Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2013 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Qur’an’s Concept of Hawaa

Kur’an’a Göre “Heva” Kavramı

Pages
55–89
Publication Date
2013-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The true happiness and salvation of human require a life that is based on Quran centered revelation culture.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hawaa signifies the creational desirous/makeshift appetites of the self.
📊
Key Findings & Data:Samsun İl Milli Eğitim Müdürü, [email protected] subject mention about how Jews, Christians, polytheists, pagans, disbelievers in different groups of the population about the impropriety of bringing about comprehensions of religion that are based on human ideology.
💡
Conclusion & Impact:The true happiness and salvation of human require a life that is based on Quran centered revelation culture.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hevâ · arzu · eğilim

Abstract

Hawaa signifies the creational desirous/makeshift appetites of the self. In eighteen verses of Quran, this concept is mentioned as 'hawaa / ahwaa'. It is possible to claim that Hawaa is the sum of all oppositions against human life regulations that are based on religion. Hawaa and its followers are disparaged in Quran. Verses on this aforementioned  Dr. Samsun İl Milli Eğitim Müdürü, [email protected] subject mention about how Jews, Christians, polytheists, pagans, disbelievers in different groups of the population about the impropriety of bringing about comprehensions of religion that are based on human ideology. If human follows his desirous tendencies, wishes and ideas appropriate to his tendencies counteract science, conscience, belief and right. In this case, the human soul becomes the slave of his passion and as Quran puts it, human 'deitifies Hawaa'. According to Quran earthly life is possible in an order based on either revelations or hawaa, but no other. For this reason Quran warns his Highness the Prophet and the worshippers and even all mankind to fight and stand against Hawaa. The true happiness and salvation of human require a life that is based on Quran centered revelation culture.

Özet

Hevâ, insanın yaratılışından gelen nefsî/iğreti istekleri ifade eder. Bu kavram Kur’ân’da onsekiz âyette hevâ/ehvâ’ şeklinde isim formunda geçer. Hevâ, insan hayatının düzenlenmesinde, dinin karşısına çıkışların toplamının adıdır, denilebilir. Hevâ ve onu izleyen Kur’ân’da yerilir. Bu konudaki âyetlerde, Yahûdiler, Hıristiyanlar, müşrikler, putperestler, âhireti inkâr eden topluluklar gibi değişik zümrelerin, beşerî arzularına kapılmalarından, bu bağlamda beşerî görüşlere dayanan anlayışların din hâline getirilmesinden ve bunun yanlışlığından bahsedilir. İnsan, olumsuz nefsî eğilimleri izlerse, bunlara uygun istekler ve düşünceler aklın, ilmin, vicdanın, imanın ve hakkın önüne geçer. Bu durumda insan nefsî arzularının kölesi durumuna düşer ve Kur’ân ifadesiyle “hevâsını ilâh edinmiş” olur. Kur’ân’a göre, dünya hayatı için ya vahye dayalı bir düzen ya da hevâya dayalı bir düzen söz konusu olabilir, ama üçüncüsü olamaz. Bu nedenle Kur’ân’da Hz. Peygamber, onun şahsında müminler, hatta bütün insanlar hevâya karşı uyarılır ve hevayla mücâdele etmeleri istenir. İnsanın gerçek kurtuluşu ve mutluluğu, Kur’ân odaklı vahiy kültürünü hakkıyla yaşamakla mümkün olur.

🔖

Cite This Article

CORA, M. (2013). Qur’an’s Concept of Hawaa. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 55–89. https://ajindex.com/articles/675301

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. ‘Alem Eş-Şentemerî, Şerhu Hamâseti Ebî Temmâm, nşr. Ali el-Mufaddal Hammûdân, Beyrut: 1992.
  2. Antere, Antere b. Şeddâd b. Amr b. Muâviye b. Krade el-Absi el-Câhilî, Dîvân, Dîvân-ı Antere), Beyrut: Dâru Sâdır, ts. İbnu’l-‘Arabî, Muhyiddîn, el-Futuhâtu'l-Mekkiyye, Kahire: 1876. Ateş, Süleyman, İnsan ve İnsan Üstü; Rûh, Melek, Cin, İnsan, İstanbul: 19 Ateş, Süleyman, İslâm Tasavvufu, Yeni Ufuklar nşr. İstanbul: 1992.
  3. Ateş, Süleyman, Kur'ân Ansiklopedisi, İstanbul: 1997. İbn ‘Atiyye, Kâdî Ebû Muhammed Abdi İshâk b. Gâlib el-Endelüsî, elMuharreru’l-Vecîz fî Tefsîri’l-Kitabi’l-Azîz, tah. el-Meclisu’il-‘İlmî bi Miknâs, Beyrut: 1991.
  4. Aydın, Hayati, Kur’ân’da İnsan Psikolojisi, İstanbul: Timaş Yayınları, 2000. El-Beydâvî, Kâdî, Envâru’t-Tenzîl ve Esrâru’t-Te’vîl, y.y.: ts. TDV. ktp., no: 78/2. El-Beğavî, Hüseyn b. Mesûd el-Ferrâ’, Mesâbîhu’s-Sünne, nşr. Yusuf Abdurrahman el-Mar’aşlî vd., Beyrut: 1987. El-Beyhakî, Ahmet b. Hüseyn, Delâilü’n-Nübüvve, Beyrut: Dâru’lKütübu’l-‘İlmiyye, 1985. El-Birgivî, Şeyh Mehmet b. Pîr, Tarîkat-ı Muhammediyye, nşr. ve yay. Ahmet Nâilî ve Ortakları, İstanbul: Osmaniye Matbaası, 1906. El-Buhârî, Ebû 'Abdullah Muhammed b. İsmâil, Halku Ef‘âli’l-‘İbâd, nşr. Ali Sâmî en-Neşşâr-Ammar, ‘Akâidü’s-Selef içinde, İskenderiye: 1971. El-Buhârî, Sahîhu’l-Buhârî, y.y.: ts. El-Cevherî, İsmâil b. Hammâd, es-Sıhâh Tâcu’l-Luğa ve Sıhâhu’l‘Arabiyye), Beyrut: 1998. İbnu'l-Cevzî, Ebu'l-Ferec Abdurrahmân b. Ali, Muhtasaru Zemmi’l- Hevâ, Muhtasar hâle getiren:eş-Şeyh İbrâhim Muhammed Ramazan, Beyrut: Dâru’lKalem, 1993.
  5. Cora, Mustafa, Kur’ân’a Göre“Hevâ”, Ankara: 2007. El-Cürcanî, Ali b. Muhammed, et-T‘arîfât, Beyrut: 1995. Ed-Dârimî, Ebû Muhammed, Abdullah b. Abdurrahmân, es-Sünen, “Mukaddime", y.y.: ts. Ebû Dâvud, Süleyman İbnu'l-Eş'as es-Sicistânî, es-Sünen, y.y.: ts. Doğan, D. Mehmet, Büyük Türkçe Sözlük, İstanbul: Ülke Yay., 1984. El-Ezherî, Muhammed bin Ahmed, Tehzibu’l-Luga, Kahire: ed-Dâru’lMısriyye, ts. İbnu’l-Esîr, Mecdüddin Ebu’s-Saadat, en-Nihâye fi Garîbu’l-Hadîs, Mısır: el-Matbaatu’l-Hayriyye, ts. İbn Fâris, Ebu'l-Huseyin Ahmed, İbn Zekeriyya, Mu'cemu Mekâyîs elLuğa, Kahire: Dâru İhyâ-i Kutubi'l- Arabî, 1951.
  6. Freud, Sigmund, el-Ene ve’l-Hevâ, Trc. Muhamed Osman Necati, Dâru’ş-Şurûk, Beyrut: 1982. Ğazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed, Mîzânu'l-‘Amel, Kahire: Mektebetu'lCundî, ts. Ğazzâlî, Ebû Hâmid Muhammed, İhyâu ‘Ulûmi`d-Dîn, çev. Ahmet Serdaroğlu, İstanbul: Bedir Yay., 1989.
  7. Güngör, Mevlüt, Kur’ân Araştırmaları, İstanbul: 1996. El-Hâdimî, Ebû Saîd Muham