AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe state of turmoil in the region, the changing alliances among the different players in the Middle East and the rise of the Sunni-Shi`i divide only serve to accentuate these dilemmas
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The triangle of relations between Ankara, Erbil and Baghdad has undergone a real revolution in the last few years. While for the greater part of the 20th century Ankara’s partner was Baghdad now it has become Erbil. Indeed, the dramatic change covers various economic, cultural and political spheres. This essay seeks to answer the following questions: What was the nature of the relations between Ankara and Baghdad before the shift? What is the explanation for the change among the three partners of the triangle? What is the role of the US in this change? To what extent are the changes tactical and to what extent strategic? This essay argues that there was a paradigmic shift among all players; that in this shift Turkey appears to be the initiator, the KRG the activist and Baghdad the reactive partner; and finally that all players having had to choose between two evils are now on a horn of a dilemma regarding the possible outcomes of their choice. The state of turmoil in the region, the changing alliances among the different players in the Middle East and the rise of the Sunni-Shi`i divide only serve to accentuate these dilemmas
Özet
Ankara, Erbil ve Bağdat arasındaki ilişkiler üçgeni son birkaç yıl içinde gerçek bir devrim sürecinden geçmiştir. 20. yüzyılın büyük bir bölümünde Ankara’nın ortağı Bağdat iken, günümüzde Erbil olmuştur. Aslında bu büyük değişim çeşitli ekonomik, kültürel ve siyasi alanları da kapsamaktadır. Söz konusu çalışma şu sorulara cevap aramaktadır: Değişimden önce Ankara ve Bağdat arasındaki ilişkiler ne tür bir yapıya sahipti? Bu ilişkiler üçgenin üç ortağı arasında yaşanan değişim nasıl açıklanabilir? Söz konusu değişimde ABD’nin rolü nedir? Yaşanan değişimler ne ölçüde taktiksel, ne ölçüde stratejiktir? Bu çalışma tüm aktörler arasında bir paradigma değişimi olduğunu; görünüşe göre bu değişimde Türkiye’nin öncü, KBY’nin aktivist, Bağdat’ın ise tepki gösteren taraf olduğunu; ve son olarak da kötünün iyisini seçmek zorunda olan bütün aktörlerin tercihlerinin muhtemel sonuçları konusunda büyük bir ikilemde kaldıklarını savunmaktadır. Bölgedeki çalkantılı durum, Ortadoğu’daki farklı aktörler arasında değişen ittifaklar, ve Sunni-Şii bölünmesindeki artış söz konusu ikilemleri ön plana çıkarmaktadır