AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the seed and root treatment before the transplanting of the seedlings, the antagonistic bacteria inhibited the Cmm by rate of 59 to 74%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of the this study were to isolate potential antagonistic rhizobacteria of Cmm, and to investigate their efficiency on Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis (Cmm) in vitro and on tomato plants. A collection of 49 bacterial strains, antagonistic of Cmm were isolated from rhizoplane of healthy plants as epiphytes and endophytes, originating from different provinces of Aegean Region, Turkey. Of these 49 strains, 40% inihbited Cmm with zones of inhibition ranged from 2 to 37 mm in vitro tests. The most efficient strains were fluorescent Pseudomonads according to in vitro test results. Eleven strains (S6/2EP, 19a, 2/9, S6/3EP, 11/1, S5/4, 30, 35EN, P.f. Bo, Serratia, 51) were screened in vivo pot experiments for control of bacterial canker. Experiment was set up as a randomized parcels with two replicates in two different growing seasons. According to the first experiment results; only four of the 11 strains reduced infection between the rate of 54 to 86% when applied as a seed treatment compared to the non treated control. These strains reduced the disease incidence by the rate of 80 to 97% when applied as a seed treatment followed by a root treatment before transplanting. This combined treatment was significantly more efficient than the seed treatment alone. In the second experiment; the disease was being controled 50-60% with only the seed treatment. In the seed and root treatment before the transplanting of the seedlings, the antagonistic bacteria inhibited the Cmm by rate of 59 to 74%.
Özet
Bu çalışmanın amacı, domates bitkilerinden izole edilen kök bakterilerinin domateste bakteriyel kanser ve solgunluk etmeni Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis (Cmm)’i engelleme potansiyellerinin in vitro ve in vivo koşullarda denenmesidir. Çalışmada Ege bölgesinde sağlıklı bitkilerin köklerinden elde edilen toplam 49 adet epifitik ve endofitik antagonist aday bakteri izolatı kullanılmıştır. Testlenen bakteriyel antagonistlerin % 40’ı in vitro testlerde 2-37 mm arasında değiĢen engelleme zonları oluşturarak Cmm’i engellemiştir. In vitro test sonuçlarına göre en etkili antagonistlerin floresan Pseudomonaslar olduğu saptanmıştır. Onbir bakteri izolatı (S6/2EP, 19a, 2/9, S6/3EP, 11/1, S5/4, 30, 35EN, P.f. Bo, Serratia, 51) in vivo saksı denemelerinde kullanılmak üzere seçilmiştir. Deneme iki farklı dönemde tekrarlanmıştır. ilk deneme sonuçlarına göre, on bir bakteriyel antagonistin dördü domates tohumlarına uygulandığında, Pozitif kontrol’e göre bakteriyel solgunluğu % 54-86 oranında engellemiştir. Bu izolatlar, tohum bakterizasyonu uygulamasını takiben şaşırtma sırasında köklere uygulandığında hastalık çıkışını % 80-97 oranında engelleyerek tek başına tohum uygulamasından daha başarılı bulunmuştur. ikinci denemede ise; tek başına tohum bakterizasyonu uygulaması ile hastalık % 50-60 oranında engellenirken, şaşırtmadan önce fideye yapılan tohum bakterizasyonu + kök daldırma biçimindeki uygulamada Cmm’e karşı % 59-74 oranında engelleme saptanmıştır.