Journals / Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 1

-

Yükseköğretim Dönüşümünün Eşiğinde Türkiye’de Öğretmen Yetiştirme Sorunları: Bir Model Önerisi

Pages
70–91
Publication Date
2015-02-08
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Considering the existent problems with the past problems of teacher education, this study aimed to discuss the teacher training problems of Turkey in the light of transformation demands and offer a draft model for teacher training system

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In today’s society, a number of factors have emerged requiring radical transformations in higher education.
📊
Key Findings & Data:This reflects a further training need beyond gaining basic knowledge and skills, but rather integrating 21st century skills of critical thinking, problem solving, collaboration, communication, creativity, decision making, innovative thinking and as such.
💡
Conclusion & Impact:Considering the existent problems with the past problems of teacher education, this study aimed to discuss the teacher training problems of Turkey in the light of transformation demands and offer a draft model for teacher training system
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:öğretmen eğitimi · eğitsel dönüşüm · öğretmen yetiştirme modeli

Abstract

In today’s society, a number of factors have emerged requiring radical transformations in higher education. Foremost among these factors are the changing profiles of students and growing demands of the business world on the changing nature of professionalization and expertise. This reflects a further training need beyond gaining basic knowledge and skills, but rather integrating 21st century skills of critical thinking, problem solving, collaboration, communication, creativity, decision making, innovative thinking and as such. As the places for creating scientific knowledge, universities fail to sustain effective training approaches that fulfill their graduates’ needs to be ready for real world jobs. Consequently, seeks for alternative approaches together with technological advances reveal new ways to fulfill these needs such as Massive Open Online Courses. Inevitably, teacher education programs are to be affected by these pressures as well. The literature highlights the unsolved problems of the Turkish teacher education programs such as programs heavily based on theoretical information, increasing numbers of students and inadequate numbers of teacher educators, roles and profiles of teacher educators, teacher employment, and public perception of the teaching profession. Considering the existent problems with the past problems of teacher education, this study aimed to discuss the teacher training problems of Turkey in the light of transformation demands and offer a draft model for teacher training system

Özet

Günümüzde yükseköğretimde köklü dönüşümü gerekli kılan pek çok faktörden söz edilmektedir. Bunların başında değişen öğrenci profilleri ve iş dünyasının gereksinimleri doğrultusunda şekillenen yeni profesyonelleşme ve mesleki uzmanlaşma anlayışı gelmektedir. Bu anlayış 21. yüzyıl becerileri olarak adlandırılan eleştirel düşünme, problem çözme, işbirliğine dayalı çalışma, etkili iletişim kurma, yaratıcı ve yenilikçi düşünme gibi becerilerle birlikte belirli bir alana yönelik temel bilgilerin aktarılmasının ötesinde bir profesyonelleşmeyi yansıtmaktadır. Bununla birlikte esas amacı bilimsel bilgi üretmek ve bilim eğitimi vermek olan üniversitelerin bir mesleğin nasıl icra edileceğine ilişkin yetiştirme adı verilen eğitime yönelmedeki yetersizliği mezunların gerçek iş yaşamındaki koşullara hazır olamamalarına neden olmuştur. Sonuç olarak Kitlesel Açık Çevrimiçi Dersler gibi farklı arayışların ortaya çıkması bu sorunların bir sonucu olarak değerlendirilmektedir. Bu değişim rüzgârının öğretmenlik mesleği eğitimine yönelik mevcut anlayışı da etkilemesi kaçınılmazdır. Bu nedenle Türkiye’de öğretmen yetiştirmede geçmişten miras kalan sorunlarla birlikte kuramsal bilgi ağırlıklı eğitim, öğrenci sayısındaki artış ve buna bağlı öğretim elemanı yetersizlikleri, öğretim elemanı profilleri, mezunların istihdam sorunları, öğretmenlik mesleğine yönelik algı gibi konular mevcut öğretmen yetiştirme anlayışında köklü değişiklikler yapılmasını gerekli kılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yükseköğretimde dönüşümü ivmelendiren etmenlerle birlikte Türkiye’de öğretmen yetiştirmenin sorunlarını mevcut alanyazın ışığında tartışarak çözüm olarak taslak bir öğretmen yetiştirme modeli önermek ve modeli paydaşların tartışmasına sunmaktır.

🔖

Cite This Article

ŞENDAĞ, S., GEDİK, N. (2015). -. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, Cilt: 5 - Sayı: 1, 70–91. https://ajindex.com/articles/67960

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akyüz, Y. (2012). Türk eğitim tarihi. (21. baskı). Ankara: Pegem Akademi. Altbach,P. G., Reisberg, L. ve Rumbley, L. E. (2009).Trends in global higher education: Tracking an academic revolution. A Report Prepared for the UNESCO 2009 World Conference on Higher Education. http://unesdoc.unesco.org/images/0018/001831/183168e.pdf adresinden 29 Ekim 2013 tarihinde alınmıştır. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Kurulu Kararı (2014). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Kurulu Kararı. 12.05.2014 Toplantı Tarihli 465 Toplantı Sayılı ve 1812 Sayılı Karar Tutanağı. http://www.education.ankara.edu.tr/files/2014/05/Pedagojik-Formasyon-Kurul-Karar%C4%B1.pdf adresinden 20 Mayıs 2014 tarihinde alınmıştır. Aydın, R. (2009). Türkiye’de öğretmen yetiştirme ve XI. Milli Eğitim Şurasının değerlendirilmesi. Türk Yurdu, 262, 87-92.
  2. Azar, A. (2011). Türkiye’deki öğretmen eğitimi üzerine bir söylem: Nitelik mi, nicelik mi? Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1(1), 36-38.
  3. Baki, A. (2010). Öğretmen eğitiminin lisans ve lisansüstü boyutlardan değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 15-31.
  4. Başaran, İ.E. (1977). Eğitime Giriş. Ankara:
  5. Bilim Matbaası. Başaran, M. (1999). Köy enstitüleri: Kurtuluş savaşı temeli üstünde tam bağımsız çağdaş bir toplum. Gök, F. (Derleyen). 75. Yılda Eğitim. İstanbul:
  6. Tarih Vakfı Yayınları.
  7. Bilir, A. (2011). Türkiye’de öğretmen yetiştirmenin tarihsel evrimi ve istihdam politikaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 44(2), 223-246.
  8. Binbaşıoğlu, C. (1995). Türkiye’de eğitim bilimleri tarihi. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  9. Calderon, A. (2012, 2 Eylül). Massification continues to transform higher education. University World News,237, 02.11.2013 tarihinde http://www.universityworldnews.com/article.php?story=20120831155341147 adresinden alınmıştır. Çelik, V. (1998). Alan dışından gelen sınıf öğretmenlerin örgütsel sosyalizasyonu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, (4)2, 191-208.
  10. Çelik, T., & Tekeli, İ. (2009). Türkiye’de Üniversite Anlayışının Gelişimi II. Ankara:
  11. TÜBA Çetinsaya, G. (2014). Büyüme, kalite, uluslararasılaşma: Türkiye yükseköğretimi için bir yol haritası https://yolharitasi.yok.gov.tr/docs/YolHaritasi.pdf adresinden 14 Mayıs 2014 tarihinde alınmıştır. Dede, C. (2013). Connecting the dots: New technology-based models for postsecondary learning. https://net.educause.edu/ir/library/pdf/ERM1352.pdf adresinden 12 Mayıs 2014 tarihinde alınmıştır. Duman, T. (2009). Türkiy