Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Transaction in Islamic Law, that the

İslam Hukuku Muamelât Konularında “Sükûta” Rıza Anlamı Verilen İşlemler

Pages
131–165
Publication Date
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İslam hukukunda muamelelerin (akitlerin) sıhhati rızaya dayanır.
📊
Key Findings & Data:Kişi genellikle bu iradesini, açık lafızla (sözle) ifade eder.
💡
Conclusion & Impact:İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslam Hukuku · Muamelât · İrade beyanı

Özet

İslam hukukunda muamelelerin (akitlerin) sıhhati rızaya dayanır. Kişi genellikle bu iradesini, açık lafızla (sözle) ifade eder. Hukuki bir kural olarak “sakite bir söz isnat olunmaz.” Ancak kimi durumlarda sessiz kalma, kişinin niyetini ortaya koyar. Bu nedenle beyana ihtiyaç duyulan yerlerde sükûta bir anlam yüklenir. Susma, konuşma ve yapılan işlemi onaylama olarak kabul edilir. Burada, kişinin durumu ile örf ve âdet etkendir. İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır

🔖

Cite This Article

HABERGETİREN, Ö. F. (2012). Transaction in Islamic Law, that the. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 131–165. https://ajindex.com/articles/675352

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Ali Haydar, Hoca Emin Efendi Zâde (v. 1353/1935), Dürerü’l- hükkâm şerhü mecelleti’l-ahkâm, İstanbul: 1330. Atar, Fahrettin, “Sulh”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2009, c. XXXVII, s. 481-485.
  2. Bardakoğlu, Ali, “Bey‟”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1992, c. VI, s. 13-19. el-Buhârî, Alâeddîn Abdülazîz b. Ahmed (v. 730/1329), Keşfü’l- esrâr şerhü usûli Bezdevî, I-IV, Beyrut: Dârü‟l-kütübi‟l-ilmiyye, 1418/1997. el-Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil (v. 256/869), Sahîhü’l-Buhârî, I-IV, Dımeşk-Beyrut: Dârü İbn Kesîr, 1423/2002. el-Buhûti, Mansûr b. Yûnus (v. 1051/1641), Keşşâfü’l-kına’ ‘an metni’l-ikna’, I-VI, Dârü‟l-kütübi‟l-ilmiyye, tsz. el-Burnû, Muhammed Sıdkî b. Ahmed, Mevsû’a el-Kavâidü’l- fıkhiyye, I-XII, Beyrut: Müessesetü‟r-risâle, 1464/2003.
  3. Cevdet Paşa, Ahmed (v. 1312/1895), Mecelle-i Ahkâm-ı Adliyye, İstanbul: Matba‟a-i Osmâniyye, 1300/1883. Çalış, Halit - Hacak, Hasan, “Rehin”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2007, c. XXXIV, s. 538-542.
  4. Döndüren, Hamdi, “Muâtaât”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2005, c. XXX, s. 329-330.
  5. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Şüf‟a”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2010, c. XXXIX, s. 248-252. Ebû Dâvud, Süleymân b. Eş‟as es-Sicistânî (v. 275/888), el- Merâsil (thk. Şu‟ayb el-Arnâût), Beyrut: Müessesetü‟r-risâle, 1408. ed-Dessûkî, Muhammed b. Ahmed (v. 1230/1814), Hâşiyetü’d- Dessûkî ale’ş-şerhi’l-kebîr, I-IV, Dârü‟l-fikr, tsz Gözübenli, Beşir, “Fuzuli”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1996, c. XIII, s. 239-240. Hasbî Efendi, Süleyman, Tafsîl li tavdîhi’l-kavâ’idi’l-fıkhiyye ve’l- usûliyye fî evveli’l-mecelleti’l-ahkâmi’l-adliyye, İstanbul: Matba‟a-i Osmâniyye, 1299. el-Hattâb, Şemsüddîn ebû „Abdillâh Muhammed b. Muhammed el-Mağribî (v. 954/1547), Mevâhibü’l-celîl fî şerhi Muhtasari Halîl, I-VI, Beyrut: Dârü‟l-fikr, 1412/1992. el-Huraşî, Muhammed b. Abdullah (v. 1101/1689), Şerhü Muhtasari Halil, (Hamişinde Adevî, Haşiyesi), I-VIII, Beyrut: Darü‟l-fikr, tsz. El-Mevsûatü’l-fıkhiyye, Kuveyt: Vezâratü‟l-evkâf ve‟ş-şuûni‟l- İslâmiyye, 1404/1983.
  6. İbn Abidin, Muhammed Emin b. Ömer (v. 1252/1836), Nüzhetü’n- nevâzir ale’l-eşbâh ve’n-nezâir (İbn Nüceym, el-Eşbâh ve’n-nezâir hamişinde), Dımeşk: Darü‟l-fikr, 1403/1983. __________, Reddü’l-m