Journals / Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 2 - Sayı: 4

Açık ve uzaktan eğitimde öğrenme

Pages
127–138
Publication Date
2016-10-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak, açık ve uzaktan öğrenmede benimsenen yaklaşımın öğrenciler, öğreticiler ve öğrenme ortamları üzerindeki etkisine vurgu yapılarak gelecekteki açık ve uzaktan öğrenme uygulamalarına katkı sağlayabileceği düşünülen önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada "Açık ve uzaktan eğitimde öğrenme nasıl olmalıdır?” sorusuna yanıt verilmeye çalışılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yirmi birinci yüz yılda bireylerin değişen ve gelişen öğrenme gereksinimlerine bağlı olarak öğrenme etkinliklerinde de değişiklik olmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak, açık ve uzaktan öğrenmede benimsenen yaklaşımın öğrenciler, öğreticiler ve öğrenme ortamları üzerindeki etkisine vurgu yapılarak gelecekteki açık ve uzaktan öğrenme uygulamalarına katkı sağlayabileceği düşünülen önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Öğrenme · açık ve uzaktan öğrenme

Özet

Bu çalışmada "Açık ve uzaktan eğitimde öğrenme nasıl olmalıdır?” sorusuna yanıt verilmeye çalışılmıştır. Yirmi birinci yüz yılda bireylerin değişen ve gelişen öğrenme gereksinimlerine bağlı olarak öğrenme etkinliklerinde de değişiklik olmuştur. Bu bağlamda, öğrenmenin tanımı, felsefi temeller açısından farklılaşan davranışçı, bilişsel ve yapılandırmacı öğrenme yaklaşımları ve her bir yaklaşımda öğrenenlerin ve öğreticilerin eğitimdeki yeri, rolü ve sorumlulukları, alan yazına dayalı olarak tartışılmıştır. Ardından açık ve uzaktan öğrenmede benimsenen yapılandırmacı yaklaşım açısından öğrenenlerin ve öğreticilerin bu eğitimdeki yeri ve sorumlulukları ve öğrenme ortamlarının özellikleri ele alınmıştır. Son olarak, açık ve uzaktan öğrenmede benimsenen yaklaşımın öğrenciler, öğreticiler ve öğrenme ortamları üzerindeki etkisine vurgu yapılarak gelecekteki açık ve uzaktan öğrenme uygulamalarına katkı sağlayabileceği düşünülen önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

Yüksekdağ, B. B. (2016). Açık ve uzaktan eğitimde öğrenme. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 4, 127–138. https://ajindex.com/articles/727854

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Ahmed, A. K. (2013). Teacher-centered versus learner-centered teaching style. Journal of Global Business Management, 9(1), 22. Aydın, C. H. (2011). Açık ve uzaktan öğrenme: öğrenci adaylarının bakış açısı. Ankara.
  2. Pegem Akademi. Balaban-Salı, J. (2006). Tutumların Öğretimi, (Ed. Ali Şimşek), İçerik Türlerine Dayalı Öğretim, Nobel Yayın Dağıtım Ankara, s. 133-162.
  3. Brooks, J. G. ve Brooks, M. G., (1999). In search of understanding: The case for constructivist classrooms, Virginia, Association for Supervision and Curriculum Development. Demirel, Ö. (2009). Öğrenme Yaşantıları Sağlama. Öğretme Sanatı: Öğretim İlke ve Yöntemleri. 15. Baskı. Pegem Akademi.132-174.
  4. Duckworth, E. (2009). Helping students get to where ideas can find them. The New Educator, 5(3),185-188.
  5. Dupin-Bryant, P. A. (2004). Teaching styles of interactive television instructors: a descriptive study. The American Journal of Distance Education, 18(1), 39-50.
  6. Eby (2013). Uzaktan Eğitim Ortamlarının Tasarımı: Yazılım Mühendisliği Yaşam Döngüsü Yaklaşımı. Kültür Ajans. Erdem, E. ve Demirel, Ö. (2002). Program geliştirmede yapılandırmacılık yaklaşımı. Constructivism in currıculum development. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 81-87. file:///C:/Users/Kullan%C4%B1c%C4%B1/Downloads/5000048850-5000066322-1- PB%20(3).pdf. Erişim tarihi: 27.08.2016.
  7. Erdem, M (2002). Proje Tabanlı Öğrenme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 172-179. file:///C:/Users/Kullan%C4%B1c%C4%B1/Downloads/5000048839- 5000066310-1-PB%20(2).pdf Erişim tarihi: 10.08.2016.
  8. Ertmer, P. A. ve Newby, T. J. (2013).
  9. Behaviorism, Cognitivism, Constructivism: Comparing Critical Features From an Instructional Design Perspective. Performance Improvement Quarterly, 26(2) 43-71. http://northweststate.edu/wpcontent/uploads/files/21143_ftp.pdf Erişim tarihi: 10.08.2016
  10. Fisher, M. D. (2004). Faculty and student perceptions of community and socially constructed knowledge ın a virtual learning community. Unpublished PhD thesis, Widener University. Johnson, A. E. (2008). Nursing faculty’s transition to teaching online. Nursing Education Perspectives, 29(1), 17-22. http://cmapsconverted.ihmc.us/rid=1N1711P3W-X7ZBC3- 1587/Johnson_2008_A%20Nursing%20Faculty's%20TRANSITION%20to%20Teachin g%20Online.pdf Erişim tarihi: 21.09.2016
  11. Johnson, C. G. (2005). Lessons learned from teaching web-based courses: The 7-year itch. Nursing Forum, 40(1), 11-17.
  12. Jonassen, D. (1999). Designing Constructivist Learning Environments. http://ww