenin esasları. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. 7. Bikun, R. İ. (2004). İş ahlakı. A. Yaşar (Çev.). İstanbul: İGİAD Yayınları. 8. Bingöl, D. (2010). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. 9. Blannchard, K. & O’connor, M. (1998). Değerlerle yönetim. Kader Ay (Çev.). İstanbul: Epsilon Yayıncılık. 10. Buhari, Muhammed b. İsmail (1315). el-Camiu-s saḥiḥ. İstanbul: Matbaa-i Amire. 11. Çağatay, N. (1997). Bir Türk kurumu olan ahilik. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları. 12. Çetin, C., Arslan, M. L., & Dinç, E. (2015).
  2. İnsan kaynakları yönetimi, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. 13. DeCenzo, D., Robbins, S. P. & Verhulst, S. L. (2017). İnsan kaynakları yönetiminin temelleri. C. Çetin ve M. L. Arslan (Çev. & Ed.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. 14. Dransfield, R. (2000). Human resources management. Oxford: Heinemann Educational Publishers. 15. Durna, U. & Eren, V. (2005). Üç bağlılık unsuru ekseninde örgütsel bağlılık, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 210-219. 16. Dündar, G. (2013).
  3. Kariyer geliştirme, İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım AŞ. 17. Ekinci, Y. (1989). Ahilik ve meslek eğitimi. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları. 18. Ekinci, Y. (2008). Ahilik. Ankara: Özgün Matbaacılık. 19. Erdoğmuş, N. (2003). Kariyer geliştirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım Ltd. Şti. 20. Erdoğmuş, N. (2018). Örgütsel ahlak: Örgütlerde iş ahlakı uygulamaları, N. Erdoğmuş, Ö. Torlak ve K. B. Tiryaki (Ed.). Temelleri ve uygulamalarıyla iş ahlakı içinde. İstanbul: İGİAD Yayınları. 21. eş-Şerif, Ş. A. (1986). İslam’da iş işçi ve ücret hukuku. M. Keskin (Çev.). İstanbul: İhya Yayınları. 22. Faroqhi, S. (2011). Osmanlı zanaatkarları. Z. Kılıç (Çev.). İstanbul: Kitap Yayınevi. 23. Gülerman, A. & Taştekil, S. (1993). Ahi teşkilatının Türk toplumunun sosyal ve ekonomik yapısı üzerindeki etkileri. Ankara: Kültür Bakanlığı