Dergiler / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 1 - Sayı: 2

İslam Hukuku Muamelât Konularında “Sükûta” Rıza Anlamı Verilen İşlemler

Transaction in Islamic Law, that the

Sayfa
131–165
Yayın Tarihi
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam hukukunda muamelelerin (akitlerin) sıhhati rızaya dayanır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kişi genellikle bu iradesini, açık lafızla (sözle) ifade eder.
💡
Sonuç & Katkı:İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Hukuku · Muamelât · İrade beyanı

Özet

İslam hukukunda muamelelerin (akitlerin) sıhhati rızaya dayanır. Kişi genellikle bu iradesini, açık lafızla (sözle) ifade eder. Hukuki bir kural olarak “sakite bir söz isnat olunmaz.” Ancak kimi durumlarda sessiz kalma, kişinin niyetini ortaya koyar. Bu nedenle beyana ihtiyaç duyulan yerlerde sükûta bir anlam yüklenir. Susma, konuşma ve yapılan işlemi onaylama olarak kabul edilir. Burada, kişinin durumu ile örf ve âdet etkendir. İstisna olarak kabul edilen bu konularda hukuki işlemlerde kolaylık, kişilerin menfaatini koruma ve muhtemel bir zarara engel olma amaçlanır

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HABERGETİREN, Ö. F. (2012). İslam Hukuku Muamelât Konularında “Sükûta” Rıza Anlamı Verilen İşlemler. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 131–165. https://ajindex.com/articles/675352

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Ali Haydar, Hoca Emin Efendi Zâde (v. 1353/1935), Dürerü’l- hükkâm şerhü mecelleti’l-ahkâm, İstanbul: 1330. Atar, Fahrettin, “Sulh”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2009, c. XXXVII, s. 481-485.
  2. Bardakoğlu, Ali, “Bey‟”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1992, c. VI, s. 13-19. el-Buhârî, Alâeddîn Abdülazîz b. Ahmed (v. 730/1329), Keşfü’l- esrâr şerhü usûli Bezdevî, I-IV, Beyrut: Dârü‟l-kütübi‟l-ilmiyye, 1418/1997. el-Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil (v. 256/869), Sahîhü’l-Buhârî, I-IV, Dımeşk-Beyrut: Dârü İbn Kesîr, 1423/2002. el-Buhûti, Mansûr b. Yûnus (v. 1051/1641), Keşşâfü’l-kına’ ‘an metni’l-ikna’, I-VI, Dârü‟l-kütübi‟l-ilmiyye, tsz. el-Burnû, Muhammed Sıdkî b. Ahmed, Mevsû’a el-Kavâidü’l- fıkhiyye, I-XII, Beyrut: Müessesetü‟r-risâle, 1464/2003.
  3. Cevdet Paşa, Ahmed (v. 1312/1895), Mecelle-i Ahkâm-ı Adliyye, İstanbul: Matba‟a-i Osmâniyye, 1300/1883. Çalış, Halit - Hacak, Hasan, “Rehin”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2007, c. XXXIV, s. 538-542.
  4. Döndüren, Hamdi, “Muâtaât”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2005, c. XXX, s. 329-330.
  5. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Şüf‟a”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2010, c. XXXIX, s. 248-252. Ebû Dâvud, Süleymân b. Eş‟as es-Sicistânî (v. 275/888), el- Merâsil (thk. Şu‟ayb el-Arnâût), Beyrut: Müessesetü‟r-risâle, 1408. ed-Dessûkî, Muhammed b. Ahmed (v. 1230/1814), Hâşiyetü’d- Dessûkî ale’ş-şerhi’l-kebîr, I-IV, Dârü‟l-fikr, tsz Gözübenli, Beşir, “Fuzuli”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1996, c. XIII, s. 239-240. Hasbî Efendi, Süleyman, Tafsîl li tavdîhi’l-kavâ’idi’l-fıkhiyye ve’l- usûliyye fî evveli’l-mecelleti’l-ahkâmi’l-adliyye, İstanbul: Matba‟a-i Osmâniyye, 1299. el-Hattâb, Şemsüddîn ebû „Abdillâh Muhammed b. Muhammed el-Mağribî (v. 954/1547), Mevâhibü’l-celîl fî şerhi Muhtasari Halîl, I-VI, Beyrut: Dârü‟l-fikr, 1412/1992. el-Huraşî, Muhammed b. Abdullah (v. 1101/1689), Şerhü Muhtasari Halil, (Hamişinde Adevî, Haşiyesi), I-VIII, Beyrut: Darü‟l-fikr, tsz. El-Mevsûatü’l-fıkhiyye, Kuveyt: Vezâratü‟l-evkâf ve‟ş-şuûni‟l- İslâmiyye, 1404/1983.
  6. İbn Abidin, Muhammed Emin b. Ömer (v. 1252/1836), Nüzhetü’n- nevâzir ale’l-eşbâh ve’n-nezâir (İbn Nüceym, el-Eşbâh ve’n-nezâir hamişinde), Dımeşk: Darü‟l-fikr, 1403/1983. __________, Reddü’l-m